Persoonlijk

Genieten van stilte

Ik ben iemand die heel goed alleen kan zijn en die intens kan genieten van rust en stilte. Geef mij een magazine, een kop thee en een lekker kleedje om onder weg te kruipen en ik ben een tevreden meisje.

Een fijn moment van de dag vind ik de terugreis van kantoor naar huis. In principe kan ik behoorlijk chagrijnig worden van die walgelijke files allday errrrday, maar als we die even wegdenken dan is zo’n uurtje autorijden een feestje. Ten eerste omdat ik dan bijna weer bij mijn twee lievelingsmannen ben en ten tweede omdat ik de stilte en de rust tijdens de (meestal vrij lange) rit naar huis heerlijk vind. Even geen gekwebbel om me heen. Tijdens dit stukje rijden kan ik écht even mijn hoofd leegmaken. Vaak zet ik een chille playlist aan – John Mayer ofzo -, soms ga ik voor de radio en af en toe is het gewoon stil.

Thuis is het bijna nooit stil. Sinds Ticho er is, ligt hij óf vrolijk te kraaien óf hoor ik Woezel & Pip door de kamer gallen óf er wordt hartstochtelijk gejammerd omdat de soepstengel op is. Als Ticho slaapt heb ik vaak visite, kijk ik even gauw een aflevering GTST (#fangirl), ruim ik de vaatwasser uit, zuig ik de broodkruimels onder de kinderstoel vandaan, vouw ik een wasje of weet ik veel wat. Ik probeer op woensdag en vrijdag – mijn vrije dagen – óók nog even een powernap te doen (of op z’n minst even een half uurtje gewoon te liggen) maar sinds zijn slaapjes drastisch verminderd zijn (daarover later meer, maar mensen, het is een klein drama hoor), lukt dat niet altijd. Overdag dus weinig rust en stilte.

Natuurlijk vind ik het heerlijk om ’s avonds met Robert samen te eten, daarna met Ticho te spelen en te kroelen, samen koffie te drinken en vervolgens de dag af te sluiten door quasi romantisch allebei in onze eigen hoek van de bank een serie of film te kijken. Maar ik vind het dus ook heerlijk om alleen thuis te zijn. Dat het kind fris gewassen in bed ligt en heel ver in dromenland is en ik met me, myself and I gewoon op de bank kan ploffen. Zónder te moeten praten. Zónder herrie van de tv om me heen. Gewoon in stilte. Met een magazine en koffie of thee. Of zonder magazine maar met koffie en thee. Het maakt me eigenlijk weinig uit, als ik maar geen herrie om me heen heb en met niemand hoef te socializen.

Ik besef me dat ik nu klinkt alsof ik één of andere sociaal gestoorde einzelgänger ben, maar dat valt best wel mee hoor. De momentjes dat ik thuis heel eenzaam ‘all by myself’ van Céline Dion kan neuriën zijn echt spaarzaam. Veel vaker ben ik omringd door (lieve) mensen en dat vind ik heerlijk, fijn, gezellig en leuk. Maar die stilte, ik houd er óók van. En uit onderzoek is dus gebleken dat stilte goed voor je is. Het zorgt er bijvoorbeeld voor dat stress en spanningen afnemen, het komt je creativiteit ten goede en het is sowieso goed voor je brains.

Je kunt dus van die speciale stiltereizen doen en het is dat ik geen twee dagen zonder mijn lieve knappe kind (en man) kan, maar eigenlijk was dat in een vorig leven best wel iets voor mij geweest. Houd jij ook zo van de stilte? Of ben je liever altijd in rumoer?

Bedankt voor het lezen!


Volg je mij al op Instagram?
Volg je mij al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *