Happy Moments

Happy Moments #36

Goedemorgen! Fijn dat je er weer bent op deze (vroege) maandag. Het is tijd om de foto’s van afgelopen week te bekijken. Gaan we!

Het was allemaal, zoals voorspeld, niet heel spannend. De dagen waren donker, het weer was helemaal @#$%^& en mijn energieniveau daalde tot onder het vriespunt. Ik heb mijn best gedaan om er wat van te maken, maar dat viel nog niet mee. Mijn excuses alvast!

Maandagochtend op kantoor. Het is belachelijk vroeg omdat Ticho het nodig vond voor dag en dauw te beginnen met een potje Kiekeboe. Het is dus 07.30 uur en ik zit in Utrecht achter mijn computer mijn eerste stukkie van de dag te tikken.

Voordeel van vroeg beginnen is dat ik ook vroeg weer naar huis kan. Mooi nog wat tijd om met dit kleine monstertje te spelen. Die heeft zijn Wobbel ontdekt en probeert er heel voorzichig zo nu en dan op te schommelen. Held!

Uiteraard wordt de Leeuw ook overladen met kusjes en knuffels. Ticho is nog blijer tijdens het weerzien met dit gevaarte dan met zijn ouders. Maar serieus, ik smelt hier wel van hoor. Kijk nou hoe lief.

De rest van de avond vermaak ik mij met wat afleveringen Grey’s én doe ik kamerinspiratie op. Ik wil na de 20-weken echo echt aan de slag dus moet één en ander nu wel voorbereid worden.

Dinsdag at the office. Thee en Napoleon. Veel spannender wordt het ook allemaal niet. Ik heb vandaag twee deadlines en werk me drie slagen in de rondte om dat voor elkaar te boksen wat me uiteindelijk ook lukt. Het resultaat is wel hoofdpijn waar je u tegen zegt, dus het is nog voor vieren als ik besluit dat het mooi geweest is.

Maakt trouwens niet uit toelaat ik wegga uit Utrecht, er staat al-tijd file.

Thuiskomen bij dit kleine directeurtje terwijl de grote Directeur des Huizes in de keuken staat. Goed geregeld, niet?

Dit was trouwens mijn coupe van vandaag. Dat hele zwanger zijn komt met best wel wat kwaaltjes, maar een volle bos haar is absoluut een heerlijke bijkomstigheid.

Terrordreumes wil niet meer van een kinderlepeltje eten maar gewoon, net als papa en mama, van een vork. En ook zelluf doen he.

In de avond plof ik op de bank, kijk GTST en vertrek bijtijds naar bed. Ik heb nog steeds hoofdpijn en ben hondsmoe.

Woensdagochtend krijg ik dit plaatje van Robert doorgestuurd: voordat hij naar zijn werk vertrokken is, heeft hij de kachel lekker aangezet. Engel!

De ochtend loopt allemaal ietsje anders dan gepland en ik vergeet helemaal om het monster zijn banaantje te voeren. Gelukkig vergeet hij dat soort zaken zelf niet…

Dit is dus echt helemaal het ding these days. Ticho klimt via het lage tafeltje op de hogere tafel en gaat hier vervolgens heel triomfantelijk naar Bumba zitten kijken.

Die woensdagochtend dus, die was een tikkie hectisch. Ik zal binnenkort een wat uitgebreidere update schrijven van hoe het gesteld is met mij en mijn misselijkheid, maar in het kort: het gaat met voorzichtige pieken en diepe dalen. De ene dag gaat het allemaal wel aardig, maar bijvoorbeeld deze woensdag is het kommer en kwel. Ik houd geen hapje binnen en aan drinken moet ik ook niet denken – om je een beeld te geven: een tandenborstel in mijn mond is al aanleiding voor een potje spugen – met uiteindelijk een gesprongen bloedvaatje tot gevolg. Mijn verloskundige komt langs, checkt heel de boel en gelukkig gaat het met de kleine meid wel prima. Hoe nu verder met mij vertel ik binnenkort in een update.

Lekker boterhammetje met Sandwichspread. Hij eet nog net zijn bordje er niet bij op.

’s Middags bestel ik eindelijk het fotoboek van Ticho zijn eerste jaar – er is een goede actie bij Albelli en dat scheelt me zo’n 75 euro – en ik kan dus echt niet wachten tot ‘ie binnenkomt. Zo’n mooi naslagwerkje.

Ticho is dol op komkommer dus we vallen samen een bakje aan. Lekker fris en voor mij ook goed voor mijn vochtgehalte.

Keukenprinsesje he? Man, het is me een potje treurig gesteld met mijn kokskwaliteiten. Ik vind dit overigens wel erg lekker en Ticho peuzelt ook lekker mee.

’s Avonds maak ik vast de ovenschotel voor donderdags, zodat ik dat uit mijn werk niet meer hoef te doen.

Donderdag worden we geconfronteerd met een storm. Mijn werk zit op de elfde etage en we voelen het gebouw gewoon heen en weer gaan. Niet normaal. Uiteindelijk knapt het helemaal op en krijgen we nog een regenboog voorgeschoteld. Als ik halverwege de middag naar huis rijd, staat heel de snelweg vast – er is een stuk afgesloten – dus het duurt bijna twee uur. Ellende.

Nog even gauw langs de Action om wat spulletjes te halen zodat we binnenkort aan de kinderkamers kunnen beginnen.

Ticho heeft op de opvang een mooi knutselwerkje gemaakt voor zijn oom, die vrijdag 40 kaarsjes mag uitblazen. Ik overweeg om dit mooie stukkie kunst stiekem achterover te drukken en zelf te houden, maar uiteindelijk gaan we het toch maar even brengen.

Daarna is het weer tijd voor een badje. Vol met schuim. Want dat is lekker.

Ticho en Flip zijn er klaar mee voor vandaag. Bedtijd!

Lekker bewogen plaatje wel, mijn excuses. Maar het is wel een beetje de mood van deze vrijdagochtend: moeizaam. We beginnen met een flesje halfvolle melk.

Daarna is het tijd voor een rondje winkels. Ik moet even op jacht naar een cadeautje – missie mislukt -, langs Kruidvat én door de supermarkt. Ticho gelooft het allemaal wel en gaat lekker slapen.

Daarna is het tijd voor een bakkie koffie bij een vriendin. Die stuurt naar mij: ‘We houden pyjamadag’. Nou, dat komt mooi uit want deze moeke ziet er ook uit als een zwerver next level.

De boys zijn druk met balletjes wegschieten. Lekker stel. Over een paar weken gaan we met zijn allen op vakantie en ik heb er nu al zoveel zin in.

Aan het begin van de avond brengen we ons monstertje weg naar lieve vrienden San en Jef, waar hij gaat logeren. Wij hebben namelijk een feestje en omdat ik nog steeds als een soort wandelend lijk de dag doorga, giet ik er wat koffie in…

… en tover ik wat schmink uit de kasten. Dit is niet alles wat ik uiteindelijk gebruik – de wenkbrauwtools missen bijvoorbeeld – maar uiteindelijk kunnen we weer voor de dag komen.

Toch? Ik wil trouwens even een staande ovatie voor de uitvinder van de Max Pro krultang want dat ding is echt fantastisch. Ik kocht ‘m een paar maanden geleden en kan me echt niet meer voorstellen hoe ik mijn haar deed voordat ik dat ding in mijn bezit had.

Vlak voordat we naar het feestje gaan krijg ik dit plaatje doorgestuurd. Aan die rode wangetjes te zien gaat het meer dan prima met ons lieve vriendje, dus de rest van de avond raak ik mijn telefoon niet meer aan. Het feestje is erg gezellig – fijn dat we zulke mooie leeftijden met zijn allen mogen vieren – en tegen verwachting in houd ik het tot half 12 prima vol. Score!

Zatedagochtend halen we Ticho weer op – daar kijk ik dan echt zo erg naar uit – en genieten van wat tijd met zijn drietjes. Robert vertrekt ’s middags naar de korfbal voor een wedstrijdje kijken én een feestje in de kantine en omdat ik simpelweg niet meer dan één feestje per maand trek, blijf ik thuis.

En eet ik deze. Wat natuurlijk niet heel erg verstandig is, want de rest van de middag hang ik weer boven de pot, maar op het moment zelf is het wel ff genieten hoor.

Wij kijken de livestream die vanuit de sporthal wordt uitgezonden. Ik vind dit een prima zaterdagmiddag zo. Ben moe, weinig energie, weinig eetlust, dus op de bank met mijn rondkruipende dreumes is just perfect.

Mood! Tegen half acht gaat Ticho weer naar bed en een uurtje later volg ik ook. Hopelijk zijn we dan de volgende dag weer bijgetankt. (Little did I know: het kind begon om 5 uur aan zijn dag en mama heeft daarna amper nog geslapen…)

Ik wilde jullie deze niet onthouden, opbergdozen voor onze kleine meid. Scoorde ik bij Action voor 1,55 euro ofzo, kost echt geen drol. Haar kamertje wordt roze met wit en goud dus deze matchen perfect.

Een flesje warme halfvolle melk is de perfecte start van de dag.

Samen met dit hartjesontbijt van Love my Veggies voor het kind en twee rijstwafels voor moeders. Happy sunday!

Speaking of: met deze twee lieve mannen in huis – en het knisperende haardje op de achtergrond – is het écht happy sunday hoor. Zo verliefd op allebei!

Uiteraard kijk ik De Klassieker – gaan we verder geen woorden aan vuil maken – en de rest van de dag gebeurt er amper iets in Huize de Jong. Robert en ik zijn allebei gewoon moe (hashtag bejaarden) en hangen op de bank terwijl we een beetje om en om op de grond met Ticho spelen. Dit moet een zondag zijn, zeg maar.

As we speak is het bijna half negen, zit ik klaar voor Luizenmoeder (mocht je dat niet kijken, echt even inhalen want het is zo leuk!) en vertrekken we daarna allebei naar bed. Morgen begint een nieuwe werkweek en dan moeten we weer fit zijn he!

Voor nu bedankt voor het lezen!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *