Happy Moments

Happy Moments #45

Hallo goedemorgen! Het is weer maandag dus dat betekent dat je komt voor een nieuwe Happy Moments en laat ik die nou toevallig voor je klaar hebben staan. 

Afgelopen week was er zo eentje die redelijk leek op de vorige. Ik maakte weer wat stappen in Ticho zijn nieuwe kamer – als ik eenmaal op gang ben dan ben ik los hoor -, bracht een bezoekje aan de kapper, ging met mijn kleine vriend naar de speeltuin, had chronisch slaapgebrek en omdat meneer zaterdagavond uit logeren was, hadden wij een avondje en nachtje onze handen vrij. Dat was wel even heel erg prettig. Kijk je mee naar de foto’s?

We zijn weer op kantoor! Een flinke to-do-list vandaag dus gauw aan de slag.

Die lunch uit de bedrijfskantine is niet altijd om over naar huis te schrijven, maar deze soort van tosti was wel erg lekker. Ik wilde bijna nog een tweede halen en dat zegt wat hoor. Hoewel, mijn eetlust is weer bijna op ouderwets niveau. Laat die extra kilo’s maar komen!

’s Middags cross ik even gauw langs Loods 5 en Kwantum om wat dingetjes voor in Ticho zijn nieuwe kamer te halen. Kan niet wachten om het helemaal goed in te richten.

Vriendje is ook weer thuis. Die voert hier even een goed gesprek met Bumba (die kun je verstoppen en gaat dan roepen, zodat Ticho ‘m kan gaan zoeken). Zie je die rode wangetjes trouwens? Zal wel weer een tand wezen. Hou m’n hart vast.

KROELLLLLLTIJD! Ticho is moe en komt heerlijk bij me liggen op de bank. Ik ben ook moe – zoals je kunt zien #spook – dus dit houden we wel even vol zo samen.

Dit is toch een heerlijk uitzicht?! Mijn twee mannen <3

’s Avonds maak ik dit plaatje voor op Instagram (@anoukzwager). Deze foto op hout kreeg ik cadeau van Fotofabriek.nl en die gaan we een mooi plekje op Ticho zijn nieuwe kamer geven. Blij mee!

Nee, dit is niet dezelfde foto als vorige week dinsdag. Dit was afgelopen dinsdag. Met hetzelfde probleem als vorige week dinsdag. Ticho die midden in de nacht wakker wordt, weigert om verder te slapen en vervolgens een klein uurtje voor mijn wekker – om zes uur – prinsheerlijk gaat liggen pitten. Ik ben er zó klaar mee – al besef ik mij heel goed dat er duizend andere dingen zijn om me druk om te maken hoor – en schrijf dat HIER eens even lekker van me af.

Lifesaver, voor zover dat nog mogelijk is.

Deze heeft ondertussen nergens last van. Die vermaakt zich met zijn oma in de speeltuin. Als ik dan zulk soort foto’s doorgestuurd krijg, dan vind ik mijn eigen kind zo leuk dat ik spontaan vergeet dat ik hem nog geen vijf uur eerder het liefst in de kelder te slapen had gelegd.

Als ik uit mijn werk kom, spring ik meteen onder de douche. Ik ben moe, heb hoofdpijn en vanmorgen had ik echt geen energie om mijn haren te wassen terwijl het wel echt nodig was. Sorry, deze dinsdag is gewoon niet helemaal mijn dag deze week. Klaagmodus aan hoor! En ja, die navel komt er BIJNA uit. Nu al.

Comfortfood: kaas met macaroni in plaats van macaroni met kaas.

Deze komt nog even bij zijn moedertje en zusje kroelen en gaat daarna naar bed. Ik volg niet heel veel later, want ieder uurtje nachtrust dat ik kan meepakken is mooi meegenomen.

Van de woensdag heb ik veel foto’s en we beginnen met deze. Ticho hield vannacht tussen vijf en zeven een feestje, maar valt daarna weer in slaap. Tot een uur of acht maar liefst.

Gauw naar beneden en ontbijten. Meneer weigerde weer eens een boterham dus deze moeke zonder ruggengraat gaf ‘m een krentenbol. Dat gaat er dan weer prima in. Het is tegenwoordig trouwens superleuk om uit de kinderstoel te klimmen. Riempjes vast of niet, hij wurmt zich er gewoon doorheen. Gauw een foto van maken en weer terugzetten natuurlijk.

Na het ontbijt plof ik op de bank met koffie en een nieuwe aflevering GTST. Deze kleine schat rommelt een beetje door het huis en komt na een half uurtje met een doos vol koekjes aanwandelen. ‘Die’, roept hij triomfantelijk. Eh nee maat, die krijg je niet.

Deze zoek ik vast op. Geen zin om met een drukke dreumes naar het stemlokaal te gaan, dus dat doe ik vanavond, maar stemmen ga ik sowieso.

En dan door naar de speeltuin. Een beetje schommelen, een beetje glijden, een beetje op de wipwap. Uitputten die handel!

Ik kan gewoon niet geloven hoe een ontzettend leuk kind wij op de wereld hebben gezet. Kijk ‘m nou, de vrolijke Frans.

Na een half uurtje in de speeltuin wandelen we nog gauw langs de supermarkt en ik besluit spontaan om onszelf te trakteren op poffertjes voor de lunch. Maak ik vrienden mee. Hier weet hij alleen nog niet dat zijn broccoli gewoon doorgeschoven wordt naar de avond…

En dan de nachtmerrie van iedere ouder en van Robert in het bijzonder: Ticho is boos omdat hij geen boter op zijn poffertje krijgt – en dat heb ik er wel bij dus valse moeder natuurlijk – en smijt vervolgens zijn fruithapje door de keuken. Daar gaat onze perfecte witte muur. Gelukkig krijg ik het er een heel eind af en nu blijft het forever een doorn in mijn oog maar zal geen enkel ander persoon het zien.

Als Ticho op bed ligt dan duik ik de keuken in. Onze voorraad gezonde hapjes voor in geval van nood is op dus ik flans even wat simpels in elkaar.

Na drie uurtjes wordt meneer wakker. Bijkomen op de bank met een flesje diksap.

En dan gewoon verder waar we gebleven waren: dollen, lachen, spelen, kroelen. Als Robert thuis komt dan ben ik er wel klaar mee trouwens. Vind zo’n hele dag met Ticho heel fijn en gezellig maar ook dodelijk vermoeiend. Zeker nu we redelijk ruk slapen en hij ook nog eens een nieuwe hobby heeft gevonden in alle kasten opentrekken, de stoelen verplaatsen, de bakjes, pannen en deksels door het huis gooien en meer wat eigenlijk niet mag.

Nou, daar zijn we dan. Na het eten ga ik langs het stembureau. Het is er best druk maar dat is alleen maar een goed teken toch?

Als ik weer thuis kom, is het bedtijd voor deze druktemaker. We lezen nog even een boekje…

… en poetsen de tandjes. Dat is op eten na zijn grootste hobby. Zodra we naar boven gaan, maakt niet uit om wat voor reden, roept hij meteen ‘poetsen’. Doen we dus rustig vier keer op een dag.

Goed, bereid je voor op een dramatische donderdag met veel geklaag en gezeur. Te beginnen met deze: Ticho die rond half acht de wekker uit wil zetten. Nou, grapjas, met jou hebben we geen wekker nodig hoor. Het was weer bal van vier tot zes en uiteindelijk sliep hij dus van zes tot zeven. En daar moeten we het weer mee doen.

Story of my life ATM.

Omdat mijn auto naar de garage is, werk ik een dag vanuit huis. Tot 13.00 uur ging dat allemaal uitstekend maar daarna verhuis ik toch eventjes met de laptop naar de bank. Zo intens moe en ik heb zo’n heel irritant zwaar gevoel in mijn buik. Een harde buik, maar dan net niet. Ik maak wat laatste dingen af en dan is het tijd voor een middagdutje.

Aan het einde van de middag rijd ik langs de visboer voor een heerlijke calzone met zalm. Hashtag not so fit girl.

Dit gesprek trouwens, was een grapje natuurlijk. Hoewel, we hebben wel eerst even rustig samen gegeten en het monster pas na zessen opgehaald. Loedermoeder tot de max, maar kan me niet schelen.

Deze vraag stelde ik op Instagram (@anoukzwager). De volgende ochtend waren de verhoudingen ietsje veranderd naar 70 procent om 30 procent. Er kwamen ook meteen een paar vragen binnen. Twijfel nog wel of ik dit ga doen. Vind het enerzijds heel erg leuk omdat ik dan écht schrijf wat mensen willen weten, maar anderzijds voelt het ook zo heel erg alsof ik nog meer mijn leven op straat leg ofzo. Nog maar even over nadenken.

Het leukste plaatje van de dag: mijn kleine draak is weer thuis en die doen we lekker in bad. Ik ben inmiddels vergeten hoe chagrijnig ik de voorgaande nacht was en kan me al niet meer voorstellen dat dit lieve snoetje mij zo tot wanhoop kan drijven. Liefste Ticho!

GOEDEMORGEN! Jongens, goed nieuws, het was dit keer niet drie of vier uur, maar half zes. Robert en ik waren oprecht blij dat het al (HAHAHAHA) half zes was toen Tichootje wakker werd. We zitten dus bijtijds aan tafel, met een boterhammetje pindakaas, een flesje melk en een halve liter koffie.

De rest van de ochtend zit ik hier, bij de kapper. Mijn moeder was zo lief om even op te passen, zodat ik wat tijd had om iets aan dat afschuwelijke haar te doen. Was al bijna een jaar niet bij de kapper geweest en dat was te zien. Gespleten punten, sluik haar, uitgroei van hier tot Tokio en een foeilelijke gele gloed.

Daar is na bijna drie uurtjes niets meer van te zien. Zo blij met het eindresultaat. We kunnen weer even vooruit, al heb ik wel het voornemen om tijdens mijn verlof before baby voor een opfrisbeurtje te gaan.

Bij de voordeur oma uitzwaaien!

De struggle is real hoor. Deze lange slungel weigert (weer eens) zijn groenten – die geef ik hem in de middag omdat we ’s avonds waarschijnlijk voor een simpel broodje gaan – en gooit theatraal zijn hoofd naar achter als ik met de vork te dichtbij zijn gezicht kom. Uiteindelijk gaat hij toch overstag en eet zijn bordje broccoli helemaal leeg.

Deze worden bezorgd! De posters voor op Ticho zijn nieuwe kamer. Helemaal blij mee.

We besluiten naar de Delifrance te gaan en daar is dit mijn uitzicht. De mannen, mijn fijnproevers, kijken even wat ze precies wensen. Ik moet er om lachen want dit zijn echt twee kopietjes van elkaar.

Een broodje met brie, pijnboompitten en honing voor de mom, een broodje warme beenham voor de dad en een panini met ham en kaas voor de toddler.

’s Avonds doen we verder niet veel. Ik val in herhaling maar man, die nachten van afgelopen week waren killing. Het is – niet overdreven – half negen als ik naar boven ga. Slaap pakken waar ik kan zeg maar.

Goedemorgen! Het is zaterdag en dat betekent uitslapen. Tot kwart over zes maar liefst. Rond zevenen gaat Ticho met zijn vader naar beneden en spring ik onder de douche. Als ik eenmaal beneden kom, tref ik hem aan met dit. Heeft ‘ie uit de kast getrokken.

Meteen even een berichtje online zetten met een linkje naar mijn nieuwste zwangerschapsupdate (nog niet gelezen klik HIER). Vind het zo leuk om bij te houden, voor mezelf, voor later én omdat ik zulke lieve en leuke reacties krijg.

Tijd voor een peertje en Woezel en Pip.

Deze stoel kocht ik afgelopen week bij Loods 5 en ons kleine directeurtje vindt het maar wat interessant om erop te zitten. En ondertussen mijn lepeltje uit de koffie aflebberen. Meer kindjes die dat doen?

Even gauw naar IKEA voor wat plankjes die ik op Ticho zijn nieuwe kamertje wil hangen. Binnen een uurtje ben ik weer thuis en ik heb zowaar NIETS anders gekocht dan die plankjes. Oké, en een klein cadeautje voor Ticho, omdat hij weer wat langer geslapen heeft…

In de middag kijkt deze kleine hooligan samen met mij een potje korfbal.

Voor mezelf bestel ik sushi en Ticho krijgt een bordje bloemkool. Het leven is oneerlijk…

Daarna breng ik meneer naar zijn opa en oma om daar een nachtje te logeren en ga ik Robert achterna: nog een wedstrijdje korfbal. Daarna een klein drankje in de kantine maar rond 22.30 uur besluit ik om van het kindloze nachtje gebruik te maken en lekker wat slaap in te halen.

Je kunt het niet lezen, maar op die wekker achter mij staat 10.15 uur. Nieuwe tijd, dat wel. Ik was wel hondsvroeg wakker hoor, maar dan nog, het is zo heerlijk om gewoon te kunnen blijven liggen.

Robert heeft mijn kleine liefde opgehaald en die is drukdruk met torens bouwen. Ik lig ondertussen gevloerd op de bank want het is weer een ouderwetse ochtend vol overgeven en hoofdpijn. Baal ik van, want ik voel me meteen weer als een vaatdoek.

Aan Ticho hebben we gelukkig geen kind – en Robert gaat tussendoor nog even een eindje met hem fietsen, zodat ik verder kan slapen op de bank – en die kijkt lekker Jokie en Jet. Op zijn grote stoel. Man, wanneer is dat joch ineens zo gegroeid? Hij kan goed lopen, probeert af en toe zelfs te rennen, kletst de oren van je kop – in onverstaanbare taal -, is opstandig, trekt alles uit de kasten, luistert niet naar ‘nee’ maar is altijd vrolijk, komt regelmatig zijn zusje een kusje geven of met mama kroelen en ja, het is gewoon een heel mensje zo. Zo leuk.

We leggen hem iets voor achten op bed maar daar heeft meneer nog niet zoveel zin in. Zijn biologische klok zegt natuurlijk dat het nog lang geen bedtijd is.

Dus nu knal ik gauw deze Happy Moments in elkaar en liggen de mannen des huizes samen op de bank. Omdat ik nog steeds niet heel fit ben – niet meer misselijk maar wel hoofdpijn – ga ik zo lekker samen met het kind naar boven. Het is inmiddels half negen dus dat is een prima tijd voor een zwangere moeke toch?

Komende week gaan we weer verder in de kinderkamers, wordt de kelder gestuct, ga ik lekker een dag naar de sauna met vriendinnen en verder hoop ik op weer zo’n fijn lentezonnetje want dat was afgelopen week toch wel heel erg lekker hoor!

Voor nu heel erg bedankt voor het lezen en geniet van komende week!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *