Momlife, Persoonlijk

Ticho’s Toestand: 17 maanden

Dames en heren, stop de tijd. En snel graag! Ticho is gewoon al 17 maanden oud. Nog één maandje en hij is anderhalf. ANDERHALF. En nog twee maandjes en hij is grote broer.

Ik vind het een onvoorstelbaar iets. Mijn kleine vriendje die ineens helemaal zo klein niet meer is. Die van een hulpeloos hoopje mens dat volledig van zijn ouders afhankelijk is, is veranderd in een klein jongetje met een eigen wil. Mijn oudste kind waar ik zó zó verliefd op ben. Bizar wat de tijd met hem gedaan heeft. Afgelopen maand gebeurde er weer genoeg en omdat ik heel blij ben dat ik deze rubriek al bijna een jaar bijhoud, ga ik dat ook dit keer weer doen. Leukste naslagwerk ever.

  • Ticho stapt er vrolijk op los. In de vorige update vertelde ik al dat hij ineens besloot aan de wandel te gaan en sindsdien zie je het echt met de dag beter lukken. Was het eerst allemaal nog wankel en gleed hij op zijn sokjes nog alle kanten op, is het nu behoorlijk stabiel. Kruipen doet hij sowieso niet meer en ik denk dat het ook niet lang gaat duren tot hij wandelend door de supermarkt gaat. Dat doet ‘ie nu dus nog niet, omdat hij dat volgens mij nog een tikkie spannend vindt.
  • Eten is inmiddels een heus gevecht. Of tenminste, dat zou het kunnen zijn. Ik probeer er alleen geen gevecht van te maken, omdat ik geen negatieve sfeer aan tafel wil. Eet hij niet, dan eet hij niet. Prima. Krijgt hij daarna honger? Dan bied ik nogmaals zijn eerdere maaltijd aan (die gooi ik dus niet weg) en geen alternatief. Vooralsnog werkt het voor geen meter want als meneertje niet wil eten, dan wil meneertje niet eten maar gelukkig heeft hij genoeg reserves en zal hij heus het loodje niet leggen na een overgeslagen lunch.
  • Ik heb alles in maatje 80 uit zijn kast gevist. Met pijn in mijn hart wel, maar hij is er nu echt te groot voor. Dat betekent ook dat er weer ruimte is voor nieuwe kleren in een maatje groter, dus daar gaan we komende periode – het liefst in de sale – maar eens werk van maken.
  • Qua voeten is het nog steeds een drama. Het kind heeft zulke dikke klompvoetjes dat het bijna onmogelijk is om hem in een fatsoenlijke schoen te krijgen. Je moet je even voorstellen dat hij qua lengte met gemak in een maatje 21 past, maar het simpelweg niet lukt omdat die worstenvoet te dik is. Mocht iemand nog een goede schoenentip hebben (goede pasvorm, fijn merk, goed voor de voeten), laat het me dan zeker weten!
  • Hij heeft weer eens een logeerpartijtje gehad, zodat Robert en ik allebei een avondje vrij hadden om op pad te gaan. Het is inmiddels niet zo spannend meer want in ons kind elders laten slapen zijn wij niet zo moeilijk, maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat het me helemaal niets doet. Naast dat ik zo’n leeg kamertje tien keer niks vind, ben ik vooral altijd een tikkeltje nerveus omdat Ticho er nog weleens een handje van heeft om ’s nachts zijn eigen feestje te gaan vieren. En dat wil ik in dit geval zijn opa en oma eigenlijk niet aandoen. Afijn, het is allemaal weer prima verlopen.
  • Zijn woordenschat groeit in een razend tempo. Waar hij qua motoriek niet bepaald de snelste was en is, geldt dat volgens mij absoluut niet voor zijn praatkunsten. Werkelijk alles zegt hij na en van heel veel dingen weet hij precies wat het betekent. Banaan, poetsen (terwijl hij naar zijn tandenborstel wijst), uit, klaar, Bumba (duh), leeuw, auto, bal en ga zo maar door. Ook kleine opdrachtjes zoals ‘leg dit maar terug’ of ‘doe de deur maar dicht’ snapt hij prima.
  • We hebben afgelopen maand wederom een hoesterige tijd achter de rug. Ik twijfel inmiddels in hoeverre het normaal is dat een kind letterlijk een week hoest en snot heeft en dan weer een week niet. Omdat ik ook niet zo’n zeikmoeder wil zijn die voor ieder kuchje naar de huisarts gaat, weet ik dat eigenlijk helemaal niet. Misschien dat iemand hier mij dat kan vertellen?
  • Dreumes drama all over hoor. Ticho is een klein driftkikkertje! Een uitdaging wel, maar tegelijkertijd zo leuk om te zien hoe hij zich écht heeft ontwikkeld van een hulpeloos kleine baby tot een dreumes met een wil. Toch vind ik dit best een pittige fase, omdat ik niet het idee heb dat communiceren al echt werkt ofzo. Het lijkt me gewoon voor beide partijen makkelijker als je kunt bespreken wat er wel en niet mag en waarom dat wel en niet mag. Nu heeft meneer er natuurlijk totaal geen boodschap aan als ik zeg dat het niet grappig is om alle DVD’s uit de kast te trekken.
  • Zijn nieuwe kamer is in grote lijnen bijna klaar. Dat heb ik even binnen no-time gefikst, al zeg ik het zelf. Er moet nog wel wat gefinetuned worden – iets met accessoires enzo – maar in grote lijnen ben ik tevreden. Kan ik nu aan de babykamer beginnen. Als ook die klaar is, zal ik een uitgebreide blogpost met foto’s maken waarin ik een roomtour geef.
  • Die nachten he jongens, die nachten. Het wisselt nog enorm, maar gemiddeld slapen wij drie keer per week gewoon amper. Het is dus niet dat Ticho die nachten volledig overstuur wakker wordt, maar hij wil dan gewoon uit bed. Dat roept hij dan ook. ‘Papaaaaa’ of ‘Mamaaaaaa’ ‘UIT!’ en ‘Bumbaaaaaa’ zijn kreten die we veel horen. Ik kreeg de afgelopen weken vaak de tip om hem gewoon te laten liggen, dan zou hij vanzelf weer in slaap vallen. Dat is dus exact wat we nu doen, maar onze doorzetter blijft dan rustig twee uur wakker. In zijn uppie. In het donker.
  • De overschakeling naar de zomertijd ging moeizaam. Vooral in de avond. Ticho sliep de eerste week echt niet voor half negen. Uiteindelijk kwam het beetje bij beetje goed en zitten we nu weer redelijk in een prettig schemaatje.
  • Aan het einde van vorige maand hadden we ineens een heel ander kind. Ticho was zo gegroeid, zo lief, zo vrolijk. Dat verklaart misschien wel waarom hij de periode voorafgaand ietsje moody geweest is.
  • Je hebt het ongetwijfeld al gelezen hier of daar, maar ons kleine vriendje werd afgelopen weekend ineens een kleine krentenbol. Hij heeft de waterpokken! Kunnen we maar gehad hebben toch? Hij heeft er amper last van, is nog steeds vrolijk, niet ziek dus all good.

En dat was het geloof ik wel. Als ik het zo teruglees dan lijkt het een maand zoals zovelen, maar voor mijn gevoel is Ticho de afgelopen weken echt een groot jongetje geworden. Niks baby-achtigs meer aan. Ik ben zo trots op hem!

Bedankt voor het lezen!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *