Happy Moments

Happy Moments #59

Goedemorgen! Leuk dat je er weer bent op deze maandag om een kijkje te nemen in onze afgelopen week. De 40e en deels 41e week van mijn zwangerschap. Benieuwd hoe die verliep?

Op het moment dat ik dit introotje schrijf is het maandagavond 18 juni. Nog geen baby in Huize de Jong en aangezien niemand mij kan vertellen wanneer die baby precies gaat komen, leek het me handig om voor deze keer mijn Happy Moments maar gewoon per dag bij te werken. Kans bestaat dus dat dit online komt en er maar een paar foto’s in staan, maar het zou ook zomaar kunnen dat je gewoon een volle week met dikke buik te zien krijgt. Goed, omdat ik ook niet weet wat de week ons gaat brengen heb ik geen korte vooruitblik dus laten we maar gewoon beginnen.

Maandagochtend samen wakker worden en samen tandjes poetsen.

Daarna naar beneden voor een ontbijt. Ticho weigert in principe zijn gezonde mangospread als beleg, behalve als we dat op een lekker broodje smeren. Doen we dus gewoon.

En ook van zijn banaan maken we een feestje. Halverwege de ochtend komt mijn schoonmoeder meneertje ophalen zodat ik me hier in huis nog een beetje nuttig kan maken en wat kan rusten. Standbeeld voor Ticho zijn oma!

Ik begin met dit. De kamertjes fatsoeneren en de laatste meubeltjes verschuiven. Voor nu zijn ze echt helemaal klaar zo en vorige week heb ik in een roomtour het eindresultaat geshowd. Nog niet gezien? HIER moet je wezen.

Daarna pak ik de rest van de vluchtkoffer in. Komende week komt daar een blogpost over online waarin ik de inhoud en mijn inpaklijst deel.

Ik rijd langs mijn moeder. Die is weer terug van vakantie – ze was naar Amerika – dus we kletsen even bij en concluderen dat ik dan nu eindelijk wel mag bevallen.

Thuis weer in de chillmodus met de Ouders van Nu op de bank. Deze OvN is van september 2017. Had ik al gezegd dat ik het afgelopen jaar amper tijd voor magazines heb gehad?

Blij ei is weer thuis.

Uitzichtje hoor. Ik ben verliefd!

Rond half acht gaat Ticho naar bed en spring ik onder de douche. Mocht ik ‘s nachts ineens gaan bevallen dan is in ieder geval mijn haar gewassen…

Kennen jullie de grap van die moeke met nesteldrang die de speelgoedhoek van haar terrordreumes helemaal keurig opgeruimd had?

Het is dus inmiddels dinsdag, mijn huis is ontploft (zoals je aan bovenstaande foto kunt zien), ik ben ontploft, mijn trui kan écht niet meer en de baby in mijn buik heeft een onstilbare honger. We halen dus taartjes!

Fave!

Minder fave. Het is weer zo ver: hij wil niet eten. En als als hij dan een hapje in zijn mond heeft, dan is het vooral ontzettend grappig om dat door heel de keuken te spugen en sproeien.

Na dit prakkie gaat Ticho naar bed en ben ik voornemens allemaal nuttige dingen te gaan doen, maar daar komt precies niks van terecht. Zo moe en geen energie. Dat nuttige werk schuiven we dus een dag op – ik heb toch niet het idee dat die baby snel geboren wordt – en ik kruip ook even onder de wol.

Ik overweeg om foodblogger te worden want ik heb werkelijk geen enkele foto zonder eten gemaakt op deze dinsdag. Anyways, Robert is vanavond weg voor zijn werk dus ik grijp mijn kans en scoor visjes for dinner.

Ticho en ik hebben allebei een bordje met kibbeling, garnalen en een calzone met zalm. Ik eet alles op en Ticho beperkt zich enkel tot de kibbeling. Had ik kunnen weten want het joch is een kopie van zijn vader, in alles, dus die blieft ook geen vis.

Laatste foto voor vandaag, wederom met eten. De rest van de avond gebeurt er weinig. Ticho gaat vroeg naar bed want die is doodmoe – zijn middagdutje duurde vrij kort – en aangezien Robert dus niet thuis is en ik ook moe ben, ga ik ook lekker in bed liggen. Nog een beetje filmpjes kijken, Instagram afstruinen en op tijd de oogjes toe. Morgen een nieuwe dag met hopelijk iets meer energie en leukere plaatjes.

Om de woensdag in ieder geval gezellig te beginnen ontbijten we met pindakaas en gekleurde hagel.

Robert heeft in de ochtend even geholpen met opstarten dus ik had tijd om mijn haar te fatsoeneren en een make-uppie op te doen. Lekker oppervlakkig, maar ik voel me echt beter als ik er ook wat toonbaarder uit zie.

Ik werk vanaf de bank aan deze Happy Moments. Ticho kijkt ondertussen filmpjes van Kinderen voor Kinderen én helpt mij een handje mee. Thanks vriend, dat schiet lekker op zo.

Nog twee dagen te gaan volgens Ouders van Nu. Geloven jullie het?

Ik voel me goed vandaag dus we gaan samen met mijn moeder even buiten de deur eten.

Proost! Of zoals Ticho zegt: Toost!

Na het eten heb ik nog wel wat ruimte voor dit. Zo benieuwd naar de huidige status van de zwangerschapskilo’s…

Zodra Ticho ligt te slapen, spring ik onder de douche. Even mijn haren wassen en benen gladstrijken, want stel je voor stel je voor…

Daarna keurig onderhouden op de bank voetbal kijken en wachten tot de dreumes wakker wordt.

Dat duurt niet heel lang. Hij wordt wakker en roept meteen ‘auwwww mama auwwwww’ terwijl er dikke tranen over zijn wangen rollen. Ik haat het dat hij me niet goed duidelijk kan maken waar hij pijn heeft. Na een kwartiertje is meneer weer rustig en eten we maar een ijsje. Dat helpt altijd.

De rest van de dag doe ik niet veel. Als Robert thuis is gaan we boodschappen doen en eten, daarna even op de bank liggen, een theetje doen bij vriendin Es en wachten tot 22.00 uur. Dan begint namelijk de ZARA-sale. Ik word he-le-maal leip van die niet werkende klote website, maar na anderhalf uur is het gelukt hoor: een overvolle winkelmand afgerekend.

Zo nou mocht het deze donderdag dan eindelijk gaan gebeuren, dan zit mijn lippenstift in ieder geval goed en mijn haar in de krul. Ticho is naar het KDV dus ik zou zeggen: Baby De Jong, DIT IS HET MOMENT!

We mogen ons weer melden bij de verloskundige en komen goedgekeurd en wel naar buiten.

Ik trakteer mezelf maar op een cappuccino van de Mac. Omdat een McFlurry of een cheeseburger misschien een tikkeltje vreemd is om half elf in de ochtend…

Daarna moet ik even twee uurtjes bewegingen van de kleine meid bijhouden, omdat ze wat rustig is. Ondertussen kijk ik Love Island (yay voor een nieuw seizoen!) en Temptation Island. En ja, altijd Rennies in de buurt.

Boodschappen! Een foto van de schappen met groenten en fruit, maar eigenlijk ging ik gewoon brood, smeerkaas en chocolade halen.

Kijk nou. Ik zal wel onder een steen geleefd hebben en iedereen kent dit principe zeer waarschijnlijk al, maar hoe leuk is dit?! Heel even overweeg ik om er met mijn mond onder te gaan hangen maar ik weet me te beheersen.

’s Middags duik ik in de lade met allerlei troep van vroegah en tref dit rapport aan. Mijn rapport. Ik was dus blijkbaar goed in Godsdienst (…), gym en Nederlands. Lekker nuttige vakken wel. Ik kan me trouwens niet meer herinneren dat ik zo’n draak was op de havo, maar er is dus een moment geweest dat ik meldplicht had en een waarschuwing kreeg…

Aan het einde van de middag is deze pipo weer thuis. Heb ‘m gemist. Herkenbaar voor andere moekes hier? Dat je blij bent dat het kind een dag pleite is zodat je wat tijd voor jezelf hebt (oh wat klinkt dit onaardig) maar eigenlijk heel de dag aftelt tot je kleintje weer gewoon naast je op de bank zit?

Ritueeltje op donderdag: lekker uitgebreid in badje en daarna in diepe coma. Als Ticho slaapt dan rijd ik even langs mijn moeder en rond 21.00 uur taai ik af naar bed.

Voordat ik naar m’n eigen kamer ga werp ik nog een blik bij Ticho. Dat kontje in de lucht he jongens, het is toch te schattig voor woorden?!

DUEDATE! Het is vrijdag 22 juni, de datum waarop ik uitgerekend ben. Er zijn nog vier dames in de running en ik hoop dat één van hen gelijk krijgt – dan tik ik in ieder geval die 41 weken niet aan…

Die keurige krul en rode lippen hebben ook niet gewerkt, dus we gaan weer verder in Flinstone-style.

Mijn moeder komt Ticho halen en neemt hem mee naar de kinderboerderij. Van de week een standbeeld voor de ene oma, nu een standbeeld voor de andere oma.

Kan ik even liggen. Met m’n worst, want anders lig ik echt helemaal ruk.

Aan het begin van de middag is deze weer thuis. Redelijk moe, maar voordat hij naar bed gaat voor een slaapje eten we eerst bloemkool.

En twee broodjes Hollandse Nieuwe voor mij. Heerlijk! Ik hoop alleen niet dat de bevalling nu snel begint want dan legt iedereen om me heen het loodje denk ik.

Rond twee uur ligt Ticho in bed en ga ik ook even tukken. Om 16.00 uur ga ik naar beneden, kijk wat voetbal en tegen half zes besluit ik dat het wel tijd is om Doornroosje boven te ontwaken.

Is deze het niet mee eens…

WEEKEND! Robert is thuis, we gaan een broodje eten, boodschappen doen en ergens een bakkie koffie scoren. Een goed begin van hopelijk het laatste weekend met z’n drietjes…

Op zaterdagochtend word ik wakker met twee beertjes in mijn bed. Dat grote beertje heeft een onrustige nacht achter de rug dus die ligt behoorlijk uitgeput naast me.

Wat een snoetje he? Lekker ontbijten met een boterhammetje en een rijstwafel.

Daarna komt mijn zusje hem ophalen om te gaan zwemmen. Vindt ‘ie leuk en ik ook. Na voor beide oma’s een standbeeld heeft Karlijn er ook wel eentje verdiend.

Lekker eten met mijn lieve vriendinnen. Ik heb deze heerlijke warme wafel met vers fruit. Die krijg ik niet helemaal op maar zit serieus tot het avondeten vol.

De laatste foto van deze zaterdag: terrastijd. Het zonnetje is ineens lekker gaan schijnen dus we gaan voor een koud drankje naar buiten. Daarna genieten Ticho en ik van een pizza en de rest van de avond is het vooral veel voetbal in Huize de Jong.

Easy like sunday mornin’. We worden wakker en chillen nog even verder op de bank.

Kan gewoon in juni.

Robert en Ticho gaan samen zwemmen. Als ze weer thuis zijn is het lunchtijd en omdat een uitgeputte dreumes + een groentehap echt een slecht idee is, krijgt hij twee boterhammen met chocopasta. Wel de biologische variant van De Kleine Keuken. Maakt dat het een beetje goed?

Spook alert. Het hele huis ligt op één oor. Ik doe ook nog even mijn ogen dicht, maar niet voordat ik dit bakje chips (in bed) heb weggewerkt.

Na het slapen wordt er geschommeld…

… en met de poezen geknuffeld. Al met al een heerlijk chille zondag.

En dat was het weer voor deze week. Ik geloof niet dat er ooit zo een saaie Happy Moments online gekomen is, maar ik kan er weinig spannenders meer van maken. Mijn energieniveau is tot onder het vriespunt gedaald en we doen weinig leuks meer. Of tenminste, Ticho en ik doen weinig leuks meer. Gelukkig hebben we de allerliefste familie die hem lekker op sleeptouw neemt, dus het kind is absoluut niet zielig. Ik daarentegen…

Nee grapje, ik ben ook niet zielig. Maar wel moe. Het is niet anders. Ik probeer deze laatste zwangere dagen als een soort bonus te zien – een positieve bonus – en doe echt mijn best om nog even te genieten. Maar wel gewoon vanaf de bank en vanuit bed. Of er volgende week een Happy Moments online komt dat weet ik nog niet. Ten eerste zou er dan zomaar eens een baby kunnen zijn en ten tweede heb ik op dit moment weinig zin om die lange saaie dagen continu vast te leggen.

Komende week staan er wel gewoon een aantal blogposts klaar voor jullie. Morgen over de vluchtkoffer, woensdag over de inhoud van de medicijnkast, donderdag over het al dan niet als een hysterische moeke troosten van je kind, vrijdag wellicht een zwangerschapsupdate en zaterdag over de momenten waarop ik mij als ubermoeke gedraag. Hopelijk tussendoor ook nog ergens een babyupdate.

Mocht je niets willen missen, dan moet je me even volgen op Instagram (@anoukzwager), want daar zal ik alle blogposts nog eens aankondigen én eventueel babynieuws als eerste delen. 

Voor nu weer heel erg bedankt voor het lezen ennnnnnnnn heel erg bedankt voor alle lieve berichtjes die ik van jullie heb gekregen. Ik vind het een feestje om mijn zwangerschap met jullie te delen!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *