Momlife

Ticho’s Toestand: 14 maanden

Zijn we weer met een oude bekende: Ticho’s Toestand. Van de veertien maanden dit keer. Die tijd he, ik word er gek van. Het lijkt as we speak – met Baby Twee in mijn buik – allemaal nóg een tandje sneller te gaan en dat bevalt me allerminst.

Natuurlijk kunnen we niet wachten tot ons nieuwe gezinslid er is, maar het betekent ook dat we tegen die tijd al een hartstikke groot jongetje hebben rondhuppelen en eigenlijk vind ik het stiekem gewoon zo leuk nu hij nog zo klein is. Iedereen belooft mij altijd dat iedere fase een feestje is, dus dat zal ook allemaal wel goed goedkomen, maar toch. Afijn, ik loop op de zaken vooruit want Ticho is as we speak 14 maanden oud en dit waren de hoogtepuntjes van afgelopen maand:

  • Sneeuw was voor onze kleine held geen vreemd iets meer. Hij is immers toen hij vier maanden oud was met ons meegegaan op wintersport. Toch vermoed ik zo dat hij daar niets meer van weet want toen het aan het begin van december begon te sneeuwen heeft het kind een uur voor het raam naar buiten staan staren. Te schattig, echt. Toen we met hem naar buiten gingen was het overigens meteen gedaan met de fascinatie. Hij vond er geen (sneeuw)bal aan.
  • We besloten begin december om de avondfles eraf te halen. Omdat Ticho overdag best goed eet en ook zijn avondeten zonder problemen wegwerkt, leek deze laatste voeding ons overbodig. En dat bleek ook zo te zijn. We geven hem nu overdag wat extra gewone melk en in de avond krijgt hij een slokkie water of thee en that’s it. Persoonlijk vind ik het wel erg jammer want die avondfles was echt een heerlijk momentje, maar het is wel beter zo. Zeker met het oog op die groeicurve…
  • De kerstboom – inmiddels het huis weer uit – vond Ticho allesbehalve interessant. Hij heeft sporadish geprobeerd om er een bal uit te trekken maar veel meer dan dat deed hij niet.
  • Zijn Bumba-liefde heeft hij weer nieuw leven ingeblazen. Ik heb echt geprobeerd om wat meer de kant van Woezel en Pip op te gaan – want iets rustiger ofzo – maar er is niets wat hem blijer maakt dan de @#$%^^& clown.
  • Ticho heeft de smaak qua lopen helemaal te pakken. Halverwege december zette hij een paar losse stapjes en tegenwoordig sjeest hij met de loopkar het hele huis door. Heel leuk om te zien en ik ben echt heel benieuwd wanneer meneertje er zo vandoor wandelt.
  • We hebben weer een behoorlijke uitbreiding van zijn gebit. Na de zoveelste rumoerige nacht besloot ik (om drie uur ’s nachts) op jacht te gaan naar de Dentinox omdat ik dacht dat hij weleens last van zijn doorkomende kiesjes kon hebben. Toen ik die troep eenmaal gevonden had en het op zijn kaakje wilde smeren voelde ik letterlijk een compleet gebit. Het kind heeft ineens allemaal tandjes en kiezen erbij. Geen idee hoeveel nu precies, maar ik snap wel dat hij daar last van gehad heeft.
  • Misschien hoort het bij één of andere sprong of zit het gewoon in het karakter van het kind, maar Ticho is ineens best wel driftig. Als ik Bumba uit zet, als zijn eten niet snel genoeg komt, als ik zijn luier wil verschonen. Hij gaat gillen, (nep)huilen en slaan. Slaan jongens. Het opvoeden gaat nu geloof ik echt van start en ik merk dat ik nog helemaaaaaaal niet weet hoe ik dit moet aanpakken bij zo’n kleintje.
  • Tijdens de kerstdagen heeft Ticho zich zo enorm goed gedragen, echt ik kan niet trotser op hem zijn. Bij ieder etentje, bakkie koffie of ontbijt zat hij goedgemutst aan tafel, hij was binnen no-time gewend aan de drukte om hem heen en hij ging rustig met de grote kindjes spelen. Het is echt heel erg fijn dat we hem zo makkelijk overal naartoe kunnen slepen (al beperken we dat normaliter wel omdat ik toch best gesteld ben op rust en regelmaat in zijn leven).
  • Tijdens Oud en Nieuw heeft meneer bij zijn opa en oma geslapen, terwijl papa en mama elders een feestje vierden. Omdat hij er toch geen snars van snapt leek dat ons allemaal wel een goed idee. Zo kon hij lekker blijven slapen, hoefden we hem niet halverwege de nacht uit bed te plukken én hadden we de dag daarna de mogelijkheid om zelf lekker uit te slapen. Niet dat daar wat van terecht kwam, maar toch. Ticho sliep overigens gewoon door de knallen heen, maar ik had dan ook niet anders verwacht.
  • We mochten de dames op het consultatiebureau weer eens verblijden met een bezoekje. Ons vriendje werd gewogen en gemeten en kreeg zijn (voorlopig laatste) vaccinaties. Ticho weegt inmiddels 12,1 kg en is 81 centimeter lang. Hij wordt zo zo groot. De prikjes waren uiteraard weer erg vervelend maar dat probleem was maar tijdelijk. Gelukkig!
  • Verder deze maand: we vervingen bijna alle kleertjes in zijn kast voor een maatje groter. We hebben hem verlost uit de Maxi-Cosi en in een autostoel voor grote jongens geparkeerd, ik deed wat research voor een stoere grote jongenskamer, we gingen weer eens naar de kapper om wat aan die woeste wilde krullen te doen en we zagen ons vriendinnetje Melanie weer, die inmiddels alweer ruim een jaar in Qatar woont maar voor de feestdagen even thuis was.

Dat was het wel voor deze maand geloof ik. We hebben weer genoeg beleefd en meegemaakt en ons vriendje staat qua ontwikkeling ook allesbehalve stil. Benieuwd hoe komende maand gaat verlopen. Januari is bij ons meestal een ietwat saaie periode dus laten we hopen op wat leven in de brouwerij dankzij Ticho. Jullie zien het volgende maand!

Voor nu: bedankt voor het lezen en hopelijk tot zaterdag!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *