Momlife, Zwangerschap

Twee kindjes onder de twee: mijn uitdagingen

De opmerkingen die de afgelopen maanden hands down het meest gemaakt zijn, gaan over het leeftijdsverschil tussen onze kinderen.

“Jullie houden de vaart er lekker in” en “dat zal wel zwaar worden met twee kleine kinderen” hoor ik ongeveer wekelijks. Nog steeds. Op zich kan ik daar best wel inkomen, want het leeftijdsverschil tussen onze kinderen bedraagt straks ongeveer 20 maanden. En dat is best weinig. Dat weet ik. Maar dat wij na minder dan een jaar alweer besloten om er nogmaals voor te gaan was hartstikke bewust. Ons tweede kindje is enorm gewenst en ik ben echt heel erg blij en vooral heel erg dankbaar dat we binnenkort nog zo’n prachtexemplaar aan ons gezin mogen toevoegen. Dat gevoel is voor mij het allerbelangrijkst en doet alle eventuele moeilijkheden aan ‘twee kindjes onder de twee’ hartstikke verbleken.

Toch zijn er een aantal dingen waar ik met twee kindjes die redelijk dicht op elkaar zitten best een klein beetje tegenop zie. Want hoewel ik er van overtuigd ben dat het op langere termijn hartstikke handig is, brengt het ook wat uitdagingen – zo noem ik het liever in plaats van moeilijkheden of problemen of negatieve kanten – met zich mee. Vandaag vertel ik welke dat zijn maar benoem ik ook de voordelen aan een klein leeftijdsverschil.

De qualitytime
Op het moment dat zijn zusje straks geboren wordt, moet Ticho de aandacht van zijn papa en mama (en de rest van de omgeving) met haar delen. De quality time met mijn firstborn zal enorm afnemen en op voorhand kan ik me daar al heel erg schuldig over voelen. Hij heeft maar redelijk kort mogen profiteren van het enig kind zijn en dat vind ik stiekem best jammer en sneu voor hem én voor mezelf. We hebben het ruim anderhalf jaar zo leuk gehad samen, dat ik die échte continue qualitytime met hem enorm ga missen.

Het praktische
Boodschappen doen met een kind van amper anderhalf en een newborn: geen idee hoe ik dat ga aanpakken. Want we hebben dus geen duowagen en iets zegt mij dat Ticho de opstandige dreumes toch niet zo braaf op het meerijdplankje gaat staan als dat ik dacht. Maar niet alleen boodschappen doen hoor. Ook binnenshuis zie ik veel uitdagingen op het gebied van ‘het praktische’. Want Ticho is natuurlijk allesbehalve zelfstandig. Twee kindjes de trap op dragen? Tja. Een newborn voeden terwijl de dreumes met zijn treinrails op de televisie slaat? Hmm. De deur uit met twee kinderen? Het zal vast allemaal wel loslopen en het is ongetwijfeld een kwestie van onze draai vinden, maar ik zie heel veel praktische uitdagingen.

De nachten
Hoewel slapen echt mijn hobby is en ik er ook uitzonderlijk goed in ben, kan ik best wel prima functioneren op gebroken nachten. Maar er zijn grenzen. En zoals jullie wellicht weten hebben wij met Ticho een prima slaper, maar gebeurt het ook regelmatig dat hij ’s nachts een feestje viert. En die nachten, daar zie ik enorm tegenop. Want als je er dus uit moet om de dansende dreumes weer in slaap te brengen en je vervolgens een jankende baby van een fles moet voorzien om vervolgens die dreumes weer naast je bed te hebben staan, dan kun je mij na een paar nachten wel wegdragen hoor.

Aan de andere kant…

Maatjes
Het allerleukste aan een klein leeftijdsverschil is wat mij betreft het feit dat de kindjes redelijk in dezelfde fase zitten en dus echt maatjes van elkaar kunnen worden. Hoewel ik dat anderzijds ook weer een beetje onzin vind, want ook met een groter leeftijdsverschil kunnen broers en zussen maatjes worden. Afijn, diezelfde fase vind ik dus wel chill. Hoef ik niet acht jaar lang naar Bumba te kijken.

Snel uit de luiers
Het is de komende jaren even extra werk, maar onderaan de streep heb ik straks pak ‘m beet vier jaar in de luiers gezeten. En niet alleen de luiers, maar ook al het andere babygebeuren wat gewoon gedoe is. Over vier jaar heb ik twee kinderen op de basisschool en is het weer tijd ‘voor mezelf’. Dat klinkt nu onaardiger dan dat ik bedoel want tijd met de kinderen is absoluut de beste manier om het te spenderen, maar het is voor mij persoonlijk ook prettig om niet hele dagen bezig te zijn met luiers, hapjes, entertainment enzovoorts.

Je weet het allemaal nog
Niemand die mij nu nog hoeft te vertellen hoe het werkt, zo’n newborn. De oudste is die fase voor mijn gevoel pas net ontgroeid en alle kennis zit nog vers in het geheugen. Handig toch?!

Als je mij zou vragen wat ik een ideaal leeftijdsverschil vind, dan zou ik het gewoon niet durven zeggen. Zowel kort op elkaar als even ertussen, het heeft allemaal zijn voor en nadelen. Ik denk dat het heel erg belangrijk is dat je doet wat voor jou en je gezin goed voelt, gewoon lekker je eigen gevoel volgen. En vooral beseffen: het is geen vanzelfsprekendheid en uiteindelijk is leeftijdsverschil dus iets waar je maar beperkte invloed op hebt. Soms blijft een tweede kindje door allerlei vervelende redenen uit of wordt je geduld heel erg op de proef gesteld. Zwanger worden an sich is al bijzonder genoeg en het leeftijdsverschil tussen je kinderen is bijzaak.

Heb jij meerdere kindjes? En hoeveel leeftijdsverschil zit daar tussen? Let me know want ik ben ontzettend nieuwsgierig. Bedankt voor het lezen!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *