Happy Moments

Happy Moments #60

Goedemorgen en leuk dat je er weer bent op deze maandagochtend. Ik begrijp best dat je heel graag in onze afgelopen week wilt gluren, want jongens, dat was me het weekje wel…

Ik kan me niet voorstellen dat er iemand in de zaal het gemist heeft, maar mocht dat wel zo zijn: afgelopen week zijn wij voor de tweede keer papa en mama geworden. Na een voorspoedige bevalling is onze dochter Tess op woensdag 27 juni om 21.13 uur thuis geboren. In deze Happy Moments neem ik je dus eerst mee in mijn laatste dagen als zwangere walvis en daarna in mijn eerste dagen als hartstikke gelukkige mom of two. De zondag ontbreekt dit keer omdat het as we speak zondagmiddag is, ik nog nul normale foto’s heb gemaakt en vanavond geen energie meer heb om deze blogpost aan te vullen. Zullen jullie vast begrijpen toch?! Goed, afgelopen week in foto’s, gaan we.

Samen wakker worden op maandag vind ik een heel fijn begin van de week. We liggen nog een poosje in het grote bed en lezen meteen even een boekje.

Die buik heeft inmiddels een belachelijke omvang aangenomen en ik vraag me af of dit ooit nog bijtrekt na de bevalling. Zien we dan wel weer, voor nu is het een prima bijzettafel én rugleuning voor Ticho.

Tijd voor een gezonde lunch. Yoghurt met banaan, minimuesli en hartjesontbijt van Love My Veggies. Gaat er altijd prima in bij onze bootwerker.

Wie maakt er nog meer ALTIJD aan de verkeerde kant het doosje open?!

Als mijn vriendje wakker is na zijn middagslaap gaan we samen even een lekkere frisse salade in elkaar knutselen.

Dol op! De rest van de dag maak ik geen foto’s. Ik heb weinig energie – dat zag je wel aan het saaie dagprogramma – en doe de rest van de avond dus niks meer.

We beginnen de dinsdag met een simpele boterham als ontbijt. Gaat erin als zoete koek.

Daarna wordt Ticho door zijn oma opgehaald. Die gaat een dag met hem spelen en hem lekker in de watten leggen zodat ik even mijn handen vrij heb. Zo fijn!

M’n zusje trakteert me op een lunch. Gezellig!

Mijn ZARA-bestelling wordt tussen 23.05 en 01.00 uur afgeleverd. Tuurlijk!

Halverwege de middag pik ik Ticho weer op. We wandelen naar het terras voor een ijsje want het is ontzettend warm dus daar zijn we wel aan toe. Eer deze vent alles opgeslurpt heeft zijn we een uur verder dus als we thuis komen kunnen we direct door voor het avondeten.

’s Avonds ga ik ergens een theetje drinken en krijg ik voor het eerst een beetje kramp in mijn buik. Als ik thuis kom plof ik op de bank, kijk nog wat voetbal maar besluit al gauw om lekker naar bed te gaan. Hopelijk zetten de krampen gauw door!

Woensdagochtend 27 juni: wij weten dan nog niet dat ons leven vandaag volledig op zijn kop zal komen te staan. Nietsvermoedend zitten we aan tafel. Ticho is opstandig en omdat ik me nog steeds niet helemaal jofel voel en geen zin heb in gedoe, krijgt hij dit feestontbijt.

Na het ontbijt gaan we langs bij mijn schoonzus. Even een bakkie koffie om de tijd te doden. Wachten duurt lang hoor, als je meer dan 40 weken zwanger bent. Ze grapt nog tegen Ticho dat ze hoopt dat hij daar snel komt spelen en logeren, want dat betekent dat de bevalling begonnen is…

A few moments later (drie uur later om precies te zijn) bij diezelfde schoonzus in de achtertuin… Halverwege de middag kan ik haar dus bellen met de mededeling dat Ticho ieder moment afgeleverd wordt omdat de bevalling zich heeft aangediend.

Tussen de weeën door wil ik graag weten hoe het met mijn kleine vriendje gaat. Ik mis hem en vond het echt heel gek om hem gedag te zwaaien wetende dat hij bij terugkomst grote broer zou zijn. Ik krijg deze foto onder mijn neus geschoven en daar ben ik blij mee. Lekker kind!

Donderdagochtend: Tess is inmiddels 12 uur oud en hier ziet Ticho haar voor het eerst. Mijn hart knalt uit elkaar van trots en liefde.

Even aanwijzen waar haar neus en ogen zitten.

Dit hoort er wel echt een beetje bij he?! Genieten hoor!

En nog meer vitamientjes. Mijn nieuwe dieet bestaat uit dit soort fruitige salades en heel veel rauw vlees. Dat heb ik écht gemist. Zoals je HIER hebt kunnen zien zijn de broodjes carpaccio niet aan te slepen.

Met mijn grote zoon op de bank, lekker samen een filmpje kijken. Ticho doet het zo ontzettend goed en ik ben echt heel erg trots op hem. Ik ga er binnenkort een uitgebreider verhaal over schrijven, maar wilde het toch vast benoemen. Mijn kleine kanjer.

Het babynestje heeft na nog geen 24 uur al acht keer zijn waarde opgebracht hoor. Tess ligt er heerlijk in te pitten terwijl ik met mijn mannen op de bank chill. Zijn we ineens een gezin van vier.

Dit uitzicht op vrijdagochtend wil je toch gewoon forever?

Ticho denkt dat hij nog steeds lekker tegen die dikke buik aan kan leunen. Nu zit er absoluut nog een goede buik hoor, maar gelukkig niet groot genoeg meer om als ruggesteun te gebruiken.

Lunchtijd! Carpacciosalade met truffelmayonaise. Echt, ik kan gewoon niet uitleggen hoe fijn ik het vind dat ik dit weer lekker kan eten.

Middagslaapje!

Ik kan de slaap dit keer niet vatten dus besluit maar gewoon even een nieuwe blogpost te schrijven. De update van week 41 it is. Nog niet gelezen? HIER moet je zijn.

Had ik al gezegd dat ik blij ben dat ik weer carpaccio mag eten?

’s Avonds komt er nog wat visite, speelt deze grapjas voor Bumba en na de laatste fles van vandaag – rond 23.00 uur – willen we gaan slapen. Helaas dacht Tess daar iets anders over…

Maar ook na een nacht zonder fatsoenlijke slaap staan we zaterdagochtend gewoon weer fris en fruitig met een laagje schmink op om aan de dag te beginnen.

En als dit beneden op je wacht dan ben je die helse nacht meteen weer vergeten!

Onze kraamverzorgster werkt in het weekend kortere dagen zodat ze maandag en dinsdag – als Robert weer gaat werken – wat langer kan blijven. Mijn fruitcocktail wordt dit keer dus niet door haar maar door de husband gemaakt. Hij heeft talenten waarvan ik het bestaan nog niet wist.

Tijd voor een middagslaap. Tess ligt niet fijn in de wieg dus ik hou haar lekker in het babynestje bij me in de buurt. Prima uitzicht wel zo.

’s Avonds eten Robert, Ticho en ik patatjes, wordt er in het zwembadje gespeeld en regelt de grote broer wel even dat zijn babyzus een lekker flesje krijgt. Trots keer duizend! Of had ik dat al gezegd?

Als beide kindjes lekker liggen te slapen ploffen wij op de bank voor koffie. Heel erg aan toe wel. Waar ik normaal echter stuiterende energie krijg van een shot cafeïne, heeft het dit keer geen enkel effect op mijn vermoeidheid. Ik vertrek dus tamelijk vroeg naar boven om vast wat uurtjes te slapen…

De zondag is inmiddels deels voorbij en verloopt relaxed. We hebben wat visite gehad, Ticho en Tess liggen nu allebei heerlijk te slapen en ik heb even aan deze Happy Moments geknutseld. Als de kindjes straks wakker zijn gaat Robert met Ticho wat leuks doen en blijven de dames lekker thuis. Vanavond hebben we geen plannen en dat is fijn. Ik vind de visite heel gezellig, maar een beetje rust is ook niet verkeerd. Morgen gaat Robert weer werken en dat vind ik best een beetje spannend, ondanks dat onze kraamverzorgster en morgen gewoon nog is. Komt ook vast wel weer goed.

Nou, dat was het voor deze week. Niet zo uitgebreid als normaal gesproken, maar het was dan ook allesbehalve een normale week. Hopelijk vond je het wel leuk om te lezen. Komende weken ga ik jullie alles vertellen over onze Tess, de bevalling, het kaartje, de namen, de reactie van Ticho etcetera én verschijnen er gewoon ‘normale’ artikeltjes. Mocht je niets willen missen dan moet je me even volgen op Instagram (@anoukzwager). Daar kondig ik nieuwe blogposts aan en deel ik regelmatig updates vanuit Huize Weltevree. 

Bedankt weer voor het lezen en een fijne nieuwe week toegewenst!

PS. Ook heel erg bedankt voor de ontelbare lieve berichtjes, kaartjes, cadeautjes, reacties, mails en weet ik het wat nog meer ik allemaal heb gekregen in de afgelopen dagen. Het bezorgt me een enorme glimlach en ik vind het ontzettend lief!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *