Happy Moments

Happy Moments #43

Goedemorgen deze maandagmorgen. Hartstikke leuk dat je weer een kijkje komt nemen in mijn wekelijkse fotodagboek. Niet zo’n bomvolle als vorige week, maar wel net zo leuk.

Afgelopen week ging ik drie dagen aan het werk, deed (weer) een site-make-over, moest naar de diëtiste en de verloskundige, keek een leuk korfbalwedstrijdje, begon aan het nieuwe seizoen Nieuwe Buren en had verder een redelijk rustig weekend. Ik probeerde overal foto’s van te maken (niet helemaal gelukt) en die gaan we nu bekijken. Lees mee!

Bruin uit een potje, rode wangetjes uit een potje, wenkbrauwen uit een potje en donkere wimpers uit een potje. Oh ja, én een filtertje. Ik ziek? Nee, hoe kom je erbij?!

Maar jongens, geen tijd meer om stil te staan bij al die winterse virussen hoor want kijk even: de lucht is blauw. Dit maakt me echt heel erg vrolijk. Het voelt gewoon een beetje als voorjaar. Een beetje erg.

Nu het nog licht is als ik uit mijn werk kom, maak ik meteen even de buikfoto voor week 24. Die mijlpaal zijn we al een paar dagen geleden gepasseerd, maar toen viel er zelfs met een hoofd uit een potje niks van te maken. Dit keer kost het ook wat moeite (bijna 100 foto’s verder), maar uiteindelijk staat de pens er weer op hoor.

Daarna ga ik gauw weer op het bankie liggen. Ik ben dus serieus nog steeds niet helemaal fit. Snotterig en een drukkende hoofdpijn. Aan het einde van de middag komt mijn terrordreumes thuis en die heeft ontzettende maling aan zijn zielige moedertje. Gewoon bespringen die handel.

We bouwen nog even een blokkentoren en rond 19.00 leggen we Ticho in bed. Die heeft ook al een paar dagen koorts, maar ik denk nog steeds dat een doorkomend kiesje de oorzaak is.

Over blokkentoren gesproken: deze blokken zijn zwaar favoriet en er is maar één ding dat ik zeker weet en dat is dat ik ze niet zelf gekocht heb. Wie oh wie heeft deze aan mij cadeau gegeven? Ze zijn echt een hit dus bij dezen duizendmaal dank, gulle gever.

Mijn dsindag-lunch op kantoor. Hoe lekker ziet deze eruit dan? Na een druk ochtendje en met een druk middagprogramma is dit meer dan welkom!

Ticho en de hond vermaken zich ondertussen prima bij mijn schoonouders. Fijn om zulk soort foto’s doorgestuurd te krijgen.

Bij thuiskomst wacht er een klein pakketje op me met daarin mijn alltime favorite: de moisturizer van Uncover Skincare. Al duizend keer gezegd maar echt, al die producten zijn GODDELIJK voor je huid. Een flinke investering, dat wel, maar meer dan waard (zeker als jouw huidje al een beetje ehmmmm rimpeliger begint te worden).

Thuis kruip ik nog heel even achter de laptop. Ik had vandaag op mijn werk veel dingen die tussendoor kwamen maar eigenlijk geen prioriteit hadden, waardoor mijn dingen die wél prioriteit hadden er een beetje bij ingeschoten zijn. Lekker handig maar niet heus.

Ik wil het liefst iedere dag een pasta-variant eten. Zo lekker! Helaas denkt mijn wederhelft daar ietsje anders over, maar voor vandaag heeft hij pech. Macaroni (met groenten die NIET in de blender geweest zijn) it is. En ik genietttt!

Dit is onze eerste foto van de woensdag. De ochtend verliep een tikkeltje rommelig. Deze draak hield mij ’s nachts namelijk wakker maar besloot vervolgens om van 04.00 uur tot 09.00 uur lekker te slapen. Nu had ik natuurlijk zelf gewoon om 07.30 uur onder de douche kunnen stappen en dus voldoende tijd kunnen nemen om toonbaar aan de dag te beginnen, maar er ging wéér iets mis met mijn prioriteiten. Ik had echt even slaap nodig. Dus toen we uiteindelijk allebei uit bed gerold waren, had ik nog exact veertig minuten om mezelf te douchen, opmaken, aankleden en van ontbijt te voorzien én om Tichootje aan te kleden en te voederen. Om 10.00 uur moest ik namelijk bij de diëtiste zijn en voor die tijd moest deze draak ook ondergebracht worden. Terwijl ik bij de diëtiste zit, krijg ik dit plaatje doorgeappt. Meneer heeft de ballen weer gevonden hoor. Kind van zijn ouders wel.

Als ik weer thuis ben zet ik Ticho voor de televisie en gooi zelf tien liter koffie naar binnen. Heb ik echt heel erg nodig. Deze ochtend was zo’n gehaast dat ik serieus met twee schots en scheve wenkies de deur uit ben gegaan. No shame.

Ik geloof dat er eentje trek heeft in banaan. Draakje heeft ze zelf uit de boodschappentas (die ik nog niet uitgepakt had) geplukt en komt dit trosje brengen terwijl ik even van mijn rust zat te genieten op le toilet. ‘Nanaaaaan nanaaahaaaaaaan’. Tuurlijk jongen!

Omdat het inmiddels lunchtijd is geef ik er ook een krentenbol en een flesje melk bij. De laatste dagen eet Ticho weer ontzettend slecht en ik denk dus dat het komt door doorkomende tandjes – ook tijdens het tandepoetsen gaat hij ineens huilen terwijl dat vorige week nog zijn allergrootste hobby was en hij een woedeuitbarsting kreeg als ik zijn tandenborstel afpakte – dus hij krijgt voornamelijk zijn lievelingseten. Beter iets dan niets.

Meneer is weer wakker na een slaapje van twee uur. ‘uit uit’ roept hij als ik zijn slaapzakje opendoe. We hebben (weer) een beetje haast want we moeten naar een verjaardag. Actie in de taxi!

Een kusje voor zijn zusje. Ik smelt hier echt van. Niet dat hij enig besef heeft van wat er gaat gebeuren en wat er in mijn buik groeit, maar zo nu en dan zegt Ticho ‘usje’, trekt vervolgens mijn trui omhoog en gaat aaien of kussen. De lieverd!

Na het avondeten moet Ticho weer in bad. Dat eten is, zoals ik zei, een drama. Dit keer wilde hij wel zijn pasta eten, maar alleen als hij het zelf met zijn handjes van zijn bord kon graaien. Nu weet ik dat veel mensen dat heel normaal vinden bij een dreumes, maar wij doen dit eigenlijk nooit. Behalve nu dus. Echt, macaroni everywhere. Een baddersessie later, zit hij fris gewassen in zijn Furby-badjas bij me op de bank. Knuffelgehalte nog hoger hoor!

Op donderdagochtend werk ik wat druiven weg terwijl ik mijn takenlijst vakkundig afwerk. Ik ben dus niet zo’n fruit-mens, maar druiven gaan er altijd wel in. Als ze pitloos zijn tenminste…

Als ik aan het einde van de middag thuis kom, ligt er een pakketje in de brievenbus. Ik ben dól op pakketjes.

Van zwangerschapssieraden.nl kreeg ik deze ketting. Helemaal blij mee!

Hangt ‘ie hoor! In het zilveren bolletje zit een heel zacht soort belletje – nee, je bent niet net een koe die komt aanwandelen als je deze draagt – en dat schijnt lekker rustgevend voor je baby te zijn. Ik mag van zwangerschapssieraden.nl 25 euro aan shoptegoed weggeven en mocht je dus toevallig ook zwanger zijn (of niet, dat kan natuurlijk ook want ze hebben ook mooie armbandjes met bijvoorbeeld de eerste letter van je kindje) dan kun je HIER lezen hoe je kans maakt.

Aan het einde van de dag is deze vrolijke noot ook weer thuis en na een dag op het KDV doen we hem uiteraard even in bad. Vind ‘ie leuk hoor!

Lekker wazig plaatje, maar kijk dat (snot)snoetje! Dan begint je vrijdag toch al helemaal goed?!

Ik mag me melden bij de verloskundige en ben voor het eerst heel relaxed. Sinds een week of wat voel ik me gewoon goed, ik heb genoeg energie om fatsoenlijk de dag door te komen, spuug niet meer zo abnormaal veel en heb weer een redelijk normale eetlust. Dat blijkt, want ik ben weer ietsjes aangekomen, mijn bloeddruk is prima en het hartje van de baby klopt perfect. Mooiste geluid van de wereld!

Oh jongens, die site van mij heeft de afgelopen weken ongeveer zeven keer per week een nieuwe look gekregen maar dit keer ben ik eindelijk tevreden (en mijn hormonen ook). Ik houd ‘m dus maar even zo, al ga ik binnenkort even de betaalde versie van dit thema kopen zodat ‘ie nóg mooier wordt.

We zijn allebei een beetje moe dus ploffen op de bank voor een potje kroelen. Heerlijk, zulke momenten. Ticho is niet meer zo knuffelig als in het begin, maar gelukkig komt ‘ie nog wel regelmatig even een kusje geven of over mijn buik aaien.

Het is hier net Monkey Town hoor.

De pregzilla in mij wil weer een cheeseburger van de Mac. Echt, ik zal wel de enige op de wereld wezen, maar die cheeseburgers van de Mac vind ik het lekkerste ooit. Op sushi na. Vooral mét augurk.


Even zwaaien naar papa die op zaterdagochtend druk is met allerlei klusjes en taakjes. Die arme schat heeft een lijst van mij gekregen, daar word je bang van.

Dit kaartje vind ik in de brievenbus. Hoe leuk, die lieve vriendinnen van mij die hebben weer iets leuks voor me geregeld.

Even een wedstrijdje korfbal kijken!

In de middag plof ik op de bank met het nieuwe seizoen Nieuwe Buren. Wilde deze serie eigenlijk bewaren tot mijn verlof maar can’t wait. Ik kijk slechts één aflevering en dan val ik in slaap. Na twee uur word ik wakker van het gehoest van Ticho en heb (nog steeds, want vanmorgen ook al) een beetje hoofdpijn.

Toch maar even een paracetamol in de mik en naar de kantine. Tijd voor een zaterdagmiddagborrel. Ticho geniet ondertussen van al het eten dat voorbij komt. Stukjes frikandel, mexicano, bitterbal, patat. Lekker suikervrije en gezonde opvoeding enzo.

Robert gaat ’s avonds op pad en omdat die hoofdpijn nog steeds zeurt, kruip ik tegelijk met ons kind in bed. Om 19.30 liggen we allebei gestrekt. Heerlijk!

Goeiemorgen deze zondag! We zijn wakker, nog steeds met hoofdpijn maar wel met het fijne vooruitzicht dat er vandaag lekker weinig op het program staat.

Deze heeft ook zijn zondagse kloffie aan hoor. Lekker op de grond banaan eten. Want meneer wil geen prak, geen pasta, geen brood, alleen NANAAN. En als dat niet snel genoeg gegeven wordt dan is het ‘NA NA HAAAAAAAN’. What happened to mijn sullige kleine vriendje die alles wel prima vond?

Mijn enige taak van vandaag: boodschappen doen. Dat doe ik dus liever op zondag, in mijn eentje. Maar dit keer wel met een beetje druk op de ketel want de broodjes zijn op en Robert heeft honger dus die verzoekt mij vriendelijk om om 12 uur meteen voor de deur van de supermarkt te gaan staan. En gehoorzaam als ik ben: een kwartier voordat de winkel opengaat staat deze moeke er.

Dit hoofd trekt het kleine draakje als hij iets doet of gaat doen waarvan hij weet dat het eigenlijk niet helemaal de bedoeling is. In dit geval dus zijn knuffel naar mijn hoofd gooien.

Op mijn stukkie over wat Ticho allemaal te eten krijgt (KLIK), kreeg ik van iemand van jullie de tip om dit eens te kopen. Een soort snoep, maar dan gezond. Gaat erin als zoete koek maar ik vind het best prijzig. Of ligt dat aan mij?

Kind iets te snoepen, mama iets te snoepen. Terwijl Ticho zijn middagdutje deed, heb ik ook (weer) geslapen want nog steeds hoofdpijn en zo moe (heeft die baby ineens een groeispurtje ofzo waar al mijn energie naartoe gaat?) dus daarna ploffen we op de bank met dit. Moet kunnen.

En we kijken voetbal, uiteraard.

Ticho is weer vrij druk met zijn lievelingsbezigheid: de DVD’s uit de kast trekken en door de woonkamer smijten. Ik ben benieuwd wanneer de lol hier eens vanaf gaat.

De rest van de dag gebeurt er weinig meer. We eten wat, doen het kleine smerige monstertje in bad en naar bed, drinken nog een bakkie koffie, ik zet deze Happy Moments in elkaar en duik zo lekker mijn mand in. Komende week mag ik me vier dagen melden op mijn werk – zin in want veel leuks te doen – en verder gaan we het wel weer zien. Er staat geloof ik weinig bijzonders op de agenda maar da’s vaste prik en uiteindelijk vlieg ik altijd van hot naar her.

Voor nu weer heel erg bedankt voor het lezen en een hele fijne nieuwe (werk)week gewenst!


Volg je me al op Instagram?
Volg je me al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *