Happy Moments

Happy Moments #27

Goedemorgen! Het is weer maandag dus dat betekent een verse Happy Moments. Ik verzamelde afgelopen week weer verschillende foto’s en ga ze vandaag laten zien. Kijk je mee?

Er werd ontzettend veel gespeeld met zijn nieuwe speelgoed – de IKEA-keuken en de doos met Duplo is favoriet -, ik werkte maar twee dagen op kantoor, bracht een flitsbezoek aan IKEA en ging met de dames van mijn zwangerschapsgym een taartje eten omdat al onze kindjes deze periode hun eerste verjaardag vieren en zondags bezochten we de Lion King. Een redelijk druk maar heel gezellig weekje.

Eerste foto van de week: op mijn werk. Daar moet ik me maandagochtend gewoon weer melden, ondanks de zere beentjes na al het rennen van de dag daarvoor tijdens Ticho zijn verjaardag. Ik heb een fijne en productieve dag dus da’s een goed begin van de week.

En als ik ’s avonds thuiskom tref ik deze joker aan die drukdrukdruk is met zijn nieuwe speelgoed. Het was hier al een soort indoor speeltuin, maar nu is het wel een next level hoor. Dat opruimen voordat we naar bed gaan is behoorlijk noodzakelijk zeg maar.

Hij pikt tijdens het avondeten van mij en Robert nog even een broodje mee.

En als alles stil en tevreden is, gaat de houtkachel aan en begroet ik weer even mijn Meerdijkse vrienden. Zo’n fijn avondritueeltje.

Vrolijke Frans op je beeldscherm. Dinsdagochtend nog voor zevenen: meneertje gaat een dag naar oma en papa en mama gaan aan het werk.

Koffie en een notitieboek, meer heb ik niet nodig om een overleg te surviven. Ik gebruik dus voor mijn grotere taken de planner als to-do-list (daar komt ergens over een paar weken een artikeltje over) maar helemaal afgekickt van het notitieboekjesprincipe ben ik ook nog niet. Deze gebruik ik voor de korte snelle krabbels en de lijstjes en de overlegjes. Werkt opzicht prima zo voor mij.

True story, zeker nu Ticho er is. Waar is de tijd gebleven he? Toch zou ik niet meer terug willen hoor. Mijn leven is fijn zoals het nu is, ik ga heel lekker op de stabiliteit en vastigheid en kneuterigheid.

Hoewel ik dit liever oversla. Wat. Een. Bende. Het is natuurlijk binnen twee seconden opgeruimd, maar het onoverzichtelijke gebeuren staat me totaal niet aan. Omdat Ticho de dag daarna (woensdag) een extra dag naar de opvang gaat, neem ik me voor om die tijd voor mezelf maar te investeren in zijn speelhoek.

Morning blij ei!

Even ontbijten en daarna lekker een dag naar schooltje toe. Ik voel me een beetje een ontaarde moeder – wie brengt haar kind nou weg terwijl dat eigenlijk niet echt nodig is? – maar kijk er dus stiekem best wel naar uit.

Ik begin met een klein klusje voor mijn werk en terwijl ik mijn laptop opstart zie ik deze foto. Word ik altijd zo vrolijk van. Kijk nou hoe klein die smurf hier nog was. Onvoorstelbaar hoe groot hij geworden is.

Daarna door naar IKEA. Ik haal even wat pannetjes voor in Ticho zijn keuken, scoor een plastic bak om het overtollige speelgoed in te proppen en op zolder te zetten, neem twee leuke grijze manden mee om zijn duplo en treinbaan in op te bergen en tot slot verdwijnen er nog twee geurkaarsen in mijn karretje. Altijd geurkaarsen bij IKEA.

Vergelijk dit even met de bende van de avond daarvoor. Het is geordend, gesorteerd, uitgepakt, opgeruimd en ik word hier best wel blij van. Even genieten hoor, want einde middag komt die kleine tornado weer thuis en wordt het nooit meer zo netjes.

Onze kleine chefkok is niet weg te slaan bij het keukentje. Niet om met de pannetjes te spelen, maar om de duplo in de gootsteen te gooien. Kan ook natuurlijk.

Donderdagochtend ontbijt ik met een boterham metttttt SCHUDDEBUIKJES. Oh my, ik liep in de supermarkt, zag dit pak staan en het MOEST gewoon mee naar huis. Echt. En zo lekker, nog steeds.

Ticho krijgt gewoon een boterham met hummus. Verschil moet er wezen he?!

Ik kijk even naar Barbie en Michael – no shame – terwijl mijn vriendje vrolijk door het huis stiefelt.

Even een snack tussendoor: toastjes met smeerkaas en Schuddebuikjes. Ik twijfelde nog wel even tussen een banaan en dit, maar de keuze was eigenijk heel simpel (hashtag notsofitgirl).

Stel je even voor: je gaat ergens lekker lunchen, je komt het restaurant binnen en je ziet dit. Dan draai je toch meteen weer om? Ik had oprecht medelijden met alle mensen die om ons heen zaten! Ik ging dus een taartje eten met mijn groepje van de zwangerschapsgym – 7 dreumesen en 7 moeders – omdat al onze kindjes deze weken jarig zijn. Gezellig en zo leuk ze allemaal weer te zien.

Cheesecake it is. Ticho at ook een paar hapjes mee. Moet kunnen toch? We zaten trouwens bij Villa Augustus in Dordrecht en mocht je hier ooit eens in de buurt zijn: aanrader. Fijne keuken!

Zo, uitgeput. Liggen we weer: haardje aan en televisie aan. Normaal is donderdagavond voor Expeditie Robinson, maar ik ben zo moe dat ik besluit om die lekker terug te kijken en op tijd mijn mand in te duiken. Ik vind zoveel vrije dagen achter elkaar oprecht vermoeiender dan werken.

Mogge! Ticho is naar zijn oma dus ik kan enigszins relaxed wakker worden. Hoewel, relaxed valt eigenlijk wel mee want ik moet echt nog even wat voor mijn werk afronden zo vlak voor het weekend.

Als ik dat gedaan heb haal ik deze draak weer op. Hij kruipt meteen naar zijn speelhoek om de leeuw te trakteren om heel veel kusjes en knuffels. De schat.

Hoi mam. Hoi bink.

Er is er eentje een beetje moe. Zo fijn, van die kroelmomentjes samen op de bank. Wat ik al vermoedde blijkt te kloppen: het zit hem allemaal niet helemaal lekker. De ene volle luier na de andere, een enorme kotsboer, vuurrode billetjes. Zouden er nog meer tandjes doorkomen?

Als het kind op bed ligt kijk ik ‘Verkracht of niet’ terug en mijn eindoordeel is dat deze soort van docu verplichte kost moet worden op iedere middelbare school. Het laat zo goed zien hoe dun en vaag de lijn tussen verkrachting en vrijwillige seks is.

Aan het einde van de middag komt vriendinnetje Fleur nog even langs voor Ticho zijn verjaardag. Ze neemt een te schattig prentenboek mee en speelt heel geduldig en lief met mijn vriendje.

’s Avonds doen we boodschappen, eet ik sushi en verder gebeurt er bar weinig in Huize Weltevree. We kijken wat korfbal, doen ons kleine monster in bad en liggen allebei bijtijds onder de wol.

Zaterdagochtend zo wakker worden, wie wil dat nou niet? Deze foto sturen we naar Robert, die aan het klussen is in het nieuwe huis van mijn moeder.

Ik kijk even The Voice (gedeeltelijk) terug. Rustig wakker worden, kacheltje aan, kind met zijn neus in de Duplo…

Niet veel later is dit de situatie. Het liefst laat ik ‘m liggen en kruip ik er zelf naast, maar omdat er ook nog wat in huis moet gebeuren hevel ik ‘m over naar zijn ledikant en ga ik mezelf nuttig maken. Helaas zonder succes, want door het overhevelen is meneer wakker geworden en absoluut niet voornemens nog even te pitten.

Dan maar lekker spelen met de keuken. Again. Gootsteen eruit slopen, Duplo in de kastjes proppen, gootsteen door de kamer smijten… Hartstikke leuk en precies waar ‘ie voor bedoeld is.

Papa zoeken!

Einde middag gaan we even naar de kantine voor de welbekende zaterdagmiddagborrel – thee voor mij, het is zo koud – en als we rond 19.00 uur thuis zijn vertrekt de kleine aap meteen naar bed, gaat zijn vader naar een verjaardag en nestel ik mezelf met een kleedje en een zak tijgernoten op de bank. Winning! Heerlijk, zulke not so spannende zaterdagavonden.

Easy like sundaymorning. Of nou ja, easy zou ik het niet noemen. Ticho begint voor dag en dauw met feesten en als we hem nog even tussenin leggen in de hoop dat ‘ie nog even rustig verdoezeld ziet meneer het juist als het startsein voor nog meer feest.

Als Ticho uiteindelijk lekker ligt te slapen, ga ik even aan de slag met lijstjes voor onze lieve vrienden die vanmiddag komen oppassen. Ik heb er eigenlijk nauwelijks moeite mee om ons kind uit handen te geven, maar laat de boel dan wel graag zo fatsoenlijk mogelijk achter.

Doornroosje is ontwaakt hoor mensen. Hij heeft geslapen van 10.00 uur tot 12.45 uur. Niet normaal. Terwijl hij lekker zijn boterhammetje met hummus wegwerkt, sneaken wij de deur uit. Hij laat geen traan en dat stelt ons gerust.

Op weg naar Scheveningen halen we nog even die pot met goud op.

We besloten om iets eerder dan de rest van het gezelschap naar Scheveningen te rijden, zodat we nog even samen een broodje konden eten. Die mogelijkheid hebben we immers zelden meer, dus we nemen het ervan. Ik drink overigens cappuccino én Spa Rood. Ik weet niet how come, maar ineens ben ik echt enorm in the mood voor Spa Rood.

Lekker weertje voor een wandeling over de boulevard. Ach, zo’n storm heeft ook wel wat.

We scoren nog een lekker bakkie bij de CoffeeCompany – ik ga voor de caramel cappuccino – en daarna….

… zoeken we ons plaatsje in het AFAS Circustheater. Met mijn schoonfamilie gaan we naar de Lion King en daar heb ik dus behoorlijk veel zin in want ik ben dol op musicals. Deze zag ik ooit een jaar of twaalf geleden ook al een keer en ben zo benieuwd wat ik er nu van vind.

Daar kunnen we kort over zijn: geweldig. Mocht je ‘m nog niet gezien hebben dan zou ik het je zeker aanraden. Ik heb in heel mijn leven ontelbaar veel musicals bezocht (hashtag nerd) en dit is – net als Tarzan – echt een hoogtepunt voor je ogen. Zo mooi.

En nu is het bijna 20.30 uur, hebben we onze geweldige oppassen afgelost, konden we Ticho nog net een slaapkus geven en liggen we uitgeteld op de bank. Dit was een drukke, maar hele fijne zondag. Genoten. Ik duik zo mijn mand in terwijl le husband nog een aflevering Voetbalmaffia kijkt – ik kon er vorige week niet echt inkomen – en dan gaan we morgen weer aan de bak. Ik werk weer mijn normale drieënhalve dag, Robert is ’s avonds veel pleite dus ik aan huis gekluisterd en van het weekend gaan we die Goedheiligman verwelkomen. Daar volgende week de foto’s van.

Ik wens jullie een fijne nieuwe week. Bedankt weer voor het lezen!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *