Happy Moments

Happy Moments #61

Goedemorgen! Leuk dat je er weer bent op deze maandag. Er staat een nieuw overzicht van onze week voor je klaar, vol met heel veel foto’s vanaf de bank met de kindjes. Niet spannend, maar wel leuk – al zeg ik het zelf.

Afgelopen week eindigde de zogenaamde kraamweek, namen we afscheid van onze fijne kraamverzorgster, kregen we veel visite, aten teveel taart en cake, deden verder redelijk relaxed en crashte mijn telefoon waardoor ik geen foto’s van de zondag heb (sorry!). Kijk mee naar de foto’s die ik wél maakte!

Zo, maandagochtend wakker worden met dit uitzicht. Niet verkeerd. Tess is niet echt gecharmeerd van haar wieg – ze heeft een enorme behoefte om dichtbij mij te zijn – dus ze slaapt naast mij in het grote bed (in haar babynest). Robert is verkast naar het logeerbed en zo komen we allemaal een beetje aan onze slaap.

Uitzichtje nummer twee. Dit kind, ik kan ‘m wel opvreten. Hij is zó lief!

Mijn zusje komt haar nichtje plat kroelen.

Tussen alle roze muisjes, cake, limonadesiroop en rozijntjes door probeer ik Ticho ook nog wat verantwoords voor te schotelen. Yoghurt met fruit en hartjes gaat er gelukkig altijd goed in. Maar wel zelluf doen natuurlijk.

Dit zijn wel de fruitcreaties der fruitcreaties hoor!

De postbode sjouwt zich een breuk aan kaartjes en cadeautjes aan ons adres. Deze prachtige trui kregen we van Marlies, die een hele leuke webshop heeft (@zigzacht). Thanks, Marlies!

Het leven van een grote broer is best vermoeiend. We beginnen de dinsdag dus in de relaxmodus op de bank.

Zeldzaam moment: de diva slaapt ergens anders dan in mijn armen. En I know, deze box is niet heel gezellig met knuffeltjes en muziekmobieltjes en leuke speelgoedzakken en weet ik het wat nog meer, maar ‘praktisch’ is mijn nieuwe toverwoord.

Vriendin Sief komt foto’s maken. Blij mee!

Ticho gaat ondertussen met zijn tante en oma naar de kinderboerderij. Even een uitstapje voor hem, dat heeft hij wel verdiend.

Alleen al hierom wil ik mijn kraamverzorgster adopteren. Wat een feestje!

De rest van de dag is dit zo’n beetje mijn uitzicht. De baby op mijn borst en de dreumes in de weer met blokken.

Goedemorgen Ticho!

Goedemorgen Tess!

Om half negen gaat de bel en wordt deze prachtige taart afgeleverd. Een cadeautje van mijn moeder om de kraamweek feestelijk af te sluiten. Hoe lief?! De taart viel bij het bezoek dat we op woensdag ontvingen enorm in de smaak!

Ticho geniet van een soepstengel met witte chocopasta (yep…) met roze muisjes. Dit kind heeft qua eten echt de week van zijn leven.

Gelukkig laat hij zich zijn spaghetti ook smaken.

Aan het begin van de middag nemen we afscheid van onze kraamverzorgster, maar niet nadat ze nog één keer een heerlijke creatie voor me heeft gemaakt. Mede dankzij haar aanwezigheid, hulp en enthousiasme hebben we echt enorm genoten van de kraamweek. Zo fijn!

Handen vol & hart vol. Ik ben zo’n geluksvogel!

Omdat Tess best wat is afgevallen en nog niet richting haar geboortegewicht gaat, kunnen we nog niet teveel naar buiten. Dat kost haar teveel energie. Omdat ik na een week binnen wel toe ben aan wat vitamine D, maken we een heel klein rondje. Ik ben zo trots als een pauw, dat snap je. Hopelijk kunnen we gauw wat meer genieten van fijne wandelingen.

Over het meerijdplankje en Ticho: dat ging best aardig. Even wennen, maar ik had niet anders verwacht.

In de avond sla ik mijn laptop weer eens open, krijgen we kraambezoek en ga ik een MacFlurry halen – die craving houd ik er gewoon nog even in!

Op donderdag hebben we onze eerste volledige dag zonder kraamhulp. Tess en ik beginnen rustig in het grote bed en blijven daar per ongeluk nog twee uur liggen samen. Ticho is naar het KDV en Robert naar zijn werk dus we houden een meidenochtendje.

Ik vlieg nog even gauw naar beneden om deze traktaties in elkaar de flansen.

Wallen tot m’n ballen en geen tijd voor make-up, maar ik heb wel mooi gedoucht én koffie gezet. Score!

Dat nestje is dus leeg omdat de prinses enkel en alleen bij mij op mijn borst wil slapen. No problemo, zij bij mij slapen en ik kijk ondertussen naar de serie van Chris en Olivia.

Aan het einde van de middag gaan we Ticho ophalen van het KDV. Lopend. De afstand is eigenlijk nog net iets te groot voor mijn gammele lijf, maar da’s juist goed, want dan kan ik weer ff conditie opbouwen.

Momlife hoor. Het ene kind tevreden houden met stokbroodjes en het andere kind stil houden met een speen en het wiebelen van de kinderwagen.

’s Avonds krijgen we kraamvisite en daarna is dit wederom de modus. Jullie zullen het wel saai vinden, maar ik geniet!

Vrijdagochtend kunnen we relaxed opstarten want Robert is in de ochtend lekker vrij. Fijn, hoef ik dat nog niet alleen te doen.

Ontbijt. Moet kunnen!

Ticho zijn lunch. Het is niet veel, maar hij heeft heel de ochtend lopen schooien bij de visite. Stukjes taart, cake, chocoladekoekjes, banaan, peer – echt niet normaal wat hij allemaal al in zijn holle kies gestopt heeft.

’s Middags slapen allebei de kinderen dus heb ik tijd om wat voor mezelf te doen. Ik begin aan het artikeltje over de kraamweek maar na drie minuten heeft Tess in de gaten dat ik niet meer binnen handbereik ben en trekt ze d’r mond open.

Kijk die Ticho nou toch loeren bij het nestje van zijn zus. Hij is zo lief voor haar en ik ben echt heel trots op die kleine draak. Zijn wereld staat toch behoorlijk op zijn kop, maar het feit dat hij ineens een zusje heeft lijkt hem weinig te doen. Wat we wel merken is dat hij heel erg druk en opstandig wordt van alle aandacht, cadeautjes, visite enzovoorts. Ik ga er komende week eens een uitgebreider stukkie over tikken.

Als de husband aan het einde van de middag weer thuis is rijd ik gauw naar de Baby- en Tienerstore. Tijdens het wandelen met Tess had zij steeds de zon vol op haar gezicht en omdat een zonnescherm maken van een hydrofiele doek gewoon niet handig is, haal ik even gauw een Dooky (die we heus op de juiste manier gebruiken dus don’t worry).

En dan doen we ongeveer alleen nog maar dit. Tenminste, ik dan. ’s Avonds krijgen we wel nog wat visite en gaat Robert naar een verjaardag. Fijne dag gehad zeg!

Mijn uitzicht als ik zaterdagochtend beneden kom. De man die bezig is met het tuinonderhoud en het kind dat heel relaxed zit te spelen op het terras.

Ik wandel even heen en weer naar de gezondheidswinkel. Omdat Tess heel veel last heeft van krampjes en bovendien amper poept – TMI I know – haal ik op aanraden van ervaringsdeskundigen probiotica. Hopelijk werkt dat snel voor de kleine meid.

De rest van de ochtend zijn we weer druk met kraamvisites en daar heb ik geen foto’s van.

Ticho krijgt tussen de middag vast zijn groenten. Dat wil meneer graag in een plastic bakkie geserveerd krijgen en vooral zelluf lepelen. Met de verkeerde kant. Maar owee als ik een handje help. Dreumesdrama!

Mijn eigen lunch: broodjes van de bakker met carpacciosalade (of hoe het ook heten mag), truffelmayonaise en parmezaan.

Vrolijke Harry is vroeg wakker maar gelukkig wel weer gezellig. We kroelen wat op de bank en daarna gaat hij met zijn vader naar een feestje…

… en blijven de dames thuis. Tess is nog steeds niet echt fan van zelfstandig slapen en aangezien ik nu toch nergens naartoe hoef mag ze heerlijk bovenop mij pitten. Lekker warm wel.

Een paar uur later is dit nog steeds de situatie. Kroelen met de baby, in de hoek van de bank. Ticho ligt inmiddels afgedraaid in bed en Robert en ik kijken samen voetbal.

Goed, en dan die zondag dus, daar zijn geen beelden van. Nou was het ook niet heel erg bijzonder allemaal, dat scheelt. We begonnen met een ronde kraamvisite – ik ben het in tegenstelling tot de vorige keer echt nog helemaal niet zat want het is zo gezellig en het scheelt de wereld dat we lekker in de tuin kunnen zitten – en daarna doen we een poosje niets noemenswaardigs. Ik ga halverwege de middag boodschappen doen en laat op de parkeerplaats mijn telefoon vallen. Die ligt vervolgens in veertigmiljoen stukken en gaat niet meer aan of uit. Zucht. Na de boodschappen en het verwerken van dit kleine telefoondrama kruip ik achter de laptop voor het schrijven van deze Happy Moments en over een uurtje ga ik naar de verjaardag van een vriendin. Heerlijk weer een beetje onder de mensen.

En dat was het voor deze week. Niet heel spannend maar komende week zal ongetwijfeld wat ‘normaler’ worden. Robert gaat weer volle bak aan het werk en ik ben dus thuis met twee kindjes. Een uitdaging waar ik best een beetje tegenop zie maar ook veel zin in heb. Ik heb me voorgenomen om lekker veel leuks te gaan doen – een rondje kinderboerderij, de speeltuin, ijsjes eten… Zo komen wij de dagen wel door.

Voor nu weer heel erg bedankt voor het lezen en een hele fijne nieuwe week toegewenst!


Mocht je op de hoogte willen blijven van ons dagelijks leven, de struggles met twee kleine kinderen, de fijne momenten die wij hebben, alle dreumesdrama, babyfoto’s en meer, volg me dan op Instagram (@anoukzwager). Dat zou ik leuk vinden!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

4 Comments

  1. Ziet er uit als een heerlijke week, wel jammer van je telefoon! Welke probiotica gebruik je? Heb je het idee dat het helpt? Hier ook zoveel krampjes, zoek de gouden tip!

    1. We gebruiken het nu twee dagen en ik heb nog niet het idee dat het helpt, maar het kost ongetwijfeld ook even tijd. Ik hoor echt van iedereen positieve verhalen. Wij gebruiken orthiflor start. Balen he, die krampjes?! Zo sneu voor die kleintjes!

  2. Knap dat je zo snel alweer de draad oppakt! Je ziet er goed uit!
    Maar jij bent natuurlijk al een beetje een ervaringsdeskundige, haha.
    Ik zal binnen nu en 3 weekjes mijn eerste kraamweek ervaren en ben best een beetje zenuwachtig hoe dat zal gaan verlopen. Ik heb er ook ontzettend veel zin in, maar reken maar op veel moeheid…

    1. Je eerste kraamweek, hoe leuk. Yep, doodvermoeiend maar ook heel speciaal. Allemaal eerste keren! Tussen alle kwaaltjes en pijntjes door lekker genieten hoor, je kunt het daarna nooit meer over doen! X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *