Happy Moments, Persoonlijk

Groetjes vanuit de bergen!

Joehoe, een update vanuit de sneeuw. Geen officiële Happy Moments dit keer – die krijg je volgende week maandag en dan extra uitgebreid – maar wel gewoon wat fijne plaatjes en een gezellig kletspraatje.

Zoals jullie ongetwijfeld al weten, zijn wij momenteel op vakantie. Wij verblijven met een groep vrienden en familie in de Oostenrijkse bergen voor het jaarlijkse portie sneeuwpret. Ik durf niet te zeggen hoeveel jaar ik al op wintersport ga, maar ik weet wél zeker dat ik op onze huidige locatie voor de zevende keer ben.

Een klein verschil met voorgaande jaren is dat ik mijn snowboard thuis heb gelaten. Ik heb op zich best wat vertrouwen in mijn snowboardkwaliteiten (meer dan tien jaar ervaring gok ik zo) maar hoe leuk ik het racen van die berg ook vind, de risico’s met het oog op de babygirl in mijn buik zijn te groot. Is mijn persoonlijke mening. Even heb ik overwogen om te gaan skiën in plaats van snowboarden – dat voelt minder gevaarlijk – maar omdat ik dat al jaren niet gedaan heb, denk ik dat ik dan een soort Bambi on Ice ben. Gevolg: veel verder dan sneeuwpoppen maken, sneeuwballen gooien en een beetje sleeën ga ik deze week niet komen. En da’s absoluut geen straf.

De frisse berglucht zal me goed doen. Het gezelschap is hartstikke fijn. Er zijn zoveel lieve kinderen mee dat er letterlijk never a dull moment is en voor mijn algehele rust is dit ook the place to be. Ik heb een stapel magazines bij me waar je bang van wordt, wil mijn blog flink onder handen gaan nemen, wat nieuwe artikeltjes vooruit schrijven en vooral heel erg genieten. En daar zijn alle ingrediënten voor aanwezig. Oordeel zelf maar:

Met mijn kleine bollie overgooien met de bal. Lekkerding is het toch he?!
Er zijn heel veel kinderen mee. Sommigen al iets ouder, maar ook vier exemplaren van tussen de 6 en 16 maanden – waarvan Ticho dus de oudste is met zijn bijna 16 maanden. Hartstikke gezellig, genoeg speelgoed, altijd wel iemand om mee te spelen <3
Wakker worden en dan dit zien, daar word je toch gewoon ontzettend blij van? Het is hier zo prachtig en hoewel het helemaal niet zo heel erg dramatisch is, vind ik het wel een klein beetje jammer dat ik niet eventjes bovenop de berg kan spieken en het echte wintersportgevoel mag inademen.
Deze kleine Eskimo vindt er dus geen bal aan in de sneeuw. Tenminste, tot nu toe nog niet. Het duurde een half uur voordat ik hem in dit pak gehesen had, muts op, sjaal om, wantjes aan, laarzen aan en dat alles voor slechts vijf minuten in de sneeuw. ‘Bah bah’ was het enige wat hij kon uitbrengen voordat het eindigde met een potje janken. En daar heb ik dan al die moeite voor gedaan.

Tot zo ver een kleine eerste update vanuit de sneeuw dus. Dan nog even over het weer: het zal niemand ontgaan zijn dat er al een paar dagen ontzettend panisch gedaan wordt over extreem lage temperaturen. Nou kan ik je vertellen dat het hier inderdaad vrij koud is en dat het de komende dagen alleen nog maar kouder gaat worden. Toch ervaar ik het nog niet als extreem, al ben ik natuurlijk niet bovenop de berg geweest. Maar als ik Robert mag geloven is het wel koud maar ook zonnig én de pistes zijn top. Wintersport hoort koud te zijn en je mag jezelf een geluksvogel noemen als het zonnetje er lekker bij schijnt. Wij zijn dus geluksvogels keer tien in een koud maar zonnig wintersportgebied.

Goed, morgen komt er een stukje online over onze heenreis en hoe dat verlopen is – chaotisch, kan ik je vertellen – inclusief tips die ik zelf ook best had kunnen gebruiken. Donderdag laat ik weer wat mooie plaatjes vanuit de bergen zien en vanaf zaterdag gaan we gewoon weer volgens het normale schema aan de slag (dus maandag een Happy Moments en de rest van de week drie geschreven stukkies).

Voor nu weer heel erg bedankt voor het lezen en een fijne nieuwe week toegewenst!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *