Persoonlijk, Zwangerschap

Ik ben zwanger!

Ja, je leest het goed! Wij, familie De Jong, gaan ons team uitbreiden. Er komt een baby bij. Over een half jaar zijn we een gezin van vier.

Het was de oplettende lezer zeer waarschijnlijk al enorm opgevallen. De vermoeidheid, de Schuddebuikjes-cravings, de vreemde hang naar Spa Rood, de weinig spannende foto’s in mijn Happy Moments en de stilte op Instagram. De afgelopen weken was ik druk met mijn eten en drinken binnenhouden, honderd jaar slapen en zorgen dat ik de eerste twaalf weken zonder al teveel kleerscheuren zou overleven.

De komende periode deel ik verschillende blogposts over de afgelopen maanden. Over de misselijkheid, de testen, de echo’s en de verschillen tussen de zwangerschap van Ticho en deze. Ik wil daarom in dit bericht niet al teveel prijsgeven. Komt vanzelf. Wat ik wél vast wil vertellen is dat het kindje in mijn buik ontzettend welkom is. We hadden de wens om in relatief korte periode meerdere kinderen te krijgen, zodat ze écht samen opgroeien en vrijwel altijd in dezelfde fase zitten. Bovendien zijn we op deze manier tamelijk snel uit de luiers en dat klinkt me ook als muziek in de oren. Dat het ons gegeven is, daar ben ik ontzettend dankbaar voor.

Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die mij heel graag willen vertellen dat het zwaar gaat worden, met twee kleine draakjes in huis. Daar kan ik maar één ding op antwoorden: ik denk dat ik een andere definitie van het begrip zwaar heb en het is maar net hoe je er zelf mee omgaat. Tuurlijk, het zal zeker in de beginfase gedaan zijn met de rust, maar da’s ook het geval als je twee kindjes hebt met iets meer leeftijdsverschil. Een newborn staat nou eenmaal garant voor een dagvullend programma. En jahaaa, ik weet heus wel dat ik dan ergens in dat dagvullende programma van die newborn nog een dreumes – die dan overigens een jaar en bijna acht maanden is – heb om voor te zorgen en aandacht te geven. Maar in principe zou ik dat allemaal niet bestempelen als zwaar. Dat daarnaast ons ‘eigen leven’ (whatever that may be, want mijn gezin is mijn leven) even iets meer on hold gezet wordt – bye flexibiliteit die we nu nog enigszins hebben – zie ik ook niet als zwaar. Not at all.

Wat wel een beetje speelt, zijn de praktische probleempjes. Want ja, hoe ga ik dat doen als ik bijvoorbeeld naar de winkels moet? Kan Ticho dan al goed genoeg lopen om ‘los’ mee te gaan? Heb ik aan een meerijdplankje genoeg? Of zal ik een compleet nieuwe wagen of extra dubbele buggy aanschaffen? En hoe doen we dat eigenlijk met de kamertjes? Gaan we serieus nóg een babykamer kopen? Dat soort vraagstukken. Maar nee, ook dat is natuurlijk niet zwaar.

Er is overigens één ding dat ik wél zou bestempelen als een heel klein beetje zwaar. Of nou ja, pittig. Te verwaarlozen uiteraard. Gewoon iets wat het allemaal net een klein beetje minder fantastisch maakt. De misselijkheid. Zoals jullie wellicht weten had ik hier tijdens de zwangerschap van Ticho ook heel erg veel last van – ik heb toen dertig weken lang dagelijks (soms meerdere keren) gespuugd – en op dit moment lijkt het erop dat we vrolijk dezelfde kant opgaan. De weegschaal is de afgelopen periode wat kilootjes minder gaan aangeven en mijn eetlust is in geen velden of wegen te bekennen. Dit wordt uiteraard allemaal goed door mijn verloskundigen in de gaten gehouden en so far so good. Alleen een beetje vervelend is het wel.

Kortom: we zijn blij, dankbaar, trots, verliefd, nieuwsgierig en vol verwachting. De komende periode neem ik jullie graag mee in deze zwangerschap en voor volgende heb ik vast drie pregnancygerelateerde blogposts klaarstaan.

Voor nu: bedankt voor het lezen en een heel fijn weekend gewenst!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

7 Comments

  1. Wat leuk!! Gefeliciteerd!!!

  2. Wat leuk! Van harte gefeliciteerd!
    Tussen Roos en Lars zit 1 jaar en 10 maanden. Wij hebben geen nieuwe babykamer gekocht, maar wel een ledikant en een ladekast, die gebruikten we als commode. Ook hebben wij een poosje een dubbele wagen gehad, was wel erg makkelijk.
    Het enige dat ik ‘lastig’ vond de eerste 2 jaar was de auto inpakken voor de vakantie, dan gingen er 2 buggy’s, 2 campingbedjes ( of van die ‘tentjes’) en 2 Ikea kinderstoelen mee ( achteraf denk ik wel, dat was misschien niet helemaal nodig, maar wel handig om bij je te hebben)
    Sterkte met je misselijkheid en geniet van je zwangerschap☺️

  3. Super leuk Anouk!! En weer zoooo…herkenbaar. Ook ik ben weer zwanger en onze kleine zal begin mei komen…tussen Finn en deze kleine zit precies 1.5 jaar en ook ik heb dus dezelfde vragen…ik lees dus vol spanning weer met je mee!!!

  4. Wauw! Wat leuk! Van harte gefeliciteerd!

  5. Rianne van Dam says:

    Gefeliciteerd meid! Lekker van genieten!
    Xxx

  6. Fijn, gefeliciteerd! Gelijkaardig verhaal hier -zoontje van nov ‘16 en eentje op komst in juni ‘18- en ooook nog dagelijks misselijk,… verder inderdaad niet te veel vragen bij stellen, komt wel slim, veel leeftijdsverschil of weinig… alles heeft z’n voor- en nadelen!

  7. Oh wat bijdehand stom van mij om grappig te doen over Estherzwanger (zonder.nl). Ik zie ineens dat ik een w in jouw achternaam heb getoverd …….Zwager niet zwanger! Maar dat soort koeienacties zijn normaal toch als je zwanger bent (?) Toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *