Persoonlijk, Zwangerschap

Zwangerschapsupdate week 24, 25, 26 én 27

Het aftellen is nu echt begonnen. We zijn in het derde en laatste trimester beland en dat betekent dat de kleine meid over niet al te lange tijd tevoorschijn zal komen.

Ik vind het nog een beetje een surrealistisch iets. Enerzijds kan ik natuurlijk niet wachten. Ik ben zo intens benieuwd naar dit nieuwe leventje, wederom een prachtig mengsel van haar vader en mijzelf. Anderzijds benauwt het me, omdat we (nog steeds) duizend dingen moeten doen. Ik noem maar iets als de kinderkamers… Maar goed, laten we niet op de zaken vooruit lopen en eerst eens even terugblikken op de afgelopen vier weken. Hoe zijn die verlopen?

Week 24
Deze week waren we op wintersport. Met een fijne groep mensen op een mooie locatie lekker tot rust komen. Nou, dat is best wel gelukt. Mijn buik heeft in deze week echt een spurtje gemaakt, ik ben nauwelijks misselijk geweest en voelde me heel energiek. Wat ik deze week echter wel voor het eerst had – ik had hier zelfs tijdens de zwangerschap van Ticho nauwelijks last van – waren harde buiken. Vooral aan het einde van de dag had ik soms het gevoel alsof er een steen aan een strakke riem om mijn buik hing. Waarschijnlijk veroorzaakt door twee dingen: het non-stop zorgen voor Ticho, inclusief met hem sjouwen, spelen, opruimen, bukken, opstaan enzovoorts én het griepje dat mij halverwege de week te pakken kreeg. Man, ziek zijn als je zwanger bent is echt niet chill. Niet dat het normaal wel chill is hoor, maar dan zou ik mezelf gewoon drogeren met ibuprofen, paracetamol, codeïnefosfaat en neusspray met xylometazoline, maar in zwangere toestand mag je dat ongeveer allemaal niet. Ja, neusspray met zoutoplossing en paracetamol, maar geloof me, daar ging het niet bepaald beter van. Het mocht de pret zwangerschapstechnisch absoluut niet drukken want de buikbaby trappelde er nog steeds vrolijk op los én aan het einde van deze week tikten we de 24 weken aan. Hoewel ons meisje nog wel eventjes mag blijven zitten, een week of zestien por favor, vind ik het wel een fijn idee dat ze nu officieel levensvatbaar is. Garanties tot de voordeur, dat weet ik, maar toch.

De buik met 24 weken. Als ik zo op beeld kijk dan vind ik ‘m niet eens zo schrikbarend veel groter dan op de buikfoto van week 22. Grappig want ik had echt het idee dat we een enorme groeispurt gemaakt hebben op vakantie. En niet alleen ik, maar ook de mensen in mijn omgeving wijzen me (weer) op de omvang van de toeter. Valt nog best mee dus.

Week 25
De laatste stuiptrekkingen van het griepvirus maken het begin van deze week niet helemaal je van het. Ook de lange autoreis vanuit Oostenrijk – we hebben zo’n elf uur in de auto gezeten – hakt er best wel in. Ik voel me zo stijf als een houten plank en de eerste dagen breng ik voornamelijk op de bank door. Maarrrrrrr daarna gaat het in rap tempo beter. Hoewel ik helaas weer last heb van misselijkheid, voornamelijk in de ochtend, is het spuugwise een prima week. Niet dagelijks, dus dan is het al gauw goed. Verder geen klachten hoor. Ik ben nog hartstikke mobiel, geen bekkentoestanden, geen pijntjes, geen slapeloze nachten, geen honderdrittenkaart richting het toilet. Ja, maagzuur. Dat wel. Had ik de vorige ronde ook en toen kreeg ik een prima middeltje van de gynaecoloog, dus als het de spuigaten uitloopt dan ga ik daar gewoon weer om vragen. Vooralsnog volstaan Rennies en een beetje op mijn eten en drinken letten.

Week 26
We beginnen deze week met een bezoekje aan de verloskundige. Daar worden de baby en ikzelf weer helemaal goedgekeurd. Ik ben weer wat aangekomen, dus dat begint ook ergens op te lijken. Verder is mijn bloeddruk normaal, klopt er een perfect babyhartje en zijn er verder geen noemenswaardige dingen. All good. Het weekend heb ik wat last van hoofdpijn, maar hoef ik gelukkig niet te spugen. Dat doen we op maandagochtend dan wel weer driedubbel. Verder is week 26 de week waarin ik – jawel – een begin heb gemaakt aan Ticho zijn nieuwe kamer zodat ik daarna wat kan gaan doen in de babykamer én ik heb zowaar weer het één en ander geshopt. Inmiddels heb ik wel weer genoeg voor een shoplog deel twee, dus die ga ik ergens in de komende weken maar eens schrijven. Ik ben deze week trouwens echt vet moe. Alsof ik weer 10 weken zwanger ben. Ik denk dat de baby in de buik een groeispurtje ofzo heeft en dat daar mijn energie naartoe gaat. Gewoon weer iedere avond om 20.00 uur naar bed hoor!

Week 27
De laatste week van het tweede trimester alweer. Zo bizar dat nu tweederde van de zwangerschap voltooid is. De tijd gaat echt heel erg snel. Sneller dan de vorige keer. Maar ik val in herhaling, dat weten we inmiddels wel. Afgelopen week dus. Het was een typisch bijna-derde-trimester-week. Ik merkte heel erg dat het lichamelijk zwaarder werd, hoewel ik eigenlijk helemaal niks te klagen heb. Het is alleen dat ik niet meer onbeperkt kan sjouwen, bukken, boodschappen tillen, was opruimen, achter dreumes aanrennen, schommels duwen, over klimrekken klimmen en meer van dat. Ik voel het in de avond gewoon aan mijn rug. Nog zo’n dingetje van deze week: ik voel me hormonaal. Nou, da’s niks voor mij hoor. Normaal niet zo gevoelig voor wat dan ook, maar nu word ik gek van mezelf. Ik weet niet wat ik wil, doe allerlei impulsieve dingen, ben superprikkelbaar – al kan dat ook door het slaapgebrek komen – en meer van dat. Verder geen bijzonderheden deze week. We lopen gewoon lekker door. Al met al kan ik wel concluderen dat het tweede trimester heel fijn was, ondanks de misselijkheid. Binnenkort blik ik in een uitgebreider artikeltje terug op de afgelopen periode.

Zo, een behoorlijke toeter inmiddels. En deze foto maakte ik nog wel in de ochtend, moet je nagaan hoe de situatie in de avond is. Afgelopen week zei trouwens wel iemand tegen me dat het nog best wel meevalt met de omvang. Was waarschijnlijk aardig bedoeld, maar ik vond het verdacht. Anyways, de buik bij 27 weken dus.

En dat was het weer, de zwangerschapsupdate. De volgende komt – als het goed is – over drie weken online en ik ben natuurlijk rammend nieuwsgierig naar hoe het er dan allemaal voorstaat. Komende weken moet ik bloedprikken in verband met mijn bloedgroep, er staat nog een echo op het programma en ook de verloskundige mag ik met een bezoekje verblijden. Dat zorgt allemaal ongetwijfeld weer voor genoeg materiaal om de komende tijd over te schrijven.

Voor nu heel erg bedankt voor het lezen en een heel gezellig weekend toegewenst!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

1 Comment

  1. Wat balen dat er een griepje tussendoor kwam. Dat is net even wat pittiger als je zwanger bent! En ik vind het geruststellend om te lezen dat er bij jullie ook nog een hoop moet gebeuren, haha

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *