Happy Moments

Happy Moments #39

Goedemorgen! Het is weer maandag. Is jullie weekend ook zo idioot snel voorbij gevlogen? Hier wel. Niet dat we heel veel spannends deden, maar gezellig was het allemaal wel.

Eerst afgelopen week. We begonnen met de 20-wekenecho. Daar schreef ik een uitgebreid verhaal over en dat kun je HIER nog eens nalezen. De rest van de maandag nam ik spontaan vrij. Voornamelijk omdat het monster heel de nacht had lopen spoken en ik echt kapot was, maar ook omdat ik wilde shoppen als de echo goed bleek. Dinsdag werd er gewerkt, woensdag hadden Ticho en ik qualitytime samen, het weekend liepen we allerlei gezellige verplichtingen af – waar vanwege privacy van anderen nauwelijks foto’s van zijn – en het was een soort pakketjesfestijn door mijn ietwat buitensporige shopgedrag. Kijk je mee?

Ik begin mijn week met een broodje met kaas, thee, een slokje Aquarius en inloggen op het systeem van mijn werk. Omdat we echt een helse nacht achter de rug hebben, ik gespannen ben voor de belangrijke echo later die dag én omdat ik daarna lekker wil chillen en roze pakjes shoppen, besluit ik vrij te nemen. Ik breng mijn collega’s op de hoogte, dien verlofuren in en sluit de handel weer af. Zo, fijn.

Om 10.30 uur plof ik neer in de wachtkamer van de echopraktijk. Zoveel zenuwen, niet normaal. Kan me niet herinneren dat ik bij Ticho ook zo bloedje nerveus was en zelfs de allereerste echo vond ik minder spannend. Het leesvoer op de tafel helpt ook niet bepaald. Kunnen ze daar niet gewoon een stapeltje LINDA’s neerleggen ofzo?

De echo is goed! Onze kleine meid is voor zover ze kan zien gezond. Er zijn geen ernstige lichamelijke afwijkingen gevonden. Wat een opluchting. Ik besluit meteen dat het tijd wordt om die domme ‘ik-kan-geen-roze-kopen-houding’ vaarwel te zeggen en rijd naar de Prénatal. Met vier rompers en wat sokjes op zak keer ik niet veel later huiswaarts, waar ik via het internet nog een ietwat uit de hand gelopen bestelling plaats bij diverse webshops. Eindelijk, kom maar door met al dat roze.

De vier rompers en wat plaatjes van de echo. Zien jullie dat madame op de bovenste foto haar duimpje opsteekt? Alsof ze wil zeggen: “alles goed hier!”

Nu ik toch heel de dag vrij ben, rijd ik even naar een vriendinnetje voor een bakkie koffie. Daar was ik wel aan toe na deze ochtend. De rest van de middag doe ik weinig. Ik ruim wat troep op (van die spullen die al twaalf weken op tafel liggen en eigenlijk gewoon naar boven moeten), kijk wat afleveringen The Good Doctor en begin vast met koken. Rond zessen komen beide mannen thuis – Ticho ziet er echt al een stuk beter uit en kan in principe wel weer op de foto – gaan we lekker eten en daarna…

… op jacht naar de naam. We zijn er zo goed als helemaal uit, alleen twijfelen nog tussen het aantal namen en de volgorde daarvan. Ik raak redelijk verslingerd in dit boekje – echt, sommige namen, ik hou het niet voor mogelijk – en ineens is het 22.00 uur. Mijn hemel, dat is me echt al in geen maanden meer overkomen. Gauw naar bed!

Ladies and gentleman, hou je vast, ik heb een kroket gegeten. En die smaakte goehoed!

Als ik ’s middags thuis kom, ligt dit pakje op me te wachten. Na de goede echo van een dag eerder, bestelde ik een aantal boxpakjes bij Next Direct. Die vond ik tijdens de kraamtijd van Ticho echt geweldig en hij droeg niet anders, dus die kunnen maar vast binnen zijn toch?

Kijk nou, hoe roze. Ik moest er even inkomen, maar ik geloof dat ik het toch heel erg leuk vind om dit soort cuteness te kopen. Kan niet wachten tot ons kleine meisje hierin ligt.

We eten bij mijn schoonmoeder, waar Ticho heel de dag geweest is. Die is dikke vrienden met de hond – hij roept ook altijd uuuutaaaa (soort van de naam van de hond) – en overlaadt het dier met kusjes. De hond is echt heel lief voor Ticho, maar uiteraard letten we wel goed op. Onze terrordreumes wil bijvoorbeeld ook nog weleens iets te enthousiast aaien of aan de oren trekken, dus dat moet wel even gecorrigeerd worden voordat het ineens happpppp is.

Als we weer thuis zijn, mag hij nog eventjes spelen. Uiteraard met de IKEA-pannetjes want die maken zo lekker veel herrie als je ermee gooit.

En een nachtkusje voor de leeuw. Tijd om naar bed te gaan!

Woensdagochtend en we zijn er weer vroeg bij. Ticho heeft dat uitslapen echt vaarwel gezegd en begint zijn dagen nowadays rond de klok van zes. Zo ook vandaag. Ik neem hem nog even in bed, daar kroelen we en doen we kiekeboe. Rond half acht is het tijd om even onder de douche te springen. Ik parkeer monsieur met een paar boekjes op de grond terwijl ik even snel mijn haar nog moet borstelen.

En letterlijk twintig seconden later is dit de ravage. Hoe doen die dreumessen dat toch? Binnen een nanoseconde laten ze iedere kamer eruit zien alsof er een bom ontploft is.

Bewijsstuk twee: ik zet koffie, Ticho kruipt achter me aan en een oogwenk later heeft hij de prullenbak opengemaakt, wat troep eruit gehaald en zit hij te bedenken hoe hij dit lege pak yoghurt het beste kan slopen.

Tijd voor zijn portie vitamines. De restschade van de krentenbaard zie je nog op zijn neus, maar verder is hij weer gewoon helemaal knap. Lieffie! Het is vandaag verrekte koud dus ik besluit in de ochtend maar gewoon binnen te blijven. Beetje keutelen, oefenen met stappen, kiekeboe doen, tekeningen maken en…

Bumba kijken.

En terwijl meneer dus voor de televisie zit, wil ik even wat nuttigs voor mijn werk doen. Zodra hij de laptop in het vizier krijgt, komt hij wel direct even checken of daar niet iets spannenders te zien valt.

Aan het einde van de ochtend krijgen we visite (plus dat hele schattige roze truitje cadeau) én komt de postbode langs. Met een roze boxpakje. What else. Inmiddels is de score een hele stapel kleding die we van vrienden en familie gekregen hebben én zeven boxpakjes in maat 50 en 56. Mag nog wel een beetje aangevuld worden, maar ik denk dat er niet heel veel meer bij komt.

Oh die kou he, ik vind het vreselijk. Mijn handen worden wit, mijn vingers zijn bevroren, mijn lippen staan op barsten en mijn hele huid voelt kurkdroog. Ik hou deze unit lekker on fire vandaag en terwijl Ticho zijn middagdutje doet, kruip ik onder mijn kleedje op de bank voor wat afleveringen The Good Doctor.

Lekker pedagogisch verantwoord allemaal, maar hij zit weer op zijn troon hoor, inclusief afstandsbediening. Daar mag hij eigenlijk helemaal niet mee spelen en dat weet hij dondersgoed, maar dat hele ‘dat mag niet’ is nogal een ding sinds een week of wat. Hij doet alles tóch, roept zelf ondertussen ‘nee nee’ en vervolgens gaat ‘ie keihard lachen. Draak. De rest van de middag doen we hetzelfde als in de ochtend: lekker spelen, kroelen, kiekeboe, lopen achter de kar en gooien met de pannetjes. Er gebeurt weinig spannends en ik heb dan ook geen foto’s meer gemaakt. We hadden gewoon een fijne avond, zonder verplichtingen, met voetbal en chips. Couplegoals hoor!

Meest gestelde vraag van de laatste weken: welke krultang gebruik ik? Dat is de Max Pro 25 of 32 mm. Kost een paar centen, maar dan heb je ook wat. Mijn kapster gebruikt ‘m ook en hij is écht goed.

Na werktijd even langs opa met een flesje drank. Heeft ‘ie wel verdiend vind ik.

Als ik thuis kom, staan deze leukerds op me te wachten. Of nou ja, eigenlijk staan ze op onze babygirl te wachten. Ik bestelde ze bij vanPauline en het slaat natuurlijk nergens op want onze meid moet nog geboren worden, maar ik vond ze gewoon te leuk om te laten staan. Ik ben trouwens bezig met de all-pink-shoplog hoor, die komt komende week online.

Bij de slager haal ik spaghetti, omdat Robert niet thuis eet en Ticho op de opvang al warm gegeten heeft ga ik voor makkelijk, maar jongens, ik vind het niet te kanen. Zelfs met veertig kilo kaas erover krijg ik het niet weg. Nooit meer spaghetti van de slager.

Badritueeltje! Even alle etensresten en snottebellen wegboenen na een dag bij de kindjes. Vind dat toch altijd een beetje viezig, zoals ‘ie er na zo’n dag uitziet.

En daarna, met de PSV-beer Flip in zijn armen, lekker slapen. Tot morgen lief vriendje!

We beginnen onze vrije vrijdag met een boterhammetje en twee stuks fruit. Kan maar vast binnen zijn!

Daarna komt er een vriendinnetje bij mij thuis even op Ticho passen, zodat ik naar de verloskundige kan. Ik heb mijn reguliere controle en alles is prima. Ik ben niet verder afgevallen, mijn bloeddruk is goed, het hartje klopt perfect en eigenlijk kom ik glansrijk door de keuring. Lekker begin van het weekend!

Er wordt in de tuin gewerkt en de combinatie graafmachine en opa (die loopt er rond) is voor Ticho een reden om hier helemaal gefascineerd naar te kijken, op de ramen te bonken en OPAAAAA te gillen. Zo schattig!

Een bananenpannekoekje for lunch. Ik probeer het eten allemaal niet te eenzijdig te maken, maar varieer eigenlijk altijd alleen tussen boterhammen, bananenpannekoekjes, krentebollen, yoghurt met veel fruit en de hartjes van Love my Veggies of natuurijk zijn warme groentenprakkie. Meer inspiratie heb ik niet echt. Mocht jij die wel hebben, deel het gerust!

Mood voor de rest van de middag. Ticho slaapt tegenwoordig dus ehm, beroerd – netjes uitgedrukt – en heeft nog steeds een snotneus en een naar hoestje. Verder geen koorts ofzo, maar wel ietsje sneller hangerig en moe. Dit doen wij dus de rest van de middag: kroelen. En slapen.

Zaterdagochtend is het weer tijd voor een badsessie. Dit keer met sop erin, omdat zijn krentenbaard bijna helemaal weg is. Lekker fris aan het weekend beginnen!

Ik vind het zo leuk dat de OS weer begonnen zijn. Hier in huis staat eigenlijk altijd sport op, ik vind alle sporten leuk om te volgen – hoewel teamsporten favoriet zijn – en Ticho weet het ook allemaal wel te waarderen…

Kind van zijn vader: kacheltje schoonmaken.

Ik vlieg even naar de winkels voor wat kleine boodschappen. Uiteindelijk kom ik natuurlijk weer met veel te veel zooi thuis. Herkenbaar?

Even een testfoto van mezelf maken. Hoi!

En daarna aan de slag met dit: een shoplog van alles wat we tot nu toe gekregen en gekocht hebben voor onze dochter. Ik roep wel steeds dat het nog een tikkeltje summier is allemaal, maar nu ik zo bezig ben, valt het best wel mee. De kleine meid heeft genoeg om aan te trekken.

Aan het einde van de middag gaan we voor de welbekende zaterdagmiddagborrel naar de korfbal. Het is een poosje geleden dat ik hier geweest ben…

Maar sommige dingen veranderen nooit. Een frisje voor moeders en een watertje voor het kind. Ticho vermaakt zich uitstekend, er zijn genoeg andere kindjes, er is genoeg eten, hij kan lekker rondstappen (ja ja, dat doet hij tegenwoordig) en achter zijn bal aan hobbelen.

Rond 19.00 uur zijn we thuis, gaan we nog even wat eten, leggen we Ticho op bed en kruipen we zelf op de bank voor wat sport op de televisie. We switchen tussen voetbal en korfbal. Tegen half tien vind ik het welletjes. Omdat de terrordreumes zo dramatisch slaapt, neem ik het zekere voor het onzekere en duik mijn bed in. Deze uurtjes slaap kan ik maar vast meepakken.

Die voorzorgsmaatregel bleek verstandig want dit mormel heeft ’s nachts weer een eigen feestje gevierd. Van half vier tot een uur of vijf waren we met ‘m in de weer. Die hoestbuien houden hem wakker en hij wil daarna niet meer slapen. Uiteindelijk viel hij in slaap terwijl hij bij mij in bed lag en ’s ochtends om 9 uur is dit de situatie. Nog in diepe coma…

We zijn op tijd uit de veren om Sven Kramer naar goud te zien schaatsen. Kacheltje aan, bakkie thee, warme broodjes uit de oven en Ticho die het lopen helemaal ontdekt heeft en dus rustig door de woonkamer stiefelt.

Koekjes bakken! Fijne bezigheid voor de zondagochtend.

Op en top degelijke moeke hoor. Twee platen vol koekjes. Hebben we weer wat te snaaien, zullen we maar denken.

In de middag kijken we voetbal. Eerst Ajax (…) en daarna Feyenoord (…). Ellende was het.

Ondertussen knutsel ik de roze shoplog in elkaar. Vol met leuke pakjes en outfitjes die we deels zelf gekocht hebben maar voornamelijk leuke cadeaus die we kregen van vrienden en familie. Aanstaande zaterdag komt ‘ie dus online.

Aan het einde van de middag wandelen we naar Ticho zijn opa en oma – normaal twee minuten maar in dit geval een kwartier – voor een pre-wintersport-borrel-en-diner. We zijn met een flinke groep en na drie uurtjes heb ik last van oorsuizen, dus dat belooft wat voor over een paar weekjes. Gezellig was het wel!

Rond achten ploffen Robert en ik thuis op de bank. Omdat Ticho morgenochtend toch naar zijn opa en oma moest, leggen we hem daar op bed. We hebben dus een lege kamer boven en dat vind ik eigenlijk ontzettend stom. Zeker nu hij zo hoest en ’s nachts veel wakker wordt, breekt mijn hart bij het idee dat hij dan niet naar mij of Robert kan. Het slaat natuurlijk allemaal nergens op want bij mijn schoonouders is hij in hele goede handen en komt hij absoluut niks tekort, maar het zullen de hormonen wel zijn.

Wat komende week gaat brengen weet ik eigenlijk nog niet precies, maar jullie zullen het ongetwijfeld volgende week wel zien. Voor nu wens ik jullie een hele fijne nieuwe werkweek en many thanks voor het lezen weer!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

2 Comments

  1. Lekker vol weekje heb je gehad! Ik was ook ontzettend gespannen voor de 20-weken echo, niet normaal! Maar gelukkig was ook bij ons alles goed. Fijne kleertjes heb je al geshopt. Ik ben ook flink bezig de laatste weken en er kan nog veeeeeel meer bij haha.

    1. Jaaa dol op jouw shoplog! Zo leuk allemaal. En jij bent ook goed in speuren via Marktplaats he?! Moet ik misschien ook nog maar eens proberen, al eindig ik via die weg altijd met troep… Fijn dat jullie echo ook goed was en Noor door de keuring is. Lekker genieten van die laatste twintig weken nu! De tijd gaat zo snel, voor je het weet zijn beide dames er gewoon <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *