Happy Moments

Happy Moments #28

Goedemorgen! We zijn er weer hoor, fris en fruitig en klaar voor een nieuwe week. Maar natuurlijk niet voordat we even op de afgelopen dagen hebben teruggeblikt.

Wij hadden een week van uitersten, van ziek naar fit en van saai naar leuk. Zo hadden Robert en ik allebei een vervelend buikgriepje, had Ticho last van doorkomende tandjes (denk ik, want hele vieze luiers en heel slecht slapen), gingen we de Sint ophalen en had ik een gezellige babyshower. Er is uiteraard voldoende beeldmateriaal – niet van die luiers en ook niet van de buikgriep hoor – dus kijk je weer mee?

Maandagochtend word ik wakker en en voel me op z’n zachtst gezegd belabberd. Ik heb een enorm slechte nacht achter de rug en het lijkt wel of ik vier rondes in de wasmachine heb gezeten. Omdat er ook nog honderdmiljoen kilometer file staat, besluit ik om mezelf de kwelling van een retourtje Utrecht niet aan te doen maar thuis even de laptop op te starten. Bijkomend voordeel: extra kroeltijd met deze. Hoewel hij het druk heeft met zijn leeuw.

Ik ben in de hoek van de bank genesteld met mijn laptop. Even wat noodzakelijke dingen afronden en opzetten en dan tijd om wat slaap in te halen. Zoals je ziet is Robert ook thuis. Door de extreme files rondom Rotterdam, is het nagenoeg onmogelijk om ons dorp uit te komen, dus ja, dan krijg je dit soort taferelen.

Het is uiteindelijk pas tegen twee uur als mijn laptop dichtgaat en mijn energieniveau is op dat moment ook echt nul. Tijd om wat slaap in te halen. Als ik wakker word – rond half vijf – is dit mijn uitzicht. Die tuin van ons is nog steeds niet om aan te gluren, maar de zonsondergang daarentegen is een plaatje.

Hashtag Keukenprinses.

Na wederom een vreselijk onrustig nachtje – dit keer was Robert aan de beurt – plof ik met comfortfood en een bomvolle planner achter mijn bureau. Even wat achterstallig onderhoud fiksen.

Tussendoor is er gelukkig nog wel een beetje tijd voor dit. Het is Supersale bij Z8 en as usual sla ik mijn slag. Ik zeg maar zo: je bent een dief van je eigen portemonnee als je het niet doet.

Omdat Robert nog steeds ziek is, is de avondroutine met deze smurf voor mij. Flesje drinken, tandjes poetsen, liedjes luisteren, dansen, slaapzak aan, duizend kusjes en dan tijd voor een coma.

Op een schaal van 1 tot 10, hoe droevig is dit? Hier slaap ik vannacht. Na twee nachten gespook ben ik ZO TOE AAN EEN NORMALE NACHTRUST dat ik mijn eigen heerlijke bedje ontvlucht en hier mijn intrek neem.

Woensdagochtend en het is vandaag Mama&Ticho-dag. We ontbijten samen. Voor meneer een bruine boterham met hummus en voor mama een witte boterham met schuddebuikjes. Verschil moet er wezen!

Zijn out of bed look. Zelfs zo vind ik hem de allerknapste.

Aan het einde van de ochtend komt vriendinnetje Sandra. We gaan boodschappen doen voor vriendinnetje Esther, die in januari een dochter verwacht en waar we zondag een babyshower voor hebben georganiseerd. We beginnen de boodschappentour met een lunch en Ticho eet lekker een tosti met ons mee.

Van de rest van de dag heb ik geen foto’s, op deze na. We zijn uiteindelijk best wel even bezig met boodschappen doen. Als we eenmaal weer thuis zijn is het tijd voor Ticho zijn slaapje en kruip ik voor mijn werk achter de laptop. ’s Avonds worden deze dozen bezorgd: een verse voorraad luiers. Kan maar geregeld zijn natuurlijk (#momlife).

Hier beginnen we de donderdag mee. Een verdrietige Ticho die het nog steeds allerminst grappig vindt als we hem ergens anders brengen. Gelukkig verzekert iedereen mij er altijd van dat zijn hysterische huilbui binnen een minuutje klaar was, dus daar vertrouwen we dan maar op.

Story of my life. Die files zijn deze weken echt extreem. Ik las van de week ergens dat november file-technisch het meest k*t is, omdat er geen vakanties zijn, mensen nemen geen vrije dagen op (want net gehad en Kerst is coming), het is vrij nat én vroeg donker. Makes sense.

Over Kerstmis gesproken, als het half november is dan is dit wel geoorloofd toch?

Mijn all time fave: pasta <3

Als we Ticho van de crèche hebben opgehaald, krijgen we ‘m zo mee. Ze hebben vandaag een Pietenmuts geknutseld en ons schatje houdt dat ding gewoon lekker op. Lekkerding!

Tijd voor GTST. Zo sluiten we de donderdag af!

JOEHOE HET IS WEEKEND! Tijd voor een dansje.

Het gemeenste ever: dit lieve jongetje kwam met zijn vingers tussen de deur van zijn IKEA-keukenkastje en zette het op een brullen. Zielig natuurlijk, maar als hij verdrietig is of pijn heeft (er zitten vaker ergens vingers tussen/onder/tegenaan) dan komt hij altijd zo lekker lief bij me liggen en ik vind dat dus echt heerlijk.

Ik breng Ticho even bij een vriendin en vlieg zelf naar de Baby- en Tienerstore voor de cadeautjes voor de babyshower van zondag. We hadden alles online besteld en betaald, maar het moest nog even opgehaald worden. Kan ook van de takenlijst!

Daarna pik ik Ticho weer op, maar die heeft even geen oog voor zijn moeder, maar is druk met zijn kleine babyvriendinnetje. Hartstikke interessant, dat kleine spul. Uiteraard werd er even onderzocht wat er gebeurt als je in de oogjes prikt, hardhandig aait en een trommelvlies doorboort. Ik denk dat de liefde niet wederzijds is.

Bij thuiskomst zijn we net op tijd om de pakjesman welkom te heten. De Z8-bestelling is er. Blij met de vangst. Ik kocht wat langere broekjes, shirts met lange mouwen en dikke vestjes in maat 86 (Ticho draagt nu 80) en tevens wat kort broekjes en shirts met korte mouwen, ook in 86. Die kan ‘ie hopelijk aan het begin van de zomer aan.

Lunchen met een tosti uit de pan. Culinair hoogstandje weer en die mayonaise erbij maakt het af.

Robert is op tijd thuis dus we hebben lekker weekend met z’n drieën. Die trappen we af bij de Delifrance voor een broodje. Ticho smikkelt ook gewoon mee, uiteraard. Na dit dinertje doen we boodschappen, brengen we ons kind naar bed, ga ik even langs mijn moeder en liggen we allebei bijtijds in bed. Het was een intens weekje met heel weinig slaap. Ticho heeft dus wat last van overvolle luiers, jammerige nachten en vroege ochtenden en daar knappen wij ook niet bepaald van op.

Zaterdagochtend beginnen de mannen (en nichtje) bij de voetbal. Thuis draai ik me nog tien keer om, ga daarna eens op het gemak onder de douche en ontbijt met een heerlijk warm broodje uit de oven.

Na de voetbal en na zijn tukkie is het tijd om de Pietenkleren aan te trekken. We gaan eens kijken of die goede oude Sint de weg vanuit Spanje nog weet.

Ticho heeft de eerste tien minuten geen idee van waar we beland zijn, maar daarna heeft hij gauw in de gaten dat het van levensbelang is om heel hard te zwaaien en ‘Da Da’ te roepen.

Smelt keer duizend.

’s Middags blijft Robert thuis en ga ik even een wedstrijdje korfbal kijken.

Daarna ga ik als de bliksem naar huis zodat Robert naar het bierfeest in de kantine kan, bestel ik sushi, kroel ik Ticho plat, pak ik vast de spullen voor morgen – de babyshower – en duik ik op tijd mijn mand in.

De clown begon zijn festiviteiten weer eens om zes uur. Doodmoe word ik ervan en ik heb oprecht oneindig veel respect voor ouders met kindjes die dit structureel doen. Ik houd hem tot 7.30 uur in de houdgreep en daarna haal ik hem uit zijn slaapzak. Dan gaat meneer direct overeind zitten, trekt dit blije hoofd en ziet het als startsein om zijn vader en moeder te beklimmen.

In het weekend ontbijten we met een boterham met hummus én losse schuddebuikjes. Moet kunnen toch?!

Halverwege de ochtend rijden wij met tien dames richting Noordwijk voor de babyshower van Esther. Binnen een ruim uurtje hebben we de hapjes gemaakt, het huis versierd en de cadeautjes ingepakt. Teamwork tot de max!

Geen babyshower zonder deze. Dit zijn mijn gokjes. Op de achterkant kun je nog ‘wensen voor de baby’ invullen, maar die houden we lekker voor de papa en mama in spé!

Ontelbaar veel liefde <3

Zo, alsof we nog niet genoeg gegeten hebben, rijd ik in de avond voor een heerlijk dinertje richting de Grote Gele M. Ik beperk me tot een cheeseburger (heb ik al eens verteld dat ik de cheeseburgers van de Mac dus echt de lekkerste ooit vind en dan vooral die augurk?) en een klein frietje. Smaakt uitstekend.

Daarna is het baddertijd voor Ticho, krijgt hij zijn laatste fles en is hij zo moe dat hij tijdens de fles in slaap valt. Dat gebeurt tegenwoordig echt nooit meer, dus ik bid dat hij morgen eens NIET tussen 5 en 6 aan zijn dag begint. Ik plof met koffie en laptop op de bank, zet deze Happy Moments in elkaar en vertrek zo lekker naar bed.

Komende week staat er volgens mij weinig bijzonders op het program, maar zoals dat altijd gaat in Huize de Jong vult die agenda zich vanzelf wel weer. Waarmee dat zien jullie dus volgende week!

Bedankt voor het lezen en een hele fijne nieuwe (werk)week toegewenst <3


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *