Happy Moments

Happy Moments #52

Goedemorgen! Leuk dat je weer een kijkje komt nemen. Het is maandag en jawel, er staat een nieuw overzicht van onze week online en het is weer een ouderwets lang verhaal. Lees maar mee!

Afgelopen week was heel fijn. We begonnen op maandag met een partij troosteloos weer, daar werden we bang van, maar daarna knapte het enorm op, genoten we van de zon, veel tijd met het kind – ik was een extra dag vrij – en werd er weer hard gewerkt in onze tuin. Ik heb zoveel zin om het eindresultaat met jullie te delen, maar daar moeten we nog even op wachten (want het is nogal een project). Goed, lets go!

Maandagochtend is de hovenier al vroeg aanwezig. Ticho parkeert zichzelf voor het raam om de boel goed in de gaten te houden. Omdat het daarna alleen dramatisch slecht weer wordt en de tuin half blank staat, wordt de klus gestaakt.

Als ik uit mijn werk kom is het tijd om even te kroelen met mijn kleine vriend. Die is weer koortsvrij, maar nog niet helemaal zijn vrolijke zelf.

Voor iemand die normaal op tafels klimt, met treinbanen gooit en blokkentorens omkegelt is dit dus geen normaal gedrag. Arme schat.

De blokken kunnen hem nog wel eventjes bekoren. De rest van de avond doen we niks meer, het kaarsje gaat vroeg uit.

Nog een kleine snotneus maar verder weer in goeden doen. Goedemorgen knap kind!

Superhandig die Wobbel. Een soort keukentrapje van honderddertig euro.

Keuzes keuzes: stapelbekers, blokkentoren of toch een banaan?

Ik ben deze dinsdag een extra dag vrij en die besteden we in de ochtend vrij nuttig: boodschappen doen en even langs Ticho zijn oma.

Dat Ticho ziek geweest is, is te merken aan zijn middagslaapjes. Hij ligt van half 1 tot half 5 in coma. We doen verder weinig meer, behalve eten, nog even met papa spelen en dan lekker in bad.

Na het badderen is het eigenlijk wel bedtijd, maar daar heeft de kleine man nog weinig zin in. Die heeft natuurlijk in de middag al een winterslaap gehouden. We kroelen nog wat in het grote bed en rond half acht is het dan toch eindelijk stil boven.

Zo word ik woensdagochtend wakker. We hebben een periode enorm lopen kloten met de nachten en het ging de laatste weken eigenlijk hartstikke goed, maar sinds het weekend – de koorts – is het weer bal. Omdat hij nu niet alleen wakker is en gilt om Bumba maar ook heel erg overstuur raakt, leg ik hem maar weer tussenin. Daar slaapt hij lekker verder.

Rond half negen zitten we samen beneden. Ontbijtje voor the kid en even aan de site werken voor the mom.

Ik deelde deze poll trouwens op Instagram (@anoukzwager) naar aanleiding van het artikel over een geboortefotograaf. De meningen zijn redelijk uiteenlopend. Merk bij de stemmen wel dat de dames met kinderen veelal zeggen ja en dat de mensen zonder kinderen allemaal denken: die is gek met d’r fotograaf bij de bevalling.

Ticho en ik gaan een rondje fietsen. Meneer zit als een heuse prins lekker om zich heen te zwaaien terwijl ik me in het zweet werk. Die conditie van mij is zo zo zo intens bedroevend. Vraag me af of dit ooit nog goed gaat komen.

Tijd voor boodschappen. Bij de slager haal ik biefstuk voor de husband en voor mezelf scoor ik een stukkie geitenkaas (niet bij de slager natuurlijk). Kunnen we in de avond lekker een salade mee maken.

We sluiten de ochtend af met een babyccino en een broodje gezond bij de HEMA. Ticho is dol op koffieschuim dus dit is echt een uitvinding. Kind is hartstikke zoet, smikkelt tussendoor nog wat van het broodje gezond en kan ik zodra we thuis zijn zo huphup overhevelen in bed.

In the meantime. Ik heb echt niet overdreven toen ik zei dat onze tuin een soort woestijn was he? Inmiddels zijn de contouren van het eindresultaat een beetje zichtbaar. Hopelijk is het over twee weken helemaal klaar, dan weet jij waar je mij de komende zestien weken kunt vinden.

Ik wilde in de middag eigenlijk een tukkie doen, maar we hebben de tuinmannen, een betonzager (geen idee hoe dat heet) en de schilder over de vloer. Ik speel dus gastvrouw en kijk ondertussen Love Island. Spuitelf hier had dat nog nooit gezien maar met het oog op mijn naderende verlof leek het me een uitstekend plan om weer eens een serie te zoeken die ik ongegeneerd kan bingewatchen.

Deze wordt ook pas na een paar uur weer wakker. Meteen één grote ravage in huis, maar daar raken we niet meer van in de stress. ’s Avonds kieper ik alles in die grijze dozen en dan is het weer opgeruimd. Een opgeruimde chaos, dat wel.

De mannen gaan even van de tuin genieten en ik rijd voor een bakkie naar een vriendin. Een heerlijke woensdag was dit!

Vandaag – donderdag – gaat het echt ergens op lijken met die woestijn achter ons huis. De klinkers worden bezorgd en dat betekent dat de tuinmannen (respect voor iedereen die dat werk doet want man, wat kunnen die gasten werken zeg) het pad kunnen gaan leggen.

De rest van de dag ben ik op kantoor dus no pictures van dat. Na werk rijd ik naar de supermarkt voor het avondeten en een zak chips voor mezelf. Ik heb weekend, dus het mag.

Ik ben redelijk bijtijds thuis dus maak nog even de buikfoto van week 33 (die deel ik op Instagram @anoukzwager), bereid het eten voor en wacht op mijn kleine (en grote) vriend.

Deze is helemaal gesloopt. Dat is ‘ie eigenlijk altijd wel na een dag op het KDV maar vandaag nog een tandje meer. Jammeren, piepen, met zijn eten gooien maarrrrrrr een ijsje maakt alles goed. Normaal gesproken krijgt hij trouwens geen Calippo maar zo’n vrieslolly, die zijn iets beter voor hem geloof ik, maar die waren op. Dus een paar hapjes dit en de rest is voor mama!

Daarna gaat Ticho lekker in bad en door naar bed. Ik heb goede hoop dat hij eindelijk weer eens gaat doorslapen.

Pringles en GTST: perfecte avond.

Yes, doorgeslapen! Niet alleen Ticho, maar ik ook. Heerlijk. Dat vieren we met een feestontbijt. Warme broodjes uit de oven, koffie voor mij en koffie voor Ticho (opgeklopte melk met van die taartversiering).

Bij de tuinmannen kijken. Die waren er weer vroeg bij vandaag en zoals ik net al zei: echt respect. Zo’n zwaar beroep en ik zie ze voornamelijk vrolijk lachen en vol plezier hun werk doen.

We rijden even naar Ticho zijn oom, tante, neef en nicht en zoals je ziet voelt meneer zich daar helemaal thuis (daar is hij dus iedere maandag). Kind graait een pak koeken van tafel en trakteert zichzelf op een stroopkoek. Welja.

We maken een rondje Action voor wat buitenspeelgoed. Nu het lekkerder weer wordt en het terras klaar is, kan Ticho natuurlijk prima buitenspelen. We hebben hier thuis alleen een kleine discussie over het stoepkrijt. Het zit zo: wij wonen aan een dijk, waar auto’s heel hard rijden en waar geen stoep is. Onveilig voor Ticho dus. De achtertuin echter, die is groot genoeg. Daar zou het kind prima kunnen krijten zonder dat we er last van hebben (bijvoorbeeld op de oprit aan de zijkant van het huis, zodat we het ook niet zomaar naar binnen lopen). Punt is: de husband is het er niet mee eens. Die wil geen krijt in zijn tuin. Kan iemand hem uitleggen dat stoepkrijt binnen no-time weggeregend is? Dat het niet schadelijk is? Dat het voor kinderen hartstikke leuk is? Iemand?

Vandaag is onze lieve vriendin San jarig dus daar gaan we een tekening voor maken. Echt jongens, deze ochtend scoor ik zo lekker op de supermoederpuntenlijst!

Als het kind op bed ligt, trakteer ik mezelf op een tosti uit de pan met ketchup én mayo én een paar afleveringen Love Island.

Deze wordt rond half vijf weer wakker en wil geen kleren aan. Direct op zijn stoeltje aan tafel om verder te kleuren. Deze tekening is voor zijn oma.

Er is er eentje geïnspireerd geraakt door die tuinmannen hoor. Ik denk dat hij volgende week best een handje kan helpen.

En mijn laatste kunstje om definitief als beste moeder van de wereld gekozen te worden: pizza! Ticho en ik delen deze, met rucola, pijnboompitten en parmezaan. Lekkerrrrr!

De rest van de avond doe ik geen fotogenieke dingen. Ik ben uiteraard twee minuten stil en ga daarna naar de verjaardag van San. Het is inmiddels een behoorlijk poosje voorbij middernacht als ik mijn ogen sluit en ik ben meteen een beetje huiverig voor de volgende dag aangezien de hovenier om 7 uur op de stoep staat en de schilder om 8 uur zal komen.

Zaterdagochtend heeft Robert alle klusjesmannen opgevangen en mag ik uitslapen. Ticho heeft in de nacht lopen spoken maar valt tegen vijven in slaap en wordt dan pas rond negenen wakker. Heerlijk!

We beginnen de dag met een kusje voor mijn zusje. Die is jarig en we nemen even een ‘hieperdepiep hoera filmpje’ op.

En daarna gaan we een tekening voor haar maken.

Hakt erin hoor, zo’n halve nacht. Ik word oud. Als Ticho voor zijn middagslaapje in bed ligt, kruip ik er zelf ook lekker in.

BOE! We gaan naar de korfbal voor een klein drankje. En ja, mijn haar staat overeind. Overblijfsel van de vorige zwangerschap.

Fitgirl enzo. Met dit warme weer drink ik graag water. Veel water.

Als we weer thuis zijn eten we lekker patatjes. Daarna spoel ik Ticho af in bad – iedere avond met dit warme zweet- en zonnebrandweer – en gaat hij door naar bed. Helemaal afgedraaid. Ik ga nog een theetje doen bij een vriendin en zodra ik thuis kom kruip ik ook in bed.

Ticho wil de zondag graag beginnen met een potje kiekeboe en doet dit door een mandje op mijn hoofd te zetten en deze er vervolgens giechelend weer af te trekken.

Gelukkig is ‘ie dat spel – net als al het andere wat hij doet – na drie minuten wel zat. Kan ik even Love Island kijken en dat vindt het kind ook wel wat.

En dannnnnn gaan we voor het eerst in twee jaar onze tuin in. Het terras is bijna klaar (nog een hekje, loungebanken en een trap) en ook de tuin zelf begint ergens op te lijken.

Genieten als een malle. Ticho vindt de watertafel heel leuk (Action, 18 euro) en ik vind het vooral leuk dat hij het zo leuk vindt. Ons kind kan eindelijk bij ons eigen huis naar buiten, lekker spelen, jakkeren, vies worden. Daar heb ik echt zo naar uitgekeken!

Na het middagdutje van Ticho gaan we gewoon verder waar we gebleven waren. Had ik al gezegd hoe ontzettend fijn dit is?

Daarna doen we in een andere fijne tuin een drankje. Ticho kijkt hier vol verwondering naar zijn neef en nicht die met een bootje aan het dobberen zijn.

En daar gaan mijn mannen hoor. Die moeten zelf ook even varen natuurlijk.

We eindigen de middag met een barbecue. Wat een leuke zondag was dit!

Tegen achten leggen we deze lieverd weer fris gewassen in zijn bed. Die zal wel moe zijn, want het middagslaapje was niet heel lang en hij heeft natuurlijk heel de dag buiten lopen jakkeren. Hopelijk resulteert dat in een goede nacht!

Het is nu bijna 21.00 uur en ik ben ook redelijk afgedraaid. Tijd om mijn mand in te duiken. Deze week moet ik nog twee dagen werken – maandag en dinsdag – en dan heb ik lekker verlof. Daar kijk ik enerzijds heel erg naar uit maar het voelt ook een beetje gek. Ik weet dat een verlofperiode de beste tijd ever is, maar ik voel me gewoon helemaal nog niet zo heel erg hoogzwanger ofzo. Gelukkig maar, want dan kan ik de komende weken nog lekker van alles doen. Goed, nog twee dagen werken dus en daarna een lang weekend met beide boys. Robert is namelijk ook vrij en het belooft weer heerlijk weer te worden. Zin in!

Dat was ‘m voor deze week! Bedankt weer voor het lezen!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

1 Comment

  1. Stoepkrijt was hier ook een dingetje. Oplossing: een krijtbord aan een muur op schutting in de tuin bevestigen. Scheelt ook een berg ‘vieze’ kleren trouwens want ze kruipen er niet doorheen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *