Persoonlijk

Dit had ik nóóit van mezelf verwacht

Als je mij tien jaar geleden had gezegd dat ik op mijn vierentwintigste zou trouwen, vervolgens op mijn vijfentwintigste voor het eerst moeder zou worden en op mijn zeventwintigste maar liefst twee van die mini-exemplaren zou hebben gebaard, dan had ik je heel hard uitgelachen.

Deze blogpost is geschreven op het moment dat onze dochter nog niet geboren is en komt online vlak na de uitgerekende datum. Daarom spreek ik over ‘de baby’  en ‘onze dochter’. Op het moment van schrijven weet ik namelijk nog niet of ze inmiddels geboren is…

Want tien jaar geleden studeerde ik nog, bracht ik meer tijd dan goed voor me was door in de kroeg, was wodka mijn lievelingsdrankje en klonk trouwen en moeder worden als iets voor bejaarden. Inmiddels weten we allemaal dat het een beetje anders is gelopen dan dat ik toen dacht. De afgelopen jaren ben ik veranderd van een soort losgeslagen projectiel (soort van, maar het viel allemaal wel mee) in een hartstikke verstandige en volwassen jonge vrouw (HAHA – ook dat valt wel mee). Er zijn een aantal dingen waar ik mezelf behoorlijk mee verrast heb. Ik ga ze eerlijk delen. Gaan we!

Huisvrouw spelen
Oké, dit is er wel meteen eentje met room for improvement want een hele geschikte huisvrouw ben ik niet, maar ik kan wel goed doen alsof. Ik ruim zo nu en dan eens op, houdt mijn kind in leven met vers gemaakte hapjes (of vers geopende potjes van de firma Olvarit, dat ook), haal met enige regelmaat de stofzuiger of kruimeldief door het huis, tover soms best gezonde maaltijden op tafel en…

Boodschappen doen
… ik doe boodschappen. En dat kan ik goed. In mijn telefoon staat een lijstje met alles wat gekocht moet worden, ik denk vaak vooruit over de te halen dingen – als ik écht in een goede bui ben dan maak ik zelfs een weekmenu – en vlieg supersnel door de supermarkt. Boodschappen doen vind ik best leuk en het gebeurt dus regelmatig dat ik op zondag even in mijn eentje door de supermarkt struin. Nu ik met verlof ben zijn mijn skills wel iets verslechterd, maar dat komt doordat ik veel meer tijd heb en doordat een wandelingetje langs de winkels een soort van uitje voor me is. Ik ga nu meestal dagelijks even en kom dan per ongeluk met veel te veel zooi weer thuis.

Bankzaken onder controle hebben
Niet dat ik geen chronisch geldgebrek meer heb, maar dat is voornamelijk geldgebrek voor de onnodig dure dingen. De echte grote mensen dingen (en dat is dus geen achterlijk dure tas, maar huis, boodschappen, nieuwe tuin, nieuwe meubels, verbouwinkje hier, verbouwinkje daar) sparen we keurig bij elkaar. Met spaardoelen en aparte rekeningen enzo. Waar dan maandelijks automatisch een vast bedrag naartoe gaat. Lekker overzichtelijk, licht autistisch ook. Het is zelfs dusdanig goed met mijn bankzaken gesteld dat ik al veel te lang geen mooie nieuwe tas aan de collectie heb toegevoegd want tja, prioriteiten stellen. Ik vind dat daar nu best wel weer eens verandering in mag komen. Ga vandaag nog even met Robert overleggen of die nieuwe bank echt bovenaan de prioriteitenlijst staat…

Mijn engelengeduld
En ik ben de enige hier in huis hoor, met geduld. Nu ben ik altijd redelijk relaxed geweest en was (en is) stress mij best wel vreemd, maar ik had eigenlijk stiekem wel verwacht dat ik veel sneller uit mijn slof zou schieten als Ticho bijvoorbeeld weigert te eten of voor de duizendste keer alle boeken uit de kast trekt (zie bovenstaande foto). Realiteit is dat ik dan gewoon lekker de tijd neem, mezelf niet op laat fokken en kalm blijf. En niet alleen met Ticho, maar ook op allerlei andere vlakken ben ik hartstikke geduldig geworden (hopelijk straks ook als onze dochter is en ze in onverklaarbare huilbuien uitbarst). Meestal dan…

Cocoonen
Voor iemand die het liefst altijd onder de mensen is, had ik nooit verwacht het zo heerlijk te vinden om gewoon thuis en binnen met mijn kind(eren) te hangen. Beetje televisie kijken, beetje boekjes lezen, beetje blokkentorens bouwen, beetje kroelen. Misschien is het op dit moment nog extra versterkt omdat ik hoogzwanger ben, maar ik heb gewoon minder zin in sociaal gedoe. Mijn tijd is spaarzaam en die besteed ik liever niet aan teveel aan tijd buiten de deur met andere mensen. Een beetje sociaal gestoord op het moment, dat kunnen we wel stellen.

Regelmaat
Het is een feit dat de meeste mensen het lekkerst gaan op een regelmatig leven. Dat geldt ook voor mij en de rest van het huishouden hier. Op voorhand dacht ik een enorme flexibele moeder te worden die het kind mee zou slepen naar wherever she goes, maar in de praktijk is daar weinig van terechtgekomen. Gewoon in het eigen bedje slapen, op vaste tijden, allerlei ritueeltjes inbouwen en de dag lekker voorspelbaar maken: ik doe het allemaal en ik ben er dol op. Het werkt namelijk niet alleen als een trein voor het kroost, maar het geeft mijzelf ook rust. Zo flexibel als ik ooit was, zo verzot op schema’s en vastigheid ben ik nu.

We kunnen wel stellen dat ik – voornamelijk door het feit dat ik moeder geworden ben – de afgelopen jaren een kleine transformatie doorgemaakt hebt. Soms kijk ik best een beetje jaloers naar vriendinnen zonder kindjes, die allerlei leuke feestjes aflopen, nooit zes gebroken nachten achter elkaar hebben, met niks of niemand rekening hoeven te houden en een redelijk onbezorgd leventje leiden. Tegelijkertijd ben ik zo dankbaar voor alles wat ik heb, ik zou het voor geen goud willen missen en echt met helemaal niemand willen ruilen. Laat mij maar lekker die huismus zijn die dol is op regelmaat, boodschappen doen en spaardoelen in haar rekeningoverzicht maken. Dat gaat me best goed af!

Bedankt voor het lezen!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

 

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *