Persoonlijk

Zin in de lente!

Nog minder dan twee weekjes en dan begint de officiële lente. Een dag waar ik al best wel een poosje naar uitkijk. Want hoe leuk ik de koude donkere maanden ook vind, op een gegeven moment heeft een mens gewoon zonlicht nodig.

Robert en ik worden altijd zo vrolijk als we terugkomen van wintersport en er allemaal verse bloempjes uit de grond zijn gekomen (wat dit jaar natuurlijk superkansloos was want we kwamen gewoon thuis in een witte wereld waar de oren van je kop vroren). Echt een teken dat het voorjaar zich weer aandient. En er zijn meerdere redenen waarom we daar zo gelukkig van worden.

Naar buiten
De belangrijkste: we kunnen weer naar buiten. Een rondje fietsen met het kind voorop, een stukje wandelen zonder kapot te vriezen of lekker naar de speeltuin. Na maanden van binnen zitten, is dat een heel fijn gegeven. Ik ben niet eens een heel erg buitenmens – Robert wel – maar voor Ticho vind ik het wel heel leuk. Komt hij ook weer eens ergens anders dan in zijn IKEA-keuken. Niet alleen voor Ticho overigens, maar ook voor mijzelf vind ik zo’n voorjaarszonnetje heerlijk. Tijd om het terras weer in te wijden!

Kledingissues
Zomerkleding is nou eenmaal prettiger dan winterkleding. Ik hijs mezelf graag in oversized sweaters waar ik lekker ver in kan wegkruipen, maar nothing beats een fladderig jurkje. Daar is het voorlopig nog wel te koud voor, maar rokjesdag is in zicht. En niet alleen het draaggemak is een voordeel, maar het feit dat je een compleet nieuwe garderobe kunt ophangen an sich vind ik al top. Aangezien ik nu met een groeiende buik zit zal die garderobe bij mij niet heel uitgebreid zijn, maar toch.

TV-programma’s
Net als in het najaar mogen we de komende maanden weer genieten van al het leuks dat TV-producerend Nederland voor ons in petto heeft. Temptation Island heeft al eventjes mijn aandacht, evenals Nieuwe Buren, Moordvrouw en Grey’s, maar op stapel staat onder andere nog het nieuwe seizoen van Suits op Netflix (die kwam ergens komend kwartaal toch? Toch?). Ik ben geen diehard TV-kijker, maar kan me wel enorm verheugen op (oude bekende) nieuwe programma’s op de beeldbuis.

Voorjaarsbaby
Officieel verwachten wij ons kindje in de zomer – 22 juni om precies te zijn -, maar omdat het zomaar zou kunnen dat onze meid zich een paar dagen eerder aandient, worden wij misschien komend seizoen wel voor de tweede keer papa en mama. Of dat nou wel of niet gebeurt, in het teken van de baby staan de komende maanden sowieso. Er moet nog aan de kamertjes gewerkt worden, we hebben een meisjesgaderobe nodig, zullen een geboortekaartje moeten kiezen én mijn verlof begint in mei.

Ons huis
Een poosje geleden schreef ik een vrij uitgebreide huis-update (KLIK) en inmiddels is er weer van alles aan ons paleisje gebeurd. Zo is de kelder weer een heel stuk verder klaar en begint de tuin langzaam maar zeker ook ergens op te lijken. Daar moet nog een heleboel gebeuren, maar ik heb zeker goede hoop dat het ons voor mijn verlof gaat lukken om daar een heerlijke plekje van te creëren (zodat ik daar zestien weken kan gaan bivakkeren, dat snap je). Verder wordt er op korte termijn een begin aan de kinderkamers gemaakt én hebben we wat kleinere taken van de huis-to-do-list afgevinkt (en heb ik er ook weer het één en ander aan toegevoegd hoor, zoals een koof bij de gordijnen, spotjes boven het kookeiland en een extra wandje in onze slaapkamer zodat we straks weer een rommelkamertje hebben). Het voorjaar staat voor mij een beetje gelijk aan de grote schoonmaak en dat soort zaken en hoewel ik altijd enorm opzie tegen dat soort klussen, geeft het me echt een heerlijk gevoel als ik vol trots naar ons prachtige huis kijk waar we zo heerlijk fijn wonen.

Vakantie
Op het moment van schrijven hebben we nog niet echt vakantieplannen. Ik betwijfel ook een beetje of die er zullen komen. Je moet weten dat alles uit bovenstaand puntje – omtrent het huis – een klein vermogen kost en de geldkraan moet een keer dicht. Het blijft geen feest. Toch zou ik nog wel graag eventjes weg willen. Sowieso voordat onze dochter komt – samen met Robert een weekendje opladen – en liefst ook daarna, met z’n viertjes. Een kneuterig huisje hier of daar vind ik prima, maar gewoon even eruit zeg maar. Een reis naar de zon – Curacao ofzo – doen we volgend jaar wel weer. Ook zou ik nog wel een weekend weg willen gaan met vriendinnen, omdat ik vermoed dat dat er na de bevalling niet zo snel meer van gaat komen en ik zulk soort meidenweekendjes altijd enorm weet te waarderen. Gaan we ook maar eens werk van maken dus (@San en @Es, wanneer en waarheen gaan we?).

En dat waren ze, mijn hoogtepuntjes voor komend voorjaar. Laat die overdosis Vitamine D maar komen!

Bedankt voor het lezen!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *