Persoonlijk

Hoe ga ik om met privacy en hoe ‘echt’ ben ik?

Het is een steeds terugkerend thema: privacy waarborgen als je zoveel online deelt. Iedereen maakt daarin eigen keuzes en vandaag wil ik for once and for all uitleggen waarom ik doe wat ik doe.

Omdat ik een groot deel van mijn dagelijks leven vastleg, zowel op Instagram (@anoukzwager) als op mijn blog, denk ik vaak na over wat ik wel en niet wil delen. Sommige dingen voelen ‘te privé’ en sommige dingen zijn nou eenmaal niet geschikt voor het wereldwijde web. Een voorbeeld is bepaald fotomateriaal van mijn kind. Of een ruzie met Robert. Of vervelende familieomstandigheden. Ik heb daarin een voor mij goede balans gevonden en daar wil ik graag meer over vertellen.

Het kind
Laat ik maar meteen met het meest besproken onderwerp beginnen: mijn kind op het internet. Voordat Ticho er was, had ik nog nooit nagedacht over het wel of niet delen van beeldmateriaal. Ik stond simpelweg niet stil bij de mogelijke gevaren – dat foto’s in verkeerde handen zouden kunnen komen bijvoorbeeld – dus deelde ik naar hartenlust de meest schattige plaatjes die ik continu van mijn newborn maakte. Tot ik merkte dat mijn Instagramaccount begon te groeien en er tussen de nieuwe volgers vrij regelmatig ietwat vreemde accounts zaten. Ik besloot mijn nieuwe volgers te gaan screenen. En dat doe ik nu nog steeds. Staat het account mij niet aan? Dan druk ik meteen op blokkeren. Weg ermee. Ook ben ik bewuster van het beeld dat ik deel. Een volledig bloot kindje ga je bij mij niet aantreffen. Hem helemaal niet meer (herkenbaar) laten zien? Dat is nowadays een serieuze optie, net als mijn foto’s watermerken, zeker als Ticho straks wat groter is en een meer ‘eigen gezichtje’ krijgt. Over een paar maandjes verwachten wij ook ons tweede kindje. Op dit moment staan we er wel open voor om ook dit wonder op social media te showen. Een klein verschil met de vorige keer is dat ik mijn beeldmateriaal zorgvuldiger zal uitkiezen. En misschien houden we de looks van Baby Twee de eerste tijd gewoon lekker voor onszelf. Time will tell. Over andere kindjes online delen kan ik kort zijn: ik probeer hen altijd onherkenbaar (van zijkant of achter) in beeld te brengen en als dat niet lukt dan scherm ik het gezichtje af met een plaatje. Tenzij ouders het geen probleem vinden natuurlijk.

Privézaken
Op basis van mijn blije feed en meestal vrolijke blogposts zou je misschien denken dat ons leven voornamelijk slingers en confetti is. Nou, dat valt heus wel mee. Kijk, in het dagelijks leven hang ik ook niet continu de vuile was buiten en vertel ik ook niet aan Jan en Alleman wat er – bijvoorbeeld – voor familiezaken spelen of waar Robert en ik elkaar de tent om hebben uitgevochten. Dus doe ik dat ook online niet. Wat dat betreft is mijn plekje op het internet dus een prima afspiegeling van de werkelijkheid. Dat neemt niet weg dat wij ook heus geconfronteerd worden met de minder fijne kanten van het leven. Maar ik deel dit dus niet of nauwelijks, niet online en niet in real life. Want het is privé én het gaat negen van de tien keer niet alleen mijzelf aan, maar ook anderen in mijn omgeving die niet gevraagd hebben om een online mededeling van what is going on.

Onbelangrijke alledag
In mijn wekelijkse rubriek Happy Moments kunnen jullie meekijken in onze alledag, net als op mijn Instagramaccount. Maar het zal je niet verbazen als ik zeg dat wat je daar ziet maar een kleine selectie is van alles wat er op een dag gebeurde. Dat Robert en ik ruzie maken omdat hij vindt dat ik mijn jas op moet hangen en ik vind dat hij niet zo moet zeiken, dat horen jullie niet. Dat ik super geïrriteerd van mijn werk thuis kwam omdat ik een meningsverschilletje had met een collega, dat vertel ik jullie niet. Het zijn onbelangrijke dingen die negativiteit uitstralen die ik bewust achterwege laat. Omdat niemand daar wat aan heeft én omdat het niemand wat aangaat.

Is het wel echt?
De vraag of wat ik online deel dan wel ‘echt’ is, die begrijp ik. Enerzijds is het antwoord nee. Want die nare dingen ga je dus niet terugvinden, terwijl die er dus wel degelijk zijn. En daardoor lijkt het misschien alsof Robert en ik samen met Ticho en de baby in de buik immer gezellig happy family lopen te spelen, terwijl dat natuurlijk niet zo is. Aan de andere kant, zoals ik net ook al omschreef, vertel ik ook in real life nagenoeg niemand over de struggles waar wij mee te maken krijgen. Dus in dat opzicht verschilt mijn ‘online leven’ niet veel van de offline variant. Dan hebben we nog een andere vorm van ‘echtheid’ namelijk de authenticiteit van mijn blog en mijn social media. Daar kan ik kort over zijn, want ik doe er alles aan om die te bewaken. Geen fake like, geen fake followers en geen vaag flesjesmerk dat bedelt om een foto op mijn account in ruil voor korting. Alleen wat ík wil en wat ik écht leuk vind. Dat houdt heel concreet in dat ik eventuele samenwerkingen alleen accepteer als het bij me past en anders niet. Voorbeeldje: vorige week kreeg ik een (hartstikke leuke, absoluut) aanbieding van een bedrijf dat ‘doet’ in borstvoedingsartikelen. Of ik na de bevalling hun producten wilde proberen en daar dan wat over kon schrijven. Mijn reactie was nee. Want ik heb de vorige keer geen borstvoeding gegeven en ben vooralsnog van plan om ook dit keer naar de flesvoeding te grijpen. Maar mocht ik toch voor borstvoeding gaan, dan doe ik zoiets graag met spullen waarbij ik me op voorhand fijn voel en niet met spullen die ik in zo’n hectische tijd moet uitproberen en daar dan ook nog over moet schrijven. Dus, snapje?

Bottomline: ‘what you see is what you get’ gaat niet helemaal op want ik ben nog wel enigszins gehecht aan mijn privacy, maar what you see is wél echt en écht Anouk.

Hoe ga jij om met privacy op het internet? En waarop baseer je de keuzes die je gemaakt hebt? Ik ben benieuwd!

Bedankt voor het lezen!

PS. Onlangs deelde ik wél een vrij persoonlijk verhaal online – over het spugen en bloedverlies – en daar koos ik voor omdat het óók bij mijn zwangerschap hoort. Ik vond het wel zo fair om dat óók te delen, zeker omdat het in the end allemaal prima afliep.


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *