Happy Moments

Happy Moments #44

Goodmorning en leuk dat je er weer bent op deze eerste dag van de nieuwe week. Jullie weekend ook zo snel voorbij gevlogen? Hier wel en dat terwijl er niet eens heel veel spannends op de planning stond.

Eigenlijk was het heel de week weinig spannends. Er werd vier dagen gewerkt, ik maakte een begin in de nieuwe kamer voor Ticho, ging weer eens baantjes trekken (hashtag oma) en genoot in ’t weekend extra van mijn kleine vriend. Ik merk inmiddels dat ik me steeds vaker besef dat het niet heel lang meer gaat duren tot zijn zusje zich aandient en dat hij dan niet meer de King of the Castle is. Daar is natuurlijk niets mis mee, maar soms voel ik me dan een soort van schuldig ofzo. Hij is nog zó klein en afhankelijk van zijn ouders en dan schepen wij hem op met een babyzusje en moet de aandacht ineens verdeeld worden. Afijn, kijk je mee naar de foto’s die ik maakte?

Morning! Het is maandagochtend rond zevenen als ik deze draak zijn boterhammetje geef. Hij weigert in eerste instantie, maar uiteindelijk krijg ik tweederde erin. Uiteraard wijst hij daarna direct naar de fruitmand terwijl hij ‘nanaan’ roept, dus die proppen we er ook nog bij. Fijn begin van de week.

Vol goede moed stap ik iets voor half acht in de auto richting Utrecht. Dat ‘goede moed’ is van korte duur. Wat een ellende. Ik sta honderd jaar stil en kom pas na tweeënhalf uur aan op mijn werk. Echt, ik heb best wel veel geduld, maar dat werd deze ochtend BEHOORLIJK op de proef gesteld.

Gelukkig krijg ik dit soort plaatjes doorgestuurd en je begrijpt dat mijn dag meteen weer goed is. Hij is met zijn tante naar de kinderboerderij en vermaakt zich daar prima in de speeltuin. Wat een binkie is het toch he. Zo groot en wijs. Ik vind het onvoorstelbaar hoe verliefd je op je eigen kind kunt zijn.

’s Avonds gebeurt er iets bijzonders. Waar ik totaal geen type voor nesteldrang of ‘overgenomen worden door de hormonen’ ben, overkomt het me toch. Ineens moet ik beginnen aan Ticho zijn nieuwe kamertje. En wel direct nu meteen. Dus huphup, heel de boel wordt afgeplakt, ik haal de nodige materialen in huis en maak een begin. Daar ben ik vervolgens vrij druk mee en de rest van de avond doe ik dus weinig anders meer.

Zo worden wij dinsdag wakker. We hebben echt een dramanacht achter de rug. Ticho werd om één uur wakker, ging vervolgens om half twee weer slapen maar toen was ík klaarwakker en net toen ik weer sliep begon de dreumes weer. Uiteindelijk ben ik dus van één tot vier up&running en als de wekker gaat, iets na zessen, ligt de baas des huizes naast me te ronken en voel ik me alsof er duizend vrachtwagens over mijn hoofd gereden zijn.

Goed, weinig tijd om te blijven liggen want er wacht een ochtendje werken. Op naar Utrecht, waar het nieuwe ledenmagazine ligt. Leuk om te zien hoe het eindresultaat na een paar weken hard werken is geworden.

In de middag ben ik vrij en mijn hormonen en ik besluiten dus dat die nieuwe kamer van Ticho écht geverfd moet worden. Ik wilde grijsblauw maar het werd groengrijs. Blij mee want vind het niet zo’n standaard kleur en wél heel stoer!

En het eindresultaat na de eerste verflaag. Niet slecht, al zeg ik het zelf. De lijn ziet er aardig strak uit – op drie plekjes is het een ietsiepietsie beetje misgegaan maar dat corrigeren we later wel met een stipje witte verf – en ik ben vooral heel erg blij dat ik geen verfpot heb omgegooid, dat het plafond niet per ongeluk ook groen geworden is en dat ik al die spetters van mijn gezicht weet te schrobben.

Moe maar voldaan met mijn lieverd op de bank. Die komt zo lekker bij me kroelen dat ik overweeg om ons allebei op deze manier vast te lijmen en forever te blijven liggen.

Helaas geen tijd voor want ik moet naar de GAMMA. Daar hebben ze van die haakjes voor op de kasten en aangezien ik er wel klaar mee ben dat het monster honderd keer per dag alle DVD’s door de woonkamer gooit én hij eerdaags natuurlijk een keukenkastje opentrekt en vaatwastabletjes gaat eten, heb ik die nodig. NU. Man, ik heb het al vaker gezegd maar tijdens de vorige zwangerschap was ik helemaal niet extreem hormonaal ofzo, maar dit keer ben ik besluiteloos, doe ik allemaal rare dingen, maak ik plannetjes die direct uitgevoerd moeten worden en ga zo maar door.

En van de GAMMA gaan we door naar KARWEI, want Ticho moet een nieuwe kledingkast en ik twijfel over de kleur dus wil ‘m even in reallife bekijken voordat ik ‘m bestel (want 25 procent korting op kasten en op een kast van 500 eurie scheelt dat nogal). Uiteindelijk lukt het: we gaan voor de WOOOD Dennis 3-deurs in betongrijs, voor hen die het weten willen.

Je begrijpt dat ik bij thuiskomst, iets na achten, op de bank stort en niet veel later naar bed vertrek. Werken, een kamer verven, bouwmarkten aflopen, het is best een aanslag op dat dikke lijf van me. Maar als ik in bed lig ben ik blij. Wát een productief dagje!

Woensdagochtend krijg ik deze foto doorgestuurd. Ticho is een extra dag bij zijn opa en oma – echt, applaus voor bijspringende (schoon)ouders en andere familie of vrienden, want zonder deze mensen kon ik mijn baantje in Utrecht wel vaarwel zeggen – en vermaakt zich weer prima op de schommel.

Ondertussen is dit mijn uitzicht. Een redactievergadering voor het nieuwe magazine dat over een poosje verschijnt. Helemaal niet erg om hiervoor naar Utrecht te rijden want mijn werk vind ik écht heel leuk.

Daarna ga ik met een collega even buiten de deur lunchen. Weinig spannends, maar wel mijn favorietje: een turkse tosti met gewone kaas, feta en chilisaus. En Chocomel. Als mensen vragen of ik tijdens deze zwangerschap een craving heb, dan zou ik alleen Chocomel kunnen verzinnen. Niet aan te slepen, maar dan wel alleen op werkdagen. Thuis drink ik NOOIT Chocomel. Rare snuiter, ik.

Aan het eind van de middag haal ik mijn vriendje weer op en wandelen we samen naar huis. Wat is het lekker weer zeg!

We eten pannenkoeken en mijn opa schuift ook gezellig aan. Of nou ja, gezellig, dat valt mee. Ligt niet aan opa maar aan deze draak. Ik had weleens gehoord van ‘dreumes drama’ maar eigenlijk rekende ik er een beetje op dat Ticho zich daar wel chill doorheen zou slaan want hij was immers de eerste veertien maanden van zijn leven ook chill. Boy was I wrong. Dit kind heeft ineens een eigen wil, wordt WOEST als hij zijn zin niet krijgt en smijt dan rustig met alles wat hij tegenkomt in de rondte. Zo vliegen de pannenkoeken dus om onze oren en worden we getrakteerd op een heuse Maxima-traan die echt nergens voor nodig is.

Na het eten ga ik even een uurtje crossfitten en burpees maken enzo. Nee grapje. Ik ga zwemmen, maar ben totaal niet in de mood. Heb last van maagzuur en voel me alsof ik zo met mijn hoofd op de rand van het zwembad in slaap kan vallen. Gauw naar huis en naar bed dus!

Goedemorgen deze donderdag. Mijn planner en ik zijn weer op kantoor voor een ochtendje werken. Als mijn takenlijst afgevinkt is, maak ik vast een deel van de planning voor volgende week. Kan maar gebeurd zijn!

In de middag staan er twee hele gezellige (privé)afspraken op de agenda. Ik heb weekend!

Rond half zes haal ik deze op van het KDV. Hij heeft ook vet veel zin om weer naar huis te gaan en lekker drie dagen met zijn moedertje door te brengen zoals je ziet.

Vanuit het KDV linea recta in bad. Even goed soppen, alle snottebellen en etensresten wegpoetsen.

Waar is Ticho nou?

Daarna is het tijd voor wat eten. Op de opvang heeft hij al warm gegeten tussen de middag, dus wij houden het bij twee boterhammetjes en uiteraaaaaard een ‘nanaan’.

Vrijdag zijn we lekker samen vrij en omdat het echt rotweer is blijven we binnen. Blokkentorens bouwen!

Ticho zijn nieuwe kast wordt bezorgd. Is er toevallig een Dennis in de zaal die mij wil helpen met in elkaar zetten van dit ding?

Meneer had net de koekjeslade gevonden en kwam met een pak stroopwafels aangewandeld. Nee liefje, jij krijgt geen stroopwafel maar gewoon een bordje macaroni. Daar was hij het niet mee eens en ging in hongerstaking.

Als Ticho op bed ligt voorzie ik de muur in zijn nieuwe kamer van een tweede laag. Al met al ben ik best tevreden met het eindresultaat, al had de lijn wel wat strakker gekund want er is hier en daar toch wat verf onder de tape gekropen. Ach, plankje ervoor, kastje ervoor, geen hond die dat nog ziet als de kamer gevuld is. Hoop ik.

Als ik klaar ben met verven spring ik onder de douche en wissel mijn coupe ontploft voor wat krullen, mijn trainingspak met verfvlekken voor iets schattigs roze en omdat ik toch al zo lekker bezig was met verven, plamuur ik meteen mijn gezicht vol. Dat ik nog geen uur eerder erbij liep als Ma Flodder zou je zo niet meer zeggen.

Lunch. Mooie tijd wel.

Aan het einde van de middag worden de stenen voor de oprit even door de vrachtwagen op de juiste plek gelegd. Superinteressant voor een klein jongetje, dat begrijp je. We staan dus een poosje samen voor het raam.

De pakketjesmeneer komt deze ook nog even brengen. Maatje 22 dit keer. Nog een stuk te groot qua lengte, maar ik krijg zijn worstenvoet echt met geen mogelijkheid in kleinere maatjes.

Goedemorgen! Of nou ja, niet echt goedemorgen want deze kleine draak heeft de halve nacht lopen spoken. Van half twee tot half vijf was ik met meneer in de weer. Happy Saturday!

Melk is goed voor elk.

Al vanaf half acht vanmorgen zijn de mannen druk bezig in onze tuin. Er wordt weer een stuk bestraat en volgens mij is het nu wel zo goed als klaar voor de hovenier, die de rest mag gaan doen.

Superfijn dat de oprit nu klaar is!

Ondertussen vermaak ik deze twee lekker warm binnen. We bouwen torens – uiteraard -, spelen met de treintjes, rollen met de bal en eten iets teveel snoepjes.

Tijd voor de zaterdagmiddagborrel. Ticho is nu al gefascineerd door een potje korfbal dus ik heb goede hoop dat we over een paar jaar NIET langs een voetbalveld hoeven te gaan staan. Ook leuk hoor, als hij dat echt wil, maar aangezien min of meer ons hele sociale leven zich bij de korfbal afspeelt, zou die sport gewoon duizend keer praktischer zijn.

’s Avonds is Robert weg en doe ik weinig meer. Lekker op de bank, zak chips erbij (#cravings) en een beetje webwinkelen. Tegen tienen ga ik naar bed.

We beginnen de zondag met een gezellig potje Dreumes-Drama. Ticho was het er niet echt mee eens dat we hem in de box parkeerden omdat we onze handen even vrij moesten hebben voor andere noodzakelijke dingen (zoals de was).

Gelukkig maakte deze mango alles weer goed. Ik bedacht me afgelopen week dat het misschien niet zo’n strak plan is als hij zeven dagen per week ‘nanaan’ eet, dus sloeg ook wat mango en blauwe bessen in. Voor de afwisseling!

En dan dames en heren, gaan we los in Huize de Jong. Robert en Ticho zetten dit kleine kastje in elkaar. Vervolgens wordt de Belastingaangifte ingevuld en…

… met de beste hulptroepen van de wereld gaan we ons daarna aan Ticho zijn nieuwe kast wagen. Nou, ik kan je vertellen, wat een !@#$%^&* om in elkaar te zetten. We zijn er van twee tot acht mee bezig – uiteraard met af en toe een break én een heerlijk maaltje van de Grote Gele M tussendoor – maar uiteindelijk is het gelukt: hij staat. Ik heb er geen foto meer van, want het was al te donker buiten, maar die houden jullie tegoed.

Dit ook nog tussendoor. De eerlijkheid gebiedt me wel te zeggen dat Robert ongeveer alles aan de was gedaan heeft (want ik was dus druk met die kast). Henny Huisman van me.

Tussen het ophangen van de  kastdeurtjes door doe ik deze even lekker in bad en naar bed. Die is afgedraaid en dat snap ik wel want ook voor hem was het een druk weekend.

En nu is het bijna 21.30 uur en zitten mijn gebroken rug, vermoeide hoofd, harde buik en ik op de bank. Ik duik zo lekker mijn bed in, want morgen is het weer vroeg dag. Komende paar dagen mogen we ons weer melden at the office. Verder gaat mijn auto naar de garage, heb ik zelf ook een onderhoudsbeurt nodig (lees kappersbezoekje), ben ik van plan om weer wat stapjes in de kinderkamers te maken en staat er een gezellig weekend met veel korfbal op het program. Daarover dus volgende week meer.

Dan nog de beloofde winnares van het shoptegoed van vijfentwintig euro bij zwangerschapssieraden.nl. Ik heb de 18 deelnemers allemaal ingevoerd in de tool van naamloten.nl en daar kwam Jannieke, die reageerde onder het blogbericht op de site én met @dekleineschat op Instagram (maar uiteraard naar één keer mee heeft geloot) als winnares uit. Jannieke, ik zal in de loop van de dag contact met je opnemen!

Voor nu weer heel erg bedankt voor het lezen en een fijne nieuwe week toegewenst!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

1 Comment

  1. Aaahhh tof!! Heel blij mee. Mijn eerste happy moment van de week is dus alweer binnen😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *