Happy Moments

Happy Moments #46

Goedemorgen deze maandagmorgen. Goed dat je er weer bent voor een nieuw overzichtje van onze afgelopen week. Er staan meer dan genoeg foto’s voor je klaar!

Niet spannend of bijzonder, maar gewoon heel fijn. Die langere lichte avonden zijn heerlijk, de temperaturen zijn duizend keer beter dan een paar weken terug – al is die regen natuurlijk niet oké, maar we moeten wel wat te zeiken hebben natuurlijk – en dat we nu van een extra lang weekend mogen genieten komt de stemming hier in huis ook ten goede. Afgelopen week gingen we overal en nergens op de koffie, had ik een hele chille dag in de sauna, werd er weer eens gefietst met het kind voorop en het hoogtepunt: Ticho kreeg waterpokken. Kijk je mee?

Het is maandagochtend ergens rond half acht en wij zitten aan een ontbijtje. De nacht van zondag op maandag zijn we overgestapt op de nieuwe tactiek om het monster weer te laten doorslapen en dat is: laten jammeren/roepen/brommen. Nou, ik kan je vertellen dat ik meer dood dan levend mijn bed uit kruip want onze kleine doorzetter hield het roepen en jammeren – niet hysterisch huilen want dan ga ik echt naar hem toe – RUIM TWEE UUR vol. Ik lag dus weer de halve nacht wakker.

Gelukkig ben ik vrij van mijn werk omdat ik andere leuke dingen op de agenda heb staan. Toch nog even gauw die laptop open om wat dingetjes af te ronden en klaar te zetten en dannnnnn…

Naar de sauna. Samen met twee vriendinnen ga ik een dag dobberen in het zwembad en chillen in het bubbelbad. We genieten enorm, ik kom helemaal bij na voorgaande nacht en het is hartstikke gezellig.

Deze deelde ik ook op Instagram (@anoukzwager). Dit onschuldige hoofd trok hij vlak voordat hij heel de toren omver maaide. Da’s natuurlijk ook het allerleukste gedeelte van torens bouwen. Je bent een knul of je bent het niet.

Die ‘zelf doen’ fase is allemaal hartstikke grappig en knap en leuk enzo, maar pffff je moet wel engelengeduld hebben. Ticho wil dus zelf zijn yoghurt scheppen, maar dat scheppen lukt nog niet. Gevolg: een druppeltje per keer. Duuuuuuurt lang.

Als meneer klaar is met viezeriken, wandelen we naar mijn schoonouders. Het is nog licht – hoera voor zomertijd – en Ticho is nog niet moe – thank you zomertijd – dus hartstikke gezellig. Genieten!

Het is dinsdag en dat betekent dat de Mama Mazzeldagen bij Prenatal beginnen. Omdat wij nog wat grotere spullen willen kopen, maak ik graag gebruik van korting. Eén van die grotere spullen is een buggy. Via Instagram vraag ik om advies en daar komt het volgende uit. Inmiddels heb ik trouwens ook vernomen dat de Nuna wél aan de fiets kan met adapters en dat grotere kindjes er nog in passen. Ervaringen verschillen zullen we maar denken.

Score! Nu hebben we écht nog nodig: een draagdoek of -zak (krijgen we cadeau van mijn moeder), een kinderstoel (krijgen we cadeau van mijn vader en zijn vriendin), een Family Fix, een extra campingbedje en heel veel roze accessoires (zoals dekentjes, een voetenzak, aankleedkussenhoezen en meer). Eerst maar weer even sparen…

Ondertussen bij zijn opa en oma: hij heeft hier zijn eigen speeltuin hoor. Ik schreef het al op mijn Instagram maar sinds een week of wat merk ik zoveel verschil in de manier waarop Ticho kan spelen. Hij is veel rustiger, behoudender, kan zich vermaken met blokjes in en uit elkaar zetten en leeft veel meer in zijn eigen wereldje ofzo. Kortom: de boy wordt groot.

Na het eten rijden we naar mijn vader. Daar zijn we al veel te lang niet geweest dus tijd voor een bakkie koffie. Ticho vermaakt zich uiteraard weer met die bekers.

Als we weer thuis zijn gaat Ticho lekker naar bed en kruip ik achter de laptop voor het schrijven van wat nieuwe blogposts. Ik merk dat ik ineens superveel plannen en ideetjes heb, barst van de energie en heel veel zin om van alles te schrijven. Gebruik van maken dus. Na twee uurtjes en drie nieuwe blogposts houd ik het voor gezien. Tijd voor nachtrust, voor zo lang het duurt…

Zo, woensdagochtend tijd voor een aflevering GTST terwijl Ticho ook met een schuin oog meekijkt. We hebben weer een waardeloze nacht achter de rug, maar het kind is er absoluut niet minder gezellig om. Lieverd!

Echt een schot in de roos, deze stapeldingen. Ik kocht ze dus bij IKEA en ze kosten geen knoop. Mocht jij ook een kleine Bob de Bouwer in huis hebben, dan is dit misschien nog wel leuk om te kopen. Ticho speelt sinds zaterdag nergens anders meer mee.

Kijk, dit zijn de leukere pakketten. Een doos vol kraamverband, netbroekjes en meer niet-sexy’s. Die houden we voorlopig dus maar even dicht en stoppen we heel ver weg op zolder. Ik ben hier mentaal nog niet aan toe.

Lekker smakelijk fotootje, Zwager. We eten bananenpannenkoekjes for lunch. Gewoon een geprakt banaantje, eitje erdoor en een handje havermout. Ticho smult ervan en dan vind ik het al gauw heel erg prima.

In de middag komt mijn zusje even oppassen, zodat ik naar het ziekenhuis kan om bloed te prikken.

Zitten ze hoor, met de stapelbekers. Fijn dat m’n sistah even wilde komen spelen én fijn dat Ticho het – na zijn gebruikelijke huilbui als mama de deur uitloopt – naar zijn zin heeft.

Ik deelde een filmpje op Instagram (@anoukzwager) waarop Ticho zelfstandig zijn yoghurt zit weg te slobberen. Met zijn handen. Normaal gesproken laat ik dit nooit toe, maar ik merk heel erg dat hij alles zelf wil doen en aangezien hij het toch een keertje moet gaan leren en wij hem niet forever kunnen voederen, laat ik het maar gaan. Geen idee hoelang dit leerproces zal duren, maar stiekem moet ik er best wel om lachen. Mijn kleine smeerkees. Ik kreeg trouwens echt ontelbaar veel berichtjes naar aanleiding van het filmpje en de mensen zonder kinderen vonden het heel grappig, de mensen met kinderen vonden het vooral herkenbaar.

’s Avonds doe ik weer een rondje bouwmarkt. Het is tijd om Ticho zijn huidige (baby)kamer om te toveren tot een roze babykamer. Zo benieuwd naar het eindresultaat van beide kinderkamers. Uiteraard laat ik dat hier op de blog zien, maar dat zal nog wel even duren aangezien ik alles in slakkentempo doe. Het verfklusje staat in ieder geval voor het weekend op de planning.

Eerste foto van de donderdag: aan het einde van de middag richting het winkelcentrum lopen. Het is echt heerlijk weer! Ik breng eerst een bezoekje aan de Action voor wat verfkwasten, verfbakken en meer van dat.

En daarna door naar de supermarkt.

Aan het einde van de middag halen we deze van de opvang. Omdat hij daar tussen de middag al warm gegeten heeft, krijg hij thuis een boterhammetje. En hij eet mijn halve slaatje op. Tuurlijk kind, geen enkel probleem, je moeder heeft heus geen last van cravings.

En doorrrrrrr in bad. Niet wetende dat dit de eerste keer van heel veel zou wezen in de komende dagen…

Goedemorgen deze vrijdagmorgen. We beginnen wederom met een flesje warme melk en een boterhammetje met pindakaas. Routine he?! Wijken wij doorgaans niet vanaf.

Kinderbeschermingwaardig: mijn dreumes van bijna anderhalf vindt koffielepeltjes (waar de warme koffie nog aan zit) het lekkerste om af te lebberen.

Daarna nemen lieve vrienden onze Ticho mee naar de kinderboerderij zodat moeke hier wat tijd heeft om die donkerblauwe muur in Ticho zijn kamertje van een eerste laagje wit te voorzien.

Kijk ‘m nou, mijn knappe zoon. En wat zit daar op zijn voorhoofd? Eerst denk ik nog ‘NIET WEER KRENTENBAARD’, maar als ik later die middag eenzelfde plekje in zijn nek en een paar op zijn romp vind, dan weet ik genoeg. Waterpokken.

In the meantime… Komende weken wordt er weer keihard in en rondom ons huis gewerkt. De beide kinderkamers geverfd, nieuwe meubeltjes erin en gefinetuned, de kelder (+washok) gestuct, nieuwe vloer erin, plintjes erin en ingericht met boodschappenvoorraad, kasten, administratietafel en meer én over een paar weken gaat de tuinman beginnen.

Deze wordt tussendoor ook nog bezorgd. We hadden nog geen buggy maar met het oog op een tweede kindje die straks sowieso de Joolz claimt, leek dit me wel handig voor als we met z’n vieren op pad gaan en gewoon voor sowieso. Handzaam en compact. En dit design vind ik dus echt vet.

Na dat geverf en gesjouw in en rondom het huis, is het tijd om wat aan dat witte spookhoofd te doen. Krullen in het haar, plamuurlaagje erop en I’m ready to go.

Testrondje met vlag en wimpel geslaagd. Hatsiekiedeeeee! In de Joolz hebben we Ticho nog altijd met zijn hoofd richting ons zitten, maar eigenlijk vindt hij dit veel leuker natuurlijk. Kan ‘ie een beetje om zich heen loeren.

En wat ’s morgens begon met één plekje, breidt zich in razend tempo uit. Inmiddels zitten er verschillende plekjes op zijn romp, bij zijn billen, in zijn nek, op zijn gezicht. Absoluut waterpokken. Omdat er een lang weekend voor de deur staat, heb ik gelukkig alle tijd om lekker voor mijn vriendje te zorgen. Gaan we dus ook zeer zeker doen. Te beginnen met een havermoutbadje. Via Insta Stories vroeg ik om de beste tips en er kwamen tientallen reacties binnen. Het meest gehoord: dat havermoutbadje, Kidsclin en een spulletje van VSM.

Zaterdagochtend beginnen we wederom met een havermoutbadje en het poetsen van de tandjes. Dat is een hele grote hobby van Ticho. ‘Poesse poesse’, roept hij zodra we naar boven gaan.

Rondje supermarkt met de kinderwagen. We hebben de stoel in de Joolz ook maar naar voren gericht. Vind meneer zo leuk, dat hij al in slaapt valt voordat we überhaupt in de winkel zijn.

To die for!

In de middag gaan de mannen een rondje fietsen. Het is hartstikke prima weer dus daar moeten ze wel even van genieten. Bovendien zal wat frisse lucht ons pokkie ook goed doen.

Mood de rest van de middag. Moe moe moe. Niet alleen Ticho, maar ik ook. Ik voel weer een verkoudheidje opkomen. Was al een week of drie geleden dat ik dat voor het laatst had, dus het werd wel weer eens tijd.

Van de rest van de dag heb ik geen foto’s. Robert en ik hadden een afzonderlijk avondprogramma, er werd goed op Ticho gepast en rond elven lig ik uitgeput in bed.

Paasontbijtje met mijn mannen. En thee in een sneeuwmannenmok, want daar is het wel het weertje naar. Troosteloos gedoe.

Daarna het bekende recept: een bad met havermout. De zesde keer in drie dagen tijd. Vooralsnog lijken alle maatregelen te werken, want het aantal pokken blijft redelijk beperkt en Ticho heeft er volgens mij geen last van. Hij is in ieder geval niet koortstig of huilerig.

All day everyday. Stapels bouwen op zijn stoeltje. Dit kind kan zo lekker zelf spelen. Een half uurtje zonder mokken, daarna wil hij wel weer wat aandacht.

Tijd voor een lunch! We hebben in de ochtend lekker veel broodjes gegeten, dus houden het nu even bij yoghurt met fruit en hartjes van Love my Veggies.

Voetbal en de kachel aan. Ik voel me inmiddels ronduit belabberd en ga een klein schoonheidsslaapje doen. Robert neemt Ticho mee op pad en als we aan het einde van de middag weer compleet zijn, zouden we lekker kip uit de oven met salade en gebakken aardappeltjes eten…

Het werd een driegangendiner van de Grote Gele M. Want ja, zondagdingen enzo. Ticho geniet van een milkshake die eigenlijk voor mijzelf was. Omdat hij volgens mij ook wat plekjes in zijn mond heeft en daardoor niet echt goed eet, vind ik het prima en laat hem maar lekker aan die koude shake slurpen.

En nu is het bijna zeven uur, ga ik het kind zo weer in een havermoutbad dompelen en daarna duik ik mijn mand in. Gelukkig kunnen we morgen nog een dag bijkomen hier thuis, maar het is wel een beetje jammer dat dit lange weekend minder leuk was dan we hoopten. Komende week gaan we alle quality time inhalen. Het belooft heerlijk weer te worden dus ik heb er nu al zin in.

Voor nu bedankt voor het lezen en geniet van de extra vrije dag én de nieuwe week!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *