De pil, een spiraal of toch een Implanon?

Disclaimer vooraf: dit is een vrij persoonlijk verhaal en ik kies er bewust voor om dit gewoon te delen because it’s part of the deal. Daar hoef jij het niet mee eens te zijn en dat mag je best raar of vreemd vinden – helemaal prima – maar ieder z’n ding toch?

Op het moment dat je net een kind gebaard hebt, is de kans aannemelijk (aannemelijk he, da’s dus niet helemaal zeker) dat je daar voor de komende tijd wel even klaar mee bent.

Ik wel, in ieder geval. Niet alleen door de ravage die zo’n bevalling aanricht – ik nam me voor om het oorlogsgebied voor een paar jaar gewoon helemaal af te sluiten – maar ook door de gebroken nachten, de voor eeuwig durende vermoeidheid, het gedoe met zo’n mini (ja, sorry, maar even snel huphup de deur uit is er niet meer bij) en het feit dat je je de eerste maanden continu afvraagt of het überhaupt ooit nog goed komt met dat eigen leven van je.

Nóg een disclaimer vooraf: er zijn natuurlijk ook ontzettend veel goede redenen te bedenken waarom je wél meteen – of op redelijk korte termijn – nog zo’n geweldige miniversie van jezelf op de wereld zou willen zetten en je de anticonceptie dus laat voor wat het is. Da’s ook goed. Meer dan goed zelfs. Ieder zijn eigen keuzes.

Even geen pottenkijkers
Ik heb er al vaker over geschreven, maar het hele traject (van zwangerschap tot bevalling tot nazorg) was een soort open tentoonstelling voor iedereen die daar interesse in had. Verschillende verloskundigen, meerdere strippogingen, extra ziekenhuiscontroles en uiteindelijk een bevalling die zó lang duurde dat ik alle klinisch verloskundigen, arts-assistenten, verpleegkundigen, cateringmedewerkers en schoonmaaksters voorbij heb zien komen. “Ik hoop dat je hier morgen niet meer ligt”, riepen ze allemaal toen hun dienst erop zat, om me de volgende dag gewoon weer aan te treffen. Toen na een paar weken bleek dat er óók nog een stukkie placenta was blijven zitten en dit er door DRIE man (vrouw, eigenlijk) sterk uit werd gehaald wist ik het zeker: ik kom hier voorlopig niet terug. Niet om een kind te baren en niet om een spiraal te laten plaatsen. Want voordat ik zwanger was, had ik een hormoonspiraal. Werkte toentertijd geweldig, maar voor nu dus even niet.

Wat dan wel
Dan blijft er nog genoeg over hoor. Meerdere foldertjes heb ik doorgespit, het internet afgestruind, bij de huisarts geweest, de gynaecoloog gebeld en de eindstand was dat ik weer aan de pil ging. Natuurlijk was ik niet vergeten dat ik me daar zo’n tien jaar geleden zo vreselijk rot door heb gevoeld. Lamlendig, misselijk, heftige menstruaties. Maar goed, we zijn een hele poos verder, mijn lichaam heeft heftigere dingen doorstaan (…) dus let’s give it a try, dacht ik. Ik heb het vier maanden volgehouden, maar besloot er tóch weer mee te stoppen. Iedere dag werd ik wakker met zo’n naar drukkend gevoel, weinig energie, geen zin in de dag. Zo ben ik helemaal niet en zo wil ik ook helemaal niet zijn. De pil is niks voor mij. Viel dus ook af.

En nu?
Nu weet ik het niet zo goed. Ik overweeg om toch weer voor de spiraal te gaan – het kijkdoostrauma is verwerkt – en dan maar te zien voor hoelang we daar nog plezier van hebben. Een andere optie is een implanon, maar dat vind ik gewoon een naar idee en ik heb gehoord dat de kans bestaat dat je bloedverlies heel erg toeneemt (en daar zit werkelijk niemand op te wachten toch?).  Dan hebben we nog de Nuvaring, maar ik lees overal dat het voor onder andere stemmingswisselingen zorgt (net als de pil dus) én dat je libido met de grond wordt gelijkgemaakt – wat dan wel weer uitstekende anticonceptie is. Nou je ziet, ik ben er nog niet over uit. En als ik maar lang genoeg wacht met een keuze maken, is het vanzelf niet meer nodig 😉

Let op: ik ben geen dokter, ik heb er verder geen verstand van. Ik heb enkel mijn eigen ervaringen en afwegingen. Het kan natuurlijk prima zijn dat de pil voor jou fantastisch werkt en dat je van een spiraal enorme acné krijgt (wat een bekend verschijnsel is maar waar ik geen last van heb gehad). Mocht je dus op zoek zijn naar de juiste anticonceptie dan raad ik je aan om je huisarts in de zoektocht te betrekken. Verder – but again: geen dokter – zou ik ook zeker eens langs de huisarts gaan als je last hebt van vage klachten, zoals vermoeidheid, erg prikkelbaar zijn en depressieve gevoelens hebben. Er bestaat een kansje dat dit een relatie heeft met het type anticonceptie dat je gebruikt. Dat was bij mij wél het geval namelijk.

Goed, genoeg over dit onderwerp. Ik kan me voorstellen dat je er zelf niks over wilt delen, dus geen vragen van mijn kant maar gewoon: bedankt voor het lezen! Zie ik je donderdag weer?


Volg je mij al op Instagram?
Volg je mij al op Facebook?

Een gedachte over “De pil, een spiraal of toch een Implanon?

  1. Hallo anouk,
    Ik ben na 3 weken ook weer aan de pil begonnen. Maar nu een andere pil, namelijk zonder oestrogeen. Dit omdat ik borstvoeding geef en ook niet zit te wachten op een tweede zo snel. Zou dit misschien iets voor jou kunnen zijn?

Geef een reactie