Persoonlijk

De namen: waar komen ze vandaan?

Veruit de meest gestelde vragen van de afgelopen week: hoe zijn jullie bij de namen voor jullie dochter gekomen? Is ze vernoemd? En zo ja, naar wie? En waarom?

Net als haar grote broer heeft ook onze dochter drie namen gekregen: Tess Emma Lieke. Een hele mond vol. Net als bij Ticho hebben zowel de tweede als de derde naam een betekenis. Vandaag ga ik er meer over vertellen.

De keuze was reuze
Op de één of andere manier kan ik qua meisjesnamen zo tien favorieten opnoemen en is dat voor jongensnamen voor mij veel lastiger. Da’s fijn, zou je denken, want dan heb je in ieder geval inspiratie genoeg. Klopt als een bus, maar de naam voor een kind kiezen doe je niet alleen. En een typisch kenmerk van de relatie tussen mij en Robert: wij vinden altijd allebei iets anders. Zo ook met namen voor onze kinderen. Bij Ticho wilde ik dus Ticho (uiteraard) en ging hij voor Luuk – wat ik overigens ook een hele leuke naam vind. Voor een meisje was ik groot fan van Yara (of eigenlijk Yara-Bo) en heeft Robert ooit eens iets geroepen in de trant van Femke. Ging het dus allebei niet worden. Welke namen nog meer op mijn shortlist stonden: Danique (deze past eigenlijk niet echt bij mijn namensmaak maar ik vind dit toch zo een prachtige naam), Vieve (zo had Ticho geheten als hij een meisje was, maar viel nu af omdat er in onze omgeving een aantal Vieves zijn geboren) en Zoë.

‘Dat is het!’
Ik was geloof ik een week of tien zwanger toen Robert en ik samen uit eten gingen. We waren ontzettend blij met het groeiende kindje in mijn buik en spraken er continu over. Ik had ineens de naam Tess in mijn hoofd en vroeg wat hij daarvan zou vinden, mochten we een meisje krijgen. “Ja, dat is het!”, zei hij direct. Ik vond het fijn dat we het daar in ieder geval over eens waren, maar stond er niet te lang bij stil. Het werd gewoon weer een jongen, Lars, Dex, Sten of Kaj. Tot de echoscopiste rond de 16 weken toch echt geen piemeltje kon bespeuren. We zouden een dochter krijgen. “Welke naam hadden we ook alweer voor een meisje?”, vroeg Robert toen hij van de ergste schrik was bekomen. Goed, die naam Tess had dus lekker veel indruk gemaakt. Ik hielp hem even herinneren en gelukkig zei hij wederom meteen dat hij het een leuke naam vond. Tess zou het worden. Dat ging soepeltjes en die keuze stond vast. Maar verder?

Vernoemen
Persoonlijk vind ik het altijd heel mooi als iemand meerdere namen heeft, vooral als deze namen ook echt een vernoeming zijn. Ticho is ook vernoemd, naar zijn oom en naar Robert zelf. Dat onze dochter ook vernoemd zou worden, dat was dus zeker. Ik wist ook al vrij gauw naar wie en waarom. Vorig jaar is mijn oma overleden. Die werd plotseling ziek en binnen een paar weken was ze er niet meer. Mijn oma had een drietal namen – die ik alledrie even prachtig vind – en eentje daarvan was Emma. Haar tweede naam. En nu dus ook de tweede naam van onze dochter. Ik ben ontzettend blij dat zij nog een paar maanden van Ticho heeft kunnen genieten en vind het heel erg jammer dat ze Tess nooit een flesje heeft kunnen geven. Het voelt goed om Tess naar haar te vernoemen, dan is ze er toch een beetje bij.

Derde naam?
En toen kwamen we bij die derde naam. Want, lichte autist die ik ben, Ticho heeft drie namen, dus Tess krijgt ook drie namen. Het meest logische zou zijn om haar te vernoemen naar haar beide oma’s. Klein probleem: van die namen konden we echt niets leuks maken. Ik heb werkelijk van alles geprobeerd te combineren, maar het lukte gewoon niet. Uiteindelijk besloten we dus maar om het bij twee namen te houden. Tess Emma de Jong, hartstikke leuk en ze zou het ons vast nooit kwalijk nemen dat haar broer een naampje extra heeft gekregen toch? De weken gingen voorbij en ineens was ik 30 weken zwanger. Het idee van die derde naam had ik – dacht ik zelf – helemaal losgelaten maar in een ultieme laatste poging zag ik het ineens: Lieke. Zo simpel, de eerste twee letters van Robert zijn moeder en de laatste drie letters van mijn moeder. Ik kan tot op de dag van vandaag niet begrijpen hoe het bestaat dat ik het niet eerder zag, maar man, wat ben ik blij dat we Lieke aan de namenreeks hebben kunnen toevoegen.

Geraden?
Het is bij mijn vriendinnen inmiddels traditie om tijdens een babyshower de babynaam te raden – meestal aan de hand van die voorspellingskaarten. Zo ook deze keer. De meest genoemde namen die de mensen die dichtbij mij staan hadden verwacht: Liv, Loïs, Jade, Emma en Evi. Via Instagram (@anoukzwager) heb ik ook eens gevraagd of mensen een gokje wilde doen. Toen kwam Tess een aantal keer uit de bus, maar werd Evi ook weer veel genoemd. Net als Mila, Pip en Liv. Al met al is de naam links of rechts heus weleens geraden, maar er is niemand in mijn directe omgeving geweest die zei: ik zet mijn geld in op Tess. Dat vind ik eigenlijk wel heel erg leuk, want dat betekent dat iedereen toch enigszins verrast was door de naam. Toen Tess er eenmaal was en we haar naam hardop konden zeggen, vond iedereen het geloof ik ook hartstikke leuk (maarrrrr als je een naam nou echt wanstaltig vindt, zou je dat dan ook zeggen?).

Dusssss Tess Emma Lieke de Jong it is. Wij zijn echt heel erg blij met deze combinatie en hadden geen betere naam voor onze dochter kunnen verzinnen.

Bedankt voor het lezen!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *