Momlife, Persoonlijk

De verschillen tussen papa en mama

Robert en ik zitten qua opvoeding redelijk op één lijn. We zijn het erover eens wat we onze Ticho willen meegeven, wat we belangrijk vinden en waar de welbekende grenzen liggen.

Toch zijn er ook een aantal dingen waarin wij overduidelijk verschillen. Dat heeft niet eens zo zeer met de kijk op de opvoeding te maken, maar meer met hoe wij zelf als mens in elkaar steken. De één is beter in dit, de ander is beter in dat. Zoiets. Vandaag vertel ik welke vier verschillen het grootst zijn.

Geduld
Dit is meteen het meest duidelijke verschil: ik heb engelengeduld en Robert – hoe zullen we dat eens noemen? – ietsje minder. Ticho te eten geven terwijl hij ieder hapje uit zijn mond haalt, op zijn gemakkie inspecteert en vervolgens óf weer in zijn mond doet óf door de keuken smijt is voor mijn lieve wederhelft een enorme opgave. Dat is vooral voor hemzelf natuurlijk ontzettend vervelend, maar stiekem moet ik er altijd wel een klein beetje om lachen. Hij is nog niet echt gewend aan het feit dat met een baby alles ongeveer twaalf keer zo lang duurt en ik heb ook niet de illusie dat dat ooit nog gaat gebeuren.

Consequent
Robert is vele malen strikter en consequenter dan ik. Ik denk dat werkelijk iedere firsttime parent het voornemen heeft om ‘streng maar rechtvaardig’ op te treden, duidelijk grenzen te stellen en vooral heel consequent te zijn en ik durf best toe te geven dat ik daar regelmatig in faal. Volgens mij komt dat ook doordat ik vaker met Ticho thuis ben en dus geen zin heb om hem heel de dag te corrigeren als het niet per se van levensbelang is. Wil meneer met de afstandsbediening spelen? Prima, haal ik de batterijen eruit en laat ‘m zijn gang gaan. Bij papa gebeurt dat dus niet. De afstandsbediening is geen speelgoed. Ook niet als de batterijen eruit zijn. Hij heeft natuurlijk helemaal gelijk, maar het is volgens mij veel makkelijker om pak ‘m beet drie uurtjes per dag consequent op te treden in plaats van hele dagen lang. Maar ik ga hieraan werken. Echt.

Opruimen
Als ik niet met die man getrouwd was, leefde ik sowieso in een vuilnisbelt met zwervend speelgoed en broodkruimels everywhere. Wanneer het op schoonmaken en opruimen aankomt, heb ik echt een blinde vlek. Of ben ik gewoon volledig blind eigenlijk. Ik kan me gewoon totaal niet druk maken om een jas die over de stoel hangt, rondslingerende blokken en auto’s en zes gebruikte mokken op het aanrecht in plaats van in de vaatwasser. Robert daarentegen is ontzettend netjes en geordend. Een broodkruimel omdat Ticho zit te knoeien? Wordt meteen gestofzuigd. Zes treintjes, drie ballen en de loopkar inclusief blokken door het hele huis? Alles wordt keurig – en evenredig – in de hoek gezet. Mijn husband verdient wat dit betreft echt een standbeeld.

Activiteiten
Ticho is echt een papa’s kindje en dat begrijp ik wel. Robert is namelijk ontzettend ondernemend met Ticho. Hij gaat wandelen, fietsen en leuke dingen doen. Ik ben meer van de afdeling praktisch en zorg voor schone luiers, een gevulde kledingkast, flesjes en tanden poetsen. Het is absoluut niet zo dat ik daarin geen helpende hand krijg van de man of dat ik er nooit met mijn kind op uit ga – we gaan bijvoorbeeld iedere woensdag zwemmen -, maar ieder z’n kwaliteiten zullen we maar denken. Wat dit betreft zijn we écht een goed team dat elkaar lekker aanvult en dat bevalt me uitstekend.

Zoals je ziet zijn er genoeg verschillen. Goed nieuws: we weten dit van elkaar en respecteren dit van elkaar (behalve als ik drie dagen lang de vuile vaat op het aanrecht laat staan want dat heb ik ruzie in de tent). Een goed huwelijk is geven en nemen, toch?

Waarin verschillen papa en mama (of papa en papa of mama en mama) bij jullie in huis? Of zijn jullie zo’n perfect ANWB-stel dat nagenoeg identiek is en het enige verschil in principe tussen de benen zit?

Bedankt voor het lezen!


Volg je ons al op Instagram?
Volg je ons al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *