Momlife, Persoonlijk

Kind & Voeding: de groeicurve

Weinig plaatjes die ik zo fascinerend vind als de groeicurve van kleine kinderen. Het ene streepje hoog, het andere streepje laag. Per kind is de groeicurve enorm verschillend. Vandaag heb ik het vierde deel van het thema Kind & Voeding voor je, omdat voeding en groeien zo nauw met elkaar verbonden zijn maar die groeicurves niet altijd één op één vertellen of jouw kind genoeg eet en drinkt.

Al vanaf de dag dat Ticho geboren werd, zat hij bovenin die groeicurve. Zowel qua lengte als gewicht. Daar hebben wij ons nooit druk om gemaakt, want bij iedere controle die volgde bleek het kind keurig zijn eigen groeilijn te volgen en namen gewicht en lengte geen hele extreme vormen aan. We hebben gewoon een groot exemplaar op de wereld gezet, maar met twee ouders die beiden ook niet bepaald klein en petit zijn, is dat helemaal zo gek nog niet.

Een ode aan het consultatiebureau
Ik heb het geloof ik al veel vaker geschreven, maar de dames bij ons op het consultatiebureau zijn hartstikke fijn. Al die mensen die net doen of dat bureau de plaatselijke verzamelplek is voor de heksen uit het dorp, die begrijp ik oprecht niet. Wij worden altijd keurig geholpen, mijn vragen worden beantwoord en ik ben nog nooit met een vervelend gevoel de deur uitgelopen. Het feit dat Ticho al vanaf de eerste controle bovenin de groeicurve zat, daarbij meer dan gemiddeld dronk, eruit zag als een buddha en ze daar nooit maar dan ook nooit iets naars over hebben gezegd is wat mij betreft voldoende bewijs. “Keurig zijn eigen lijntje” en “een flink beertje, maar dat verbaast me niets” waren opmerkingen die gemaakt werden. Niks scheve gezichten, rare adviezen of vervelende steken onder water.

Meten is weten
Persoonlijk vond ik het zeker tijdens zijn eerste levensjaar heel prettig dat ons kind met enige regelmaat even gemeten en gewogen werd. Want aan zo’n lijntje kun je een heleboel aflezen. Gaat de lijn van zijn gewicht ineens kaarsrecht omhoog? Misschien krijgt hij dan wel een klein beetje teveel voeding. Kan er hier of daar een flesje af? Of kleiner? Of geef je jouw kindje misschien iets teveel ongezonde tussendoortjes en hapjes? Een ander scenario: buigt het lijntje af? Dan moet er wat gebeuren. Misschien grotere flessen? Bijvoeden? Of komt het misschien omdat je kleintje ziek geweest is? Kortom: zo’n groeicurve geeft een schat aan informatie.

Niet alles valt of staat bij de groeicurve
Hoewel ik dus altijd hartstikke blij geweest ben met het principe groeicurve, wil ik toch ook wel graag benoemen dat niet álles uit zo’n groeicurve opgemaakt kan worden. We kennen allemaal wel de voorbeelden van een gezin met twee kindjes die allebei exact hetzelfde te eten en drinken krijgen maar waarvan de ene groot en de ander klein is. Een deel van het gewicht en de lengte is simpelweg erfelijk bepaald. Daarom is het ook niet raar dat Ticho zo groot is. Robert en ik zijn allebei lang – niet extreem, maar wel lang – en op gewicht zullen we maar zeggen. Volgens mij bevat een groeicurve een boven- en ondermarge en is het zaak dat het kind daar enigszins binnen blijft. Gemiddeld? Nergens voor nodig. Iedereen zijn eigen lijntje. Precies zoals de dames op het consultatiebureau mij altijd verteld hebben.

Groeiachterstanden, ondergewicht of overgewicht
Goed, Ticho zijn groeicurve leverde dus nooit problemen op, maar er zijn genoeg kindjes die wél een groeiachterstand, ondergewicht of overgewicht hebben. In alle drie de gevallen  zijn er aantal dingen die je als ouder kunt doen. Het consultatiebureau zal je daarbij adviseren. Belangrijk is om te achterhalen of een medische reden de oorzaak is. Een diëtist, kinderarts, logopedist of fysiotherapeut kan uitkomst bieden. Volgende week, in het laatste deel van Kind & Voeding, heb ik hier een blogpost over klaar staan.

Moedergevoel
Hoewel ik altijd keihard roep dat ik een totaal gebrek aan moedergevoel heb – niet per se in de negatieve zin van het woord maar ik heb bijvoorbeeld aan twee halve medeklinkers van mijn dreumes niet genoeg om de boodschap te begrijpen – heb ik wat betreft Ticho zijn groei blind gevaren op dat beetje moedergevoel dat er wel degelijk is. Er is niks mis met ons ventje, hij is gewoon groot en hongerig. Dat is dan ook wat ik andere moeders die middenin die groeicurvestress van het eerste jaar zitten wil meegeven: kijk naar de cijfers en feiten, maar ga niet voorbij aan wat jouw gevoel zegt.

Sidenote…
Als laatste wil ik nog even benoemen dat ik wat dit onderwerp betreft misschien makkelijk praten heb, want wij hebben dus geen problemen met groeicurves ervaren. Het enige waar wij wel mee te maken hebben gehad is een jongetje dat bovenop het bovenste lijntje groeide en dat lijntje ook keurig bleef volgen. Precies binnen de marges dus. Nu kan ik me heel erg goed voorstellen dat een groot of zwaar kind minder snel tot paniek leidt dan een klein of licht kindje. Daar maak je je misschien toch wat sneller zorgen om.

Bottomline: die groeicurve van je kindje is ontzettend belangrijk en vertelt jou precies hoe het ervoor staat met de lengte en het gewicht van jouw exemplaar, maar vergeet vooral niet dat ieder kind anders is en zolang je niet uit de groeicurve knalt of door de groeicurve heen zakt, is er zelden reden tot paniek. Ervaar je wel paniek? Trek dan ook zéker aan de bel. Jouw moedergevoel heb je niet voor niets!

Bedankt voor het lezen!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *