Happy Moments

Happy Moments #48

Goedemorgen! Het is maandag en dus tijd voor een nieuwe week, vol frisse energie (en tegenzin) én met een nieuwe Happy Moments. Uiteraard weer goed gevuld, zoals jullie van me gewend zijn. Kijk je mee?

Afgelopen week was heerlijk. Nadat we in het weekend al werden getrakteerd op een zalig zonnetje, bleef dat de dagen die volgden ook zo. Uiteraard moest er wel gewoon weer gewerkt worden, maar zelfs filerijden wordt leuk(er) als je de verwarming in de auto niet meer op standje crematorium hoeft te zetten. Verder werden Ticho zijn haren weer geknipt, moest ik voor een prikje naar de verloskundige en genoten we van een heerlijk rustig weekend, dat ik afsloot met een hartstikke gezellige high tea. Hier komen de foto’s!

We beginnen met een flasback. Twee jaar geleden maakten Robert en ik op 9 april bekend dat wij ons eerste kindje verwachtten. Dat eerste kindje is inmiddels de welbekende dreumes Ticho en ik vind het bizar hoe snel die tijd voorbij gevlogen is. Meest schokkende is misschien nog wel dat ik zelf dus ook in een zucht ineens twee jaar ouder ben.

Goed, over tot de orde van de dag. Ik ben lekker op tijd op mijn werk want ik was vroeg wakker. Gauw aan de slag. Mijn takenlijst is zo vlak voor mijn verlof echt enorm, maar het gaat eigenlijk heel goed met alles stap voor stap afwerken. Fijn, zulke productieve dagen.

CRAVINGGGGG! Chocomel, niet aan te slepen.

Als ik aan het einde van de middag weer thuis kom, ligt er een doos van de Zara op me te wachten. Zoals jullie vorige week al konden zien, kocht ik een stapel basics voor Ticho. Blij met de buit, daar kan hij voorlopig weer mee vooruit. Ik denk wel dat ik halverwege de zomer nogmaals een dergelijke bestelling moet plaatsen, maar dan een maatje groter. Ach, da’s voor Zara-prijsjes helemaal geen punt.

Ondertussen krijg ik deze foto doorgestuurd. Ticho is op maandag altijd bij zijn tante (en nicht) en daar vermaakt hij zich uitstekend zoals je ziet. Ik vraag me af of hij ooit nog naar huis wil.

Want thuis is het natuurlijk helemaaaaaaal niet leuk. Daar mag hij niet eens met zijn blokken op de televisie slaan.

We maken nog even gauw een buikfoto voor bij één van de artikeltjes die afgelopen week online gekomen is. Vind het nog steeds wel meevallen met de omvang, al is het vanuit deze hoek ook wel een gunstig foto’tje geworden hoor.

In de avond krijgen we Ticho zijn nicht en neef op visite en uiteraard wordt er wat lekkers in de supermarkt gescoord. Familie de J. in hun comfortzone.

En ik vlieg nog even langs de bouwmarkt. Kind aan huis inmiddels. Kan ook weer van mijn takenlijst.

Dinsdagochtend at the office: koffie-infuus por favor. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar in de ochtend had ik weer een ouderwets overgeeffestijn. Inclusief volle plastic zakjes in de auto enzo. Ellende. Gelukkig voel ik me daarna met de minuut opknappen en halverwege de ochtend ben ik weer mijn fitte zelf.

Hoe goed ziet deze eruit? Een broodje met geitenkaas, to die for. Soms zijn de kantinelunches zo slecht nog niet hoor.

In de tussentijd is deze druk met spelen in de speeltuin. Hij is vandaag bij zijn opa en oma en heeft weer eens helemaal niets te klagen.

Bij Studio Ins&Outs bestelde ik dit invulboek als cadeau voor Ticho zijn oma, die vandaag weer een extra kaarsje op haar taart mag zetten. Echt een superleuk boekje en een aanrader wat mij betreft.

Ohhhh smelt smelt smelt. Dit kind is toch gewoon te knap voor woorden. En te groot voor woorden, dat ook.

Dat kekke outfitje van Ticho is niet voor niets. We gaan namelijk uit eten ter ere van de verjaardag van oma. Het eten is heerlijk – ik heb een hamburger met truffel en kaas en meer lekkers – maar Ticho heeft er weinig zin meer in. Voor de tweede keer in één week is meneer ontzettend moe en heeft hij (daardoor) een humeur waar je bang van wordt. Je zou bijna overwegen om niet meer met hem in het openbaar te treden, maar ik troost me altijd maar met de gedachte dat ieder kind van die genante meltdowns heeft.

Woensdagochtend tegen achten: hij was zó moe van gisterenavond dat hij heerlijk door- én uitgeslapen heeft. Hier zie je het kind in zijn pyjamaatje van de trap afglijden. Al vanaf dat hij een maand of tien oud is laten we hem zelf de trap tussen de woonkamer en keuken op- en afklimmen. Dat resulteert uiteraard regelmatig in een stuiterpartij, maar hij moet het toch leren want die trap zit er nou eenmaal en is te groot om af te sluiten. Gelukkig gaat het 99 van 100 keer goed. Tegenwoordig wil hij ook de grote trap zelf doen. Tuurlijk jongen!

Ennnnn ontbijtje plus blog. Terwijl Ticho lekker van zijn broodje en flesje warme melk geniet, zet ik mijn blogpost over borst- en kunstvoeding online. Daar zie ik enorm tegenop maar ik heb zo lang over het schrijven van dat stuk gedaan en het is met extreem veel aandacht en tijd gemaakt, al mijn woorden duizend keer afgewogen en noem maar op: het MOET online. Eventuele haatreacties neem ik voor lief. Maarrrrrr waar ik dus verwacht had dat niet iedereen even lief zou zijn, krijg ik ZOVEEL lieve berichtjes en berichtjes. Wauw. Ik ben er echt een beetje stil van. Voor iedereen die zich nu aangesproken voelt: dank, heel erg veel dank. Heb je de blogpost nog niet gelezen? HIER moet je zijn.

Goed, over tot de orde van de dag: Ticho zijn haar gaat eraf. Dat werd wel weer tijd want die pruik van hem liep volledig uit de hand. Ik mag toch hopen dat zijn zusje ook zoveel haar heeft, dan kunnen we voor haar eerste verjaardag al leuke vlechtjes maken.

Tijdens het middagdutje van de dreumes, maak ik deze selfie en deze deel ik op Instagram (@anoukzwager) met een klein dankwoordje.

Niet veel later is deze weer wakker. Druk druk druk met spelen in zijn keukentje, de treinrails tegen de televisie slaan, de bal door het huis gooien en meer. Ik kijk altijd vol verbazing naar andere moeders met van die keurig opgeruimde en perfect geordende speelhoekjes. HOE DOEN JULLIE DAT? Bij ons lijkt het er altijd op alsof er zojuist een atoombom afgegaan is.

Ik heb inmiddels mijn fatsoenlijke outfit ingeruild voor een oversized vest en een joggingbroek. Lekker met Tichootje door het huis rommelen en proberen om een leuke foto van ons samen te maken. Hij heeft daar alleen niet echt zin in, zoals je ziet. Te druk met zijn treinbaan en bal. Boys will be boys. Tegen vijven komt Robert thuis en die gaat met het kind naar de speeltuin – kan ‘ie even zijn energie kwijt – terwijl ik snel het eten maak.

Keukenprinses op je beeldscherm! Lekker macaroni, geen week zonder macaroni. Ticho eet gewoon met ons mee en dat gaat boven verwachting goed (als in: hij wil niet alles per se zelf doen enzo). Na het eten spelen Robert en Ticho nog wat terwijl ik als een dooie op de bank lig. Best vermoeiend, zo’n dag.

Sinds ik minder ben gaan werken in verband met de misselijkheid en de reistijd die daar niet heel erg positief aan bijdroeg, heb ik bijna nooit file meer. Deze donderdag dus wel. Gelukkig is mijn weekend begonnen, dus mijn humeur hoeft er niet onder te lijden.

Bij thuiskomst meteen even onder de douche en een relaxed outfitje aan. Ik heb zeg maar twee persoonlijkheden: de ene is de fatsoenlijke, dat ben ik (meestal) naar mijn werk (als in: jurkje of in ieder geval geen slobberkleren en haren in de krul) en de ander is Ma Flodder.

Zitten we weer, voor de anti-d prik. Nou, noem me een piepdoos maar ik vind het dus echt een nare steek, zo in de spier van mijn bovenbeen. Belooft wat voor die bevalling.

Deze heb ik heel de dag nog niet gezien, maar als ik thuis kom heeft hij verder ook weinig aandacht voor me. Druk druk druk.

Spekkie wil wel dat ik een boekje met ‘m lees. Doen we dus nog even voordat hij naar bed afgevoerd wordt. Tot morgen vriendje, dan gaan we er samen een leuke dag van maken!

Vrijdagochtend: krentenbolletje, flesje melk en frambozen. Dat laatste moet ‘ie niks van weten. Gekke structuur natuurlijk.

Ticho wil het liefst heel de dag zelf lopen. Gelukkig hebben we alle tijd dus ik laat hem zijn gangetje maar gaan.

Bij opa op schoot. Gezellig!

Als we weer thuis zijn is het tijd voor lunch. Om te voorkomen dat die groenten er weer bij inschieten, geef ik hem vast zijn prakkie. Wil hij graag zelf doen en meneer blieft ook geen slabber. Had ik al gezegd dat dit kind ineens een eigen wil heeft?

Na het middagdutje even langs de Landwinkel. Daar zijn kleine lammetjes en dat is voor onze dierenvriend natuurlijk fantastisch. Die kirt van plezier.

Kusje!

Het allerleukste: papa is vroeg thuis uit zijn werk en is dus ook mee. Lopen ze hoor, Peppie en Kokkie. Kan Ticho niks schelen dat ik al heel de dag zijn eten verzorg en zijn luiers verschoon, als papa er is dan wordt mama genegeerd en aan de kant geschoven.

Zo verliefd op deze twee. Samen de konijntjes een worteltje geven, maar Ticho vindt het een klein beetje spannend wel. Die kijkt volgens mij liever van achter een hekje naar deze beesten.

Nu is het echt weekend! Kan niet beter beginnen, toch?

Nog even in bad om al dat vieze lammetjeskwijl af te spoelen en daarna leggen we een doodmoe klein schatje in bed.

Die volle vrijdag hakte erin: deze werd pas om HALF NEGEN wakker. Na wekenlang lopen kloten met zijn nachten, gaat het eindelijk weer de goede kant op. Hij laat ons weer gewoon doorslapen, maar zijn dagen beginnen nog steeds vrij vroeg. Vandaag niet dus. Ook weleens lekker, al zijn Robert en ik natuurlijk al hondsvroeg uit de veren.

De houtkachel wordt helemaal opgepoetst, er worden nieuwe houtjes neergelegd en die grijze manden op rechts vullen we ook met wat grote blokken, maaaarrrrrr alleen maar voor de sier. Hopelijk kan ‘ie tot oktober uit blijven!

Daarna gaan de mannen weer eens naar de kinderboerderij en de speeltuin…

En is dit mijn uitzicht. Maar voor eventjes hoor, want we doen maar twee kleine wasjes. De rest van de ochtend geniet ik vooral van de rust, lig ik asociaal lang in mijn ochtendjas op de bank en sta ik heerlijk lang onder de douche.

Handig, vriendinnen met dochters. Ik krijg weer een tas met kleding en dat zoek ik meteen even uit.

Tijd voor een tukkie. Uiteraard met de PSV-beer. Die laat hij mooi niet los als hij naar bed gaat. Gelukkig hebben we vanaf dag 1 geleerd dat dit beest alleen voor in bed is, dus geen drama met kwijtraken in de supermarkt enzo. Benieuwd of dat bij onze dochter ook zo gaat werken.

’s Middags is het zonnetje heerlijk doorgekomen, dus de trui hebben we ingeruild voor een t-shirt en in plaats van een koekje, eten we een ijsje.

Daarna door naar de korfbal voor een drankje. Hoewel, dat drankje schiet er een beetje bij in want deze kleine avonturier wil liever niet rustig op het balkon in de zon spelen, maar over het (natte) gras rennen met een bal.

En van de glijbaan. Voor het eerst zonder handjes vasthouden, knap kind. Dat durfde hij vorige week echt nog niet, maar nu, na een beetje aanmoedigen, probeert ‘ie het toch. Mag jij raden wat meneer vervolgens een half uur lang wilde doen…

Omdat Robert weg is, rij ik met Ticho naar de Grote Gele M. Lekker een kip zes voor het kind en een cheeseburger voor di mama. Hebben we wel verdiend. Daarna is m’n vriendje helemaal versleten, gaan we nog even gauw in bad en daarna naar bed. Wat een heerlijke dag hebben we gehad! Ik kruip op de bank maar besluit ook niet al te laat af te taaien. Ik merk dat ik steeds weer wat vermoeider word en zo’n middag zeulen met een redelijk zware dreumes hakt er best wel in.

Zondagochtend: we kijken een film over tijgers en leeuwen en Ticho vindt het allemaal ontzettend leuk want hij roept enthousiast ‘POESJE’ bij ieder dier dat ‘ie op de televisie ziet. Van wie dat kind die dierenliefde heeft is me een groot raadsel, maar ik vind het natuurlijk wel heel schattig.

Ticho zijn handige oom komt even twee plankjes in zijn kamertje hangen, zodat ik die kan inrichten en dus weer wat verder kan met die pestbende in beide kinderkamers. Bob de Bouwer helpt een handje.

Hoe goed ziet dit eruit? Ik ga met vriendinnen lekker high tea’en en deze high tea is denk ik wel mijn favoriet. Allerlei gezonde dingen maarrrrrr – en dat zien jullie niet op de foto – ook verschillende soorten gebak (tien stuks meen ik, en we waren met z’n vijven). Uiteraard gaat niet alles op, maar we zijn best een heel eind gekomen.

Superlief: ze hebben roze cadeautjes voor de babygirl meegenomen. Dit te schattige girafje voor aan de Maxi-Cosi en een heel fijn boxpakje van Z8. Die beloofde shoplog ga ik komende week even maken, dus dan zien jullie de buit ongetwijfeld weer terug!

Ik zei tijdens het eten nog tegen de meiden dat Ticho zo mensenschuw is en dat ik wel verwachtte dat hij, als ze met vier man sterk om ‘m heen gaan staan, gaat huilen of aan mijn been gaat hangen. Nou, het tegendeel is waar want hij ontpopt zich tot een enorme uitlover. Echt een clown. Als de toeschouwers van de grote-Ticho-show weg zijn is hij er moe van. Even met een ijsje op de bank.

En we sluiten af met een vertrouwd plaatje: Ticho aan het eten. Hij heeft in de middag al zijn groenten op, dus een boterhammetje will do for now. Na het eten wordt hij nog een uurtje vermaakt terwijl ik als een idioot die plankjes in zijn nieuwe kamertje inruim én een eerste poging doe tot opruimen van zijn ‘oude’ kamer. Rond half acht is het stil boven en plof ik met koffie op de bank.

Het was echt een hele fijne week en zo mogelijk een nog fijner weekend. Niet eens heel idioot druk, maar we hebben ons geen seconde verveeld. Wat komende week gaat brengen weet ik nog niet precies. Zon, geloof ik. Heel veel zon. Zijn we dol op. Verder hebben we een echo, wordt er gewerkt en gaan we vrijdag een weekendje weg. Ik weet nog niet of ik dat weekend meeneem in de Happy Moments volgende week maandag óf dat ik er twee versies van maak (eentje van maandag tot en met donderdag – die komt dan vrijdag als extra blogpost online – en eentje van vrijdag tot en met zondag – die komt dan maandag online). Hebben jullie een voorkeur?

Voor nu heel erg bedankt voor het lezen en uiteraard weer een goede nieuwe week toegewenst!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *