Momlife, Persoonlijk

Het geboortekaartje

Bijna twee jaar geleden, toen ik druk bezig was met het geboortekaartje van Ticho, heb ik uitgebreid research gedaan naar alle opties en uitvoerig afgewogen wat ik wel en niet mooi vond.

Ik weet altijd heel goed wat ik wil. Dat is fijn, want met de juiste mensen om me heen kan ik zo ongeveer alles wel naar wens (laten) maken, maar het is ook irritant want op die vier miljard websites voor geboortekaartjes is er natuurlijk nooit iets dat precies is zoals het in mijn hoofd zit. Gelukkig was het voor mij niet heel lastig om iemand te vinden die mijn (niet eens zo idiote) wensen om kon zetten naar een geboortekaartje waar ik tot op de dag van vandaag nog steeds onwijs blij mee ben. Simpel, duidelijk, geen irrelevante informatie en eigenlijk sowieso zo min mogelijk informatie. Een aankondiging dat de baby geboren is, de geboortedatum erbij en onze contactgegevens voor eventuele kaartjes, telefoontjes en bezoekjes. Meer niet. Het kaartje lieten we toen én ook deze keer weer drukken bij een drukkerij uit de buurt want dan staat er verder geen reclame op – dat heb je bij negen van de tien online aanbieders wel en ik vind dat persoonlijk echt heel stom – en is het snel schakelen mocht dat nodig zijn.

Goed, over naar hoe de geboortekaartjes van de kids eruit zien (ja, ik neem die van Ticho ook mee, want daar heb ik dus nog nooit over geschreven).

Van die uitgebreide gedichtjes of zogenaamd leuke grapjes op geboortekaartjes: ik kan er niks mee. Kijk, er moet wel íets op staan, maar wat mij betreft mag dat behoorlijk kort en krachtig. Tijdens het maken van Ticho zijn geboortekaartjes heb ik eindeloos op internet gezocht naar een leuk zinnetje voor bovenaan de kaart en het werd uiteindelijk ‘Met z’n drieën is het nog leuker’. Daar kreeg ik toentertijd heel veel complimentjes over en eigenlijk wist ik meteen al dat ik bij een volgende baby hetzelfde zinnetje maar dan met een ander getal zou gebruiken. And see: met z’n vieren is het nog leuker!

Qua lettertype ben ik de grootste zeur ever. Het zal aan mijn werk liggen, maar ik moet echt voelen dat het past. Niet te stijf, niet te speels, niet te saai, niet te standaard maar ook niet te exotisch. Bovendien vind ik de ene naam in lettertype X wel mooi terwijl de andere naam in datzelfde lettertype het gewoon net niet is. Wij (ik, want Robert heeft zich hier niet mee bemoeit maar alleen zijn goedkeuring gegeven) hebben meerdere varianten geprobeerd en kozen uiteindelijk op beide kaartjes voor bovenstaand lettertype. Niet te strak, beetje speels wel maar toch ook heel duidelijk.

De meeste mensen vinden dit heel raar en misschien is dat ook wel een beetje zo, maar ik koos er heel bewust voor om behalve de geboortedatum geen extra informatie over het kind en de geboorte te delen. Geen tijdstip, geen gewicht, geen lengte. Ik kan me namelijk zo goed voorstellen dat veel mensen deze informatie helemaal niet boeiend vinden en de mensen die het wel graag willen weten die vragen er wel naar. Het is verder geen geheim ofzo, maar omdat ik de kaartjes zo ‘clean’ mogelijk wilde houden, liet ik die informatie gewoon achterwege.

Dan de afbeeldingen. Bij Ticho wist ik vanaf de eerste seconde dat het iets met een bootje moest worden. Als een soort verwijzing naar hetgeen zijn vader hartstikke dol op is: varen en bootjes. Na een zoektocht over het internet kwam ik uiteindelijk bij dit te leuke aapje uit. Score! De kleuren werden in Photoshop aangepast naar de kleuren van de rest van het kaartje en de aap it was. Bij het kaartje van Tess mocht het wel iets vrouwelijker. Uiteindelijk kwam ik geheel toevallig het olifantje tegen en ook deze werd qua kleur ietwat aangepast om helemaal naar mijn wens te zijn.

De kleuren an sich zijn exact dezelfde kleuren als de babykamers. Inmiddels ligt Ticho in een nieuwe kamer en zijn blauw, mintgroen en geel in geen velden of wegen meer te bekennen maar pak ‘m beet twee jaar geleden dus nog wel. Ook voor Tess geldt: in haar kamertje vind je veel roze, grijs en goud.

Onderaan het kaartje staan onze namen, ons adres, de telefoonnummers waarop we te bereiken zijn ennnnnnnnn er staat dat bezoek vooraf even moet bellen. Dat stond er in eerste instantie niet omdat ik echt dacht dat iedere simpele ziel dat wel wist, maar uiteindelijk kan ik iedereen aanbevelen om het echt op het kaartje te plaatsen want zelfs dan zijn er mensen die ‘toevallig in de buurt waren’ en even langs wippen. Omdat we duidelijk op het kaartje hebben staan dat we bezoek leuk vinden maar wel vooraf graag even contact hebben voor het maken voor een afspraak, heb ik er verder niets op gezet over rusttijden.

En dat waren de geboortekaartjes van onze kinderen. Hele simpele maar doeltreffende eindproducten, al zeg ik het zelf. Niet mega hip met allerlei gouden accenten, houten hartjes, marble bewerkingen of whatever, maar wel lekker uniek en volgens mij ook hartstikke tijdloos. Ik ben er echt heel erg blij mee.

Hoe zag jouw geboortekaartje eruit? En vermeldde jij wel het geboortegewicht en de lengte (en vind je mij een weirdo dat ik dat dus niet gedaan heb)? Heb jij ook zelf het kaartje zelf ontworpen of ben je voor een vooraf gemaakt exemplaar gegaan? Let me know want ik vind geboortekaartjes de allerleukste post om te krijgen en laat me graag inspireren (voor die derde baby die er nooit gaat komen…).

Bedankt voor het lezen!


Als je geen enkele update wilt missen, volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Dat zou ik leuk vinden!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *