Happy Moments

Happy Moments #18

Goedemorgen! Maandagochtend betekent een nieuwe Happy Moments. De achttiende. Ik vind het best een beetje bizar dat ik dus al 18 weken iedere maandag mijn week met jullie deel, maar het verveelt nog niet dus we gaan er vrolijk mee verder.

Vorige week zagen jullie al een klein voorproefje van ons weekje vakantie op Hof van Saksen. Inmiddels zijn we lekker thuis en is het normale leventje weer in volle gang. Dat normale leventje zien jullie volgende week weer. Voor vandaag is het voornamelijk chill and relax. Kijk je mee?

Wat dit betreft doet deze maandag niet onder aan een reguliere at-the-office-maandag. We beginnen met koffie.

Als Ticho wakker is van zijn ochtendslaap, springen we in de auto en rijden we naar Emmen. We gaan naar de dierentuin en I love it.

Ticho kijkt zijn ogen uit. Het is ook niet niks, die enorme dieren.

Ik vind Wildlands echt een onwijs mooi park. Het is niet megagroot en wél hartstikke overzichtelijk, maar er valt tóch genoeg te zien en te beleven. Daarnaast hebben de dieren lekker de ruimte en leven ze dus niet massaal op een kluitje. Een aanrader wat mij betreft!

Aan het einde van de middag gaan deze twee mannen weer in het midden van het universum zitten met speelgoed en bier. Ik doe weer net of ik daar niet bij hoor.

’s Avonds gaat Ticho vroeg naar bed want hij is helemaal versleten na zo’n lange dag met veel indrukken en weinig slaap. Ik kruip met de laptop op de bank en kijk Kroongetuige terug. Ik heb een beetje mixed feelings. Ik vind het dus echt heel tof opgezet, maar het is zo overduidelijk afgekeken van Wie Is De Mol. Nou is daar natuurlijk niets mis mee – beter goed gejat dan slecht bedacht, zal ik maar zeggen – maar ook op detailniveau is het behoorlijk hetzelfde en dat stoort me.

We worden dinsdagmorgen zo wakker. Ziet er allemaal heel cosy uit, maar valt in werkelijkheid wat tegen. Ticho is nog steeds niet helemaal opgeknapt en best wel hangerig en huilerig.

We gaan toch even zwemmen want daar loopt zijn snotneusje lekker van leeg. Waar het kind eerst totaal niet geïnteresseerd was in zijn omgeving, gaat hij nu continu op een missie.

Hoe een mensch zijn carpaccio allllday errrrrday wil, toch?

In de middag – als zowel man als kind liggen te pitten – ga ik naar de winkels een dorpje verderop om wat levensbelangrijke dingen te halen. See, ik heb een uiterst fijne relatie met cafeïne.

We boffen enorm met het weer. In principe kunnen we iedere dag wel even in het gras spelen. Heerlijk!

Het grote én het kleine kind op de schommel. Verliefd hoor!

Deze foto is een beetje mijn lievelings van onze vakantie. Dat hoofd van Ticho – hij vindt vliegen zo leuk. Grapjas.

Woensdag begint druilerig. Op zich geen probleem want we hebben weinig plannen voor vandaag.

En we hebben ons eigen zonnetje in huis.

Kijk ‘m nou zitten. Ticho zijn haar is een beetje uit de hand gelopen – ik ga er deze week wat aan doen – maar verder ziet ‘ie er toch uit om op te vreten?

’s Avonds eten we bij het buffetrestaurant van Hof van Saksen. In principe haat ik buffetrestaurants omdat het me zo’n opgehokt gevoel geeft, ik het eten niet te vreten vind én de hygiëne ver te zoeken is. Maarrrrrr geen van dat alles was hier het geval. Het eten is HEERLIJK, de tafels hebben voldoende privacy en het eten wordt vers voor je neus bereid.

Deze fijnproever is ook mee. Hij ziet er nog een beetje snotterig uit maar gelukkig gaat het al veel beter.

Heaven dit. Niet te doen!

Een foto samen met mijn lieve kind. Deze vakantie hadden we zó erg nodig en het is genieten tot de max. We doen bijna niks, maar de qualitytime an zich is eigenlijk all I need. Heerlijk met mijn twee mannen weg. Me so lucky!

De ochtenden tijdens onze vakantie bevielen mij meer dan uitstekend. Robert nam eigenlijk alles op zich terwijl ik me nog honderd keer omdraaide. Rond een uurtje of negen kwamen hij en Ticho mij dan wakker maken met een hoop kabaal, geklim, gezwaai en kwijl. Goedemorgen schat!

Oke, het lijkt op deze foto net een halfje volkoren maar het zijn slechts – tot groot ongenoegen van Ticho – twee boterhammen hoor. Dit eet mijn vriendje als lunch. Onze bootwerker!

Aan het eind van de middag doen we een rondje over het park. De laatste, want morgenvroeg is het tijd om weer naar huis te gaan. Dit uitzicht jongens, het is toch heerlijk?!

We stoppen ook nog even bij de indoor speeltuin. Ticho vermaakt zich hier prima. Hij gooit wat met de ballen, tijgert erachteraan en – houd je vast – hij gaat staan. De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Het kind gaat staan. Er zit beweging in!

Lekker snotterig plaatje. We hebben hem hier net verteld dat we morgen naar huis gaan. Kind van zijn ouders: hij heeft er zin in. We hebben echt enorm genoten op het prachtige park, maar er is toch geen plek zo fijn als thuis.

Op vrijdag zijn we vroeg uit de veren. Robert regelt het ontbijt en de koffie terwijl ik alle zooi verzamel en in de tassen prop. Ticho bekijkt het hele circus van een afstandje. Als het tijd is voor zijn ochtendslaap stappen we in de auto. Het is twee uur rijden naar huis en met een beetje mazzel is hij heel de reis onder zeil.

HOME SWEET HOME! Ik zei het net al, maar ik ben altijd zo blij als ik weer thuis ben. No place like home!

En ook deze kleine rommelkont is blij dat hij eindelijk weer genoeg speelgoed voor handen heeft om het hele huis mee te bezaaien. Mama ruimt wel weer op.

Oh, deze kleertjes met die kikkertjes, ik vind het te schattig. Die sokken eronder zijn natuurlijk geen porem maar wij hebben letterlijk tien paar van deze dus ik ga eens even wat simpele grijze, zwarte en witte varianten scoren. Goed, dit pakkie dus, het komt van Nextdirect en kost geen drol. Qua kwaliteit is het niet helemaal geweldig, maar zo voor een binnendag of een dag op de opvang vind ik het perfecto.

Tussen de buien door rennen we even gauw naar de winkels. Ik moet een cadeau scoren voor een vriendinnetje die ’s avonds een feestje geeft en heb wat boodschappen nodig want de koelkast is angstvallig leeg. Yep, we’re back on track.

De vrijdag barst eigenlijk niet echt van de Happy Moments want Ticho is niet in zijn hum. Slapen vindt meneertje niet nodig met als gevolg dat hij continu aan het jammeren is. Robert is na thuiskomst meteen vertrokken naar een golfclinic dus ik sta er alleen voor en overweeg op een gegeven moment om het kind op Marktplaats te zetten. Tegen elk aannemelijk bod. Of gratis af te halen. Doen we niet natuurlijk. Als hij EINDELIJK slaapt – zo rond 19.30 uur – kruip ik achter de laptop en zodra Robert terug is van zijn middag zónder huilende baby ga ik naar het feestje van een vriendin.

I woke up like this. Het allerfijnste aan weer thuis zijn na een vakantie is toch wel mijn eigen heerlijke bed hoor jongens. Ik heb geslapen als een roos.

Breakfast. Ik ben op de weegschaal gaan staan en er is 0,8 kilo bij na afgelopen week. Best keurig, al zeg ik het zelf. Even twee dagen een beetje op rantsoen, dan is het er maandag – de dag dat ik altijd weeg – hopelijk weer af.

Het was allemaal keurig opgeruimd, maar dit monster heeft de boel binnen anderhalve nanoseconde natuurlijk weer door het hele huis gesmeten.

Hashtag LOEDERMOEDER.

Ik sla door. Het is zo ontzettend bizar dat ik dit drink, dat de blender er gewoon van in de fik vloog (echt!).

Tijd voor de vertrouwde zaterdagmiddagborrel. Ticho wordt flink beziggehouden door deze lieverds, dus daar heb ik nauwelijks omkijken naar. I-de-aal.

Ligt ze weer hoor, in de hoek van de bank. Ik kijk een stuk van Feyenoord.

Wakey wakey! Zondagochtend word ik MEGA brak wakker – ik heb echt behoorlijk gedroomd ’s nachts wat resulteerde in dat ik ongeveer meer uit bed als in bed was – dus ik ga gauw in mijn favoriete hoek liggen. Met yoghurt en Dance Dance Dance. Ik ben voor Edsilia!

Als deze wakker is van zijn ochtendslaap wandelen we naar opa. Ik ben echt stapelverliefd op dit ventje in zijn leuke witte overhemdje. Knap kind!

Er worden weer probleemloos twee boterhammen naar binnen gewerkt hoor.

Precies zoals een zondag ingevuld hoort te worden: niet veel en veel leuks. Ticho vermaakt zich rustig met zijn blokken op de grond en ondertussen proberen wij de aflevering van Penoza van vorige week terug te kijken. Gaat niet helemaal lekker – het kind heeft toch aandacht nodig – maar lukt uiteindelijk wel.

Oke first things first: dat haar is niet te doen zo lelijk, maar aanstaande vrijdag gaan die lange manen er weer af. Dan: Ticho eet spaghetti en hij vind het heerlijk – zoals je ziet – maar het is zo’n rotwerk om het daarna weer allemaal schoon te maken. Heel de keuken is één grote ravage.

When food is life. Ik bestel wat sushi en krijg de loempia’s daar gratis bij. Het even-twee-dagen-op-rantsoen-idee laat ik voor wat het is en binnen no time heb ik alles naar binnen geschoven. Zorgen voor morgen…

Inmiddels is het bijna half negen en duik ik zo weer de bank op voor een aflevering Penoza. Daarna verhuis ik linea recta naar mijn mand. Morgen mag ik me weer melden op kantoor en daar heb ik serieus weer zin in. Een weekje weg lijkt misschien niet lang, maar geloof me, met een kind van tien maanden oud voelt zo’n weekje als drie maanden. Goed, back to work dus. De rest van de week staat er nog niet heel veel spannends op de agenda, maar wat niet is kan nog komen.

Bedankt voor het lezen en hopelijk de volgende keer!


Volg je mij al op Instagram?
Volg je mij al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *