Persoonlijk

Een tweede baby?!

Ik heb er eigenlijk nooit een geheim van gemaakt om meerdere kinderen te willen. Vroeger was mijn wens een tafel vol met van die hongerige apen, maar dat was nog voordat ik überhaupt één baby had.

Mijn droombeeld is inmiddels een beetje bijgesteld. Zes koters lijkt me vrij ambitieus. Bovendien, waar moeten we zoveel kinderen kwijt? Ons huis is redelijk ruim, maar in principe hebben we maar vier fatsoenlijke slaapkamers. Dus nee, geen zes kinderen. Maar een tweede?

Dé vraag
Volgens mij kreeg ik ‘m al voor mijn kiezen toen ik amper was bevallen. Of er ook een tweede baby zou komen. Op dat moment dacht ik (volgens mij redelijk logisch) van niet. Want even serieus, na negen maanden kotsen, een bij elkaar geborduurde onderkant, slapeloze nachten en nauwelijks tijd voor een fatsoenlijke maaltijd, is het allerlaatste waar je aan moet denken een nieuwe baby (en alles wat daaraan voorafgaat). Sterker nog, toen wij tijdens ons eerste wandelingetje buiten een zwangere vrouw zagen lopen zei ik tegen Robert: “Oh kijk nou, wat zielig, die is gewoon nog hoogzwanger.” En zo voelde dat echt voor mij.

Ontzwangeren
Ik heb er onlangs al eens over geschreven: ontzwangeren. Dat is de periode na de bevalling, waarin je nog steeds een beetje onder invloed bent van hormonen die stukje bij beetje weer stabiliseren. Tijdens de zwangerschapsgym heb ik geleerd dat het verstandig is om echt even de tijd te nemen om te ontzwangeren alvorens je besluit om een nieuwe baby te produceren. Inmiddels ben ik goed en wel ontzwangerd, mijn negen maanden op en negen maanden af zijn écht voorbij, dus Anouk, vertel, hoe staat het nu met een broertje of zusje voor Ticho?

Mijn idee
Nou, dat zal ik je vertellen. Als het ons gegeven is, dan zouden we heel graag een broertje of een zusje voor Ticho willen. Het lijkt me heerlijk om nog zo’n prachtexemplaar aan ons gezin toe te voegen, om zo’n babyperiode nog een keertje mee te maken en het lijkt me ook heerlijk om Ticho een broertje of een zusje te kunnen geven. Wanneer we dat precies willen dat is alleen nog niet helemaal duidelijk. Op dit moment genieten we iedere dag enorm van ons enige kind, we kunnen hem alle aandacht geven die hij verdient, heel bewust met hem bezig zijn. Bovendien is het heel fijn om ons leven weer een beetje op de rit te hebben.

Tropenjaren
Een baby kost namelijk enorm veel energie, alleen al door het gebrek aan slaap de eerste weken/maanden. Ticho is nu zo groot, dat hij de nachten lekker doorslaapt, dat hij zichzelf goed kan vermaken en dat hij een prima ritme te pakken heeft. Om dat allemaal weer op te geven voor een tweede? Ik zie het geloof ik nog niet zo zitten. On the other hand: het lijkt me heel leuk als er een niet al te groot leeftijdsverschil tussen broer en broer/zus zit. Dat ze een beetje in dezelfde fase zitten en écht wat aan elkaar hebben. Dat is langetermijn-technisch wellicht wél weer een uitstekend idee, want die tropenjaren zijn misschien extra heavy, maar je bent er ook sneller weer uit. Toch?

Nou, je ziet het: een tweede is absoluut meer dan welkom, maar het juiste moment om daar ook daadwerkelijk stappen voor te zetten (…) hebben we nog niet gevonden. Heb of wil jij meerdere kindjes? En zo ja, hoe denk jij over leeftijdsverschil? Liever eerst even wachten tot de eerste groot genoeg is – misschien zelfs al naar school gaat? – zodat je weer voldoende tijd en energie hebt voor nummero twee? Of snel achter elkaar, want des te eerder ben je volledig uit de luiers?

Bedankt voor het lezen!


Volg je mij al op Instagram?
Volg je mij al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *