Persoonlijk, Zwangerschap

De zwangerschapstest…

Op het moment dat ik dit schrijf heb ik nog geen idee wanneer en óf het überhaupt online komt, maar omdat ik er zeker van wil zijn dat ik niks vergeet, ga ik toch maar gewoon beginnen.

Al zolang ik me kan herinneren heb ik de wens om meerdere kindjes te krijgen. Het liefst zonder al teveel leeftijdsverschil. Gewoon lekker kort op elkaar. Dan ben ik er gauw vanaf – binnen zes jaar alle kids op school, hoe fijn is dat? – en het lijkt me geweldig als je kinderen écht maatjes kunnen zijn omdat ze min of meer in dezelfde fase zitten.

Nou goed, je raadt het al: toen ik goed en wel ontzwangerd was, besloten we om de natuur gewoon weer haar gang te laten gaan en te hopen op een tweede wonder. Zonder verwachtingen maar wel met een wens. Zoiets. Tijdens de week van de testen hield ik precies bij wat ik deed, dacht en voelde. Vandaag deel ik dit soort van dagboek met jullie.

3 oktober 2017
Ik ben heel de dag op pad geweest met mijn collega’s. Hartstikke leuk, maar zo vermoeiend. Ik heb ook echt last van mijn liezen. Dat had ik trouwens ook toen ik in verwachting was van Ticho. Sterker nog, dat was het allereerste symptoom. Zou het nu dan ook? Nu al?

5 oktober 2017
Een drukke dag op kantoor en ik heb hoofdpijn. Ook die vervelende steken in mijn liezen houden aan, maar verder voel ik niks. Zou ik gek aan het worden zijn of ben ik écht zwanger?

8 oktober 2017
Eigenlijk zitten we vrijdag de 13e pas op dag 28 maar omdat ik een korte cyclus heb, moest mijn menstruatie vandaag eigenlijk beginnen (of liever uitblijven natuurlijk). Nieuwsgierig als ik ben, maar met kans op een vals-negatieve test, besluit ik toch een zwangerschapstest te doen. You never know. Terwijl de test aan het nadenken is of er een baby in mijn buik groeit, spring ik onder de douche. Het zal toch niet. Het kan toch niet?

Als ik onder de douche vandaan kom werp ik een blik op het venstertje. Nee, ik zie maar één dikke streep. Negatief. Kon ook niet anders. Gauw mezelf afdrogen en die test weggooien. Huh, staat daar nu toch een heel wazig tweede streepje?

“Robert! Hoeveel streepjes zie jij?”
“Twee. Hoezo? Ben je weer zwanger?”
“Ik denk het.”

Ik voel geluk, blijdschap en paniek. All at the same time. Het duurt een uurtje of twee en dan bedenk ik: op naar Kruidvat om wat extra testen te halen, want ik moet het even dubbel checken. Ik zag het streepje namelijk niet binnen de tijd. Rond 15.00 uur doe ik er nog eentje. Weer een heel licht maar zichtbaar tweede streepje.

9 oktober 2017
Ik sla door, maar wil nóg een test doen. Ik weet niet wat ik verwacht had – volgens mij hoopte ik gewoon op een hele dikke duidelijke streep –  maar door deze test slaat de twijfel toe. Weer een licht streepje. Een streep is een streep, dat weet ik, maar hij is zó licht. Ik besluit om het er voor nu even bij te laten en over een dag of twee een digitale test van Clearblue te doen. Dan weten we het zeker.

10 oktober 2017
Het laat me niet echt los. Stel dat ik nu wéér een test doe, zou het streepje dan wat donkerder worden? Ik heb nog twee testen liggen dus ik ga het proberen. Jawel, sneller dan de vorige testen én een klein beetje donkerder. Ik geloof dat ik écht zwanger ben. Wauw!

11 oktober 2017
Die laatste test brandt in mijn nachtkastje. Schreeuwt om gebruikt te worden. Dus dat is wat we doen. Dit keer is het écht een hartstikke duidelijke streep. Absoluut geen ontkennen meer mogelijk: er groeit een nieuw wondertje in mijn buik. Ik kan het nog steeds niet echt bevatten. Op die zere liezen en een beetje meer vermoeidheid na, merk ik er verder niets van. Geen zere boobies, geen misselijkheid, niks. Zou dit zo blijven?

Van boven naar beneden: de test van maandag, dinsdag en woensdag. Je ziet het streepje duidelijk donkerder worden en tóch blijft het voor mij zo onwerkelijk!

Omdat de testen nu op zijn, besluit ik de Clearblue – die inmiddels op de keukentafel op mij ligt te wachten – vrijdag te doen. Pas als daar overduidelijk ‘zwanger’ op verschijnt, wordt het voor mij écht. Ik heb dat woord gewoon nodig, neuroot die ik ben.

Vrijdag 13 oktober
Ik ben vroeg wakker en spring meteen uit bed. Vandaag ga ik de allerlaatste zwangerschapstest doen en als deze zegt dat ik ECHT zwanger ben, dan vertrouw ik daarop en ga ik heel stiekem all by myself een klein feestje vieren.

NOU, geen twijfel meer mogelijk. Hartstikke ontzettend zwanger. En volgens deze test al 4 tot 5 weken. Jeetje. Ik ben gewoon weer zwanger. Er komt nog zo’n prachtexemplaar van een baby bij. Ik laat Robert weten dat ons sterke vermoeden echt bevestigd is en ook hij reageert heel enthousiast. We voelen ons enorme bofkonten.

Nu breekt er een spannende periode aan. De tijd van plotseling helemaal niet meer roken (mijn enige slechte gewoonte), geen biertjes en wijntjes, geen carpaccio of biefstuk en het ondanks die beperkingen het nieuws nog even geheim houden voor onze omgeving. De tijd van eerste echo’s en afspraken bij de verloskundige, de tijd van misselijkheid, vermoeidheid en de tijd van ons eigen kleine geheimpje.

Ik ben vol verwachting…

Edit: Naast dit minidagboekje rondom de testen, hield ik eenzelfde soort dagboek bij rondom de echo’s. Deze komt over twee weken online. Komende weken verschijnen er tevens diverse zwangerschapsgerelateerde blogposts, waaronder een algemene update van het eerste trimester, de issues met de babykamers, een genderreveal en een vergelijking tussen mijn eerste en tweede zwangerschap.


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *