Momlife

Ticho’s Toestand: 15 maanden

Het is weer tijd voor een nieuwe update over de ontwikkelingen van onze Ticho. Hij is as we speak ruim vijftien maanden en de afgelopen maand gebeurde er weer het één en ander.

Zoveel ontwikkelingen als in het begin heb ik niet meer te melden. De nieuwste kunstjes vergen wat tijd en energie en eigenlijk heeft meneer weinig nieuws ontdekt. Toch heb ik weer een aardig lijstje weten te verzamelen. Lees je mee?

  • Het lopen heeft hij nog steeds niet onder de knie, al gaat hij wel vaker uit zichzelf vanuit zitten naar los staan. Die stapjes vindt hij geloof ik nog wat eng, want meestal kijkt hij een paar seconden verdwaasd in de rondte en laat zich daarna weer zakken om rustig verder te kruipen. Het is trouwens niet dat hij het niet kán – hij heeft al een paar keer een flink stukje gelopen – maar hij durft het gewoon nog niet zo goed, ziet er de noodzaak niet van in en vindt kruipen gewoon veel makkelijker.
  • De interactie met Ticho wordt echt steeds leuker. Hij begrijpt meer en meer en voert zo nu en dan kleine opdrachtjes uit. “Ga de bal maar pakken” of “waar is papa” zijn van die dingen. Ook weet hij zijn neus, mond, oren en ogen aan te wijzen en probeert hij – met het spraakgebrek van een dreumes – verschillende woordjes na te praten. Bijzonder hoe zoiets zich ontwikkelt he?
  • Meneertje houdt er tegenwoordig een hele eigen etiquette op na als we aan tafel gaan. Vrat hij eerst als een bootwerker alles wat los en vast zat, tegenwoordig is hij enorm picky. Hij eet eigenlijk alleen goed als wij tegelijk met hem aan tafel zitten, hij bij iedere hap ook een stukje vlees krijgt en we hem hapjes van ons bord voeren, want voor potjes, eigen bordjes, babylepeltjes en magnetronprakkies zonder vleesje haalt het kind zijn neus op.
  • Nog zoiets wat de laatste weken compleet het tegenovergestelde is van voorgaande maanden: de nachtrust. Of nou ja, het gebrek daaraan. Toen Ticho nog gewoon een makkelijk baby’tje was, sliep hij rustig klokje rond plus een beetje extra. Gebroken nachten waren ons vreemd. Inmiddels kan ik me amper nog heugen wanneer ik voor het laatst een nachtje door heb geslapen. Meneer begint óf in de vroege avond (voor twaalven) hysterisch te janken, óf heeft midden in de nacht (een uurtje of drie) een nachtmerrie óf vindt het in de vroege ochtend (tussen vijf en zes) wel een geschikt moment om de dag te beginnen. En soms dat allemaal in één nacht. Iedereen vertelt me dat het een fase is, dus ik hoop met mijn hele hart dat die fase niet te lang gaat duren. Mommy needs her sleep.
  • We hebben een heus acrobaatje in huis. Ticho klimt tegenwoordig uit zichzelf op zijn Wobbel – dat mag ook wel want ik vind het een tikkie prijzig speelgoed om onaangeraakt in een hoekje te liggen verstoffen –, klautert op de bank en positioneert zichzelf op de tafel. Voor een kind dat bewegen tot voor kort als niet heel erg noodzakelijk zag, is dat best wel een ehm vooruitgang (denk ik?).
  • Ticho heeft de afgelopen maand weer een leuk logeerpartijtje gehad. Bij vrienden dit keer. Voor het eerst dus niet bij één van de oma’s of ooms en tantes. Hem wegbrengen naar het logeeradres was geen enkel probleem, hij wist precies bij wie hij achtergelaten werd en het leverde ook geen drama op – da’s een unicum – en eigenlijk liet ik hem ook met een goed gevoel achter. Voor herhaling vatbaar (want dat doorslapen én uitslapen the day after is mij tamelijk goed bevallen).
  • Ik heb een beetje issues met spijkerbroeken. Hij draagt momenteel enkel die van HEMA en opzich zitten die wel okay, maar hij heeft nogal ehm, stevige pootjes zeg maar, dus ik zoek eigenlijk nog een merkje met ietwat wijdere pasvormen. Kijk, een beetje skinny is niet erg, maar het moet niet net een legging lijken.
  • We gaan beginnen een aan nieuwe grote jongenskamer voor onze grote jongen. Het is onvoorstelbaar dat die smurf van drie turven hoog straks onze oudste is, maar ik kan er weinig anders van maken. Omdat zijn zusje zijn oude kamertje krijgt, gaat Ticho dus verhuizen. De komende tijd zal ik jullie meenemen in dit proces.
  • Op de valreep: we mogen een nieuw virus toevoegen aan de lange lijst die we al samengesteld hadden. Ticho heeft namelijk krentenbaard gehad. Jongens, dat is me toch een potje smerig. Zielig ook, uiteraard, al had meneer er niet heel erg veel last van. Gelukkig was het met een goede crème gauw genoeg weer onder controle en inmiddels zie je er bijna niets meer van.

Nou, dat was het wel geloof ik. Zoals je ziet geen enorme stappen dit keer, maar absoluut weer genoeg te vermelden. Over twee weekjes gaan wij met een grote groep vrienden en familie op wintersport en omdat ik met mijn 23-weken buikje niet meer ga snowboarden, heb ik dan zeven dagen de tijd om hem allerlei nieuwe kunstjes te leren. Daarover dus volgende maand meer!

Bedankt voor het lezen!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *