Persoonlijk

Wil je weten wat het wordt?

“Wil je weten wat het wordt?” is denk ik één van de eerste vragen die je krijgt als je bekendmaakt in verwachting te zijn. En dan zijn er globaal genomen drie antwoorden mogelijk.

Je wilt weten wat het wordt en je deelt dit ook met de rest van de wereld. Je wilt weten wat het wordt maar houdt het vervolgens angstvallig verborgen. Je wilt niet weten wat het wordt. Wij behoorden tot het eerste kamp en wel hierom.

Zoals jullie inmiddels waarschijnlijk wel weten, heb ik een niet te stoppen en abnormale behoefte om spullen te kopen. Van notitieboekjes tot vrolijke pennen en van schattige babykleren tot tassen. Je zult begrijpen dat deze behoefte ongezonde vormen aannam toen bleek dat er een minimensje in mijn buik groeide. Schoentjes, mutsjes, boxpakjes, kleertjes, werkelijk álles verdween in mijn winkelmandje. In het blauw dus. Want wij wisten dat we een jongetje kregen. Leek me gewoon heel erg praktisch, aangezien het 2016 was en de hele markt van babyspullen erop ingericht is dat je vooraf het geslacht weet. Neutrale kleding is schaars en als het op kleding aankomt, houd ik niet van schaarste.

We besloten het geslacht van onze baby ‘gewoon’ met iedereen te delen. Het leek me gewoon erg makkelijk, want dan hoefde ik niet spastisch te doen over hij/zij/het en was er ook geen angst voor versprekingen. Bovendien kon ik dan het babykamertje (zie hier) alvast in de juiste kleurenstelling verven en hoefde ik vervolgens niet krampachtig de deur dicht te houden bij een hometour. Nou je ziet, allemaal zwaarwegende belangen dus.

Daarnaast ben ik van mening dat je eigenlijk twee keer verrast wordt als je een geslachtsbepalende echo laat maken. Op het moment van de echo én op het moment van daadwerkelijke kennismaking met je baby. En neem maar van mij aan: op dat laatste moment – ook wel de bevalling genoemd – kan het je écht niet schelen of er een jongetje, een meisje of een alien tevoorschijn komt. Je bent dan namelijk overal behalve met beide beentjes op de grond en ongeveer alles wat er om je heen gebeurt gaat aan je voorbij. Hoe vaak hoor je niet dat net bevallen vrouwen zeggen: “Ik vroeg pas na een paar minuten of het eigenlijk een jongetje of een meisje was.” Daarom vond ik de pretecho die wij rond de vijftien weken lieten maken zo bijzonder. Op dat moment voelde ik even geen zenuwen, geen spanning, geen stress en draaide het volledig om het genieten en bewonderen van ons wonder. De echoscopiste nam zo uitgebreid de tijd voor het in beeld brengen van de baby, ze was enorm vriendelijk, duidelijk en lief. En toen ik eenmaal wist dat er een klein jongetje in mijn buik groeide, werd het voor mijn gevoel nog echter. Ik zag een leven met zo’n voetballende wildebras al helemaal voor me.

Toch dacht ik altijd dat ik niet op voorhand zou willen weten wat het geslacht van mijn baby zou zijn. Een beetje een mysterieus randje houden rondom iets wat eigenlijk al mysterieus an sich is. Dat leek me wel wat. Helaas werd de combinatie van koopdrift en nieuwsgierigheid me dus teveel. Daarom heb ik écht respect voor alle mommy’s-to-be die het allemaal wat beter onder controle hebben. Wist jij van te voren wat het geslacht van je baby was? En if so, heb je dit met de buitenwereld gedeeld of was dit echt jullie geheimpje? Laat het me weten!

Bedankt voor het lezen!


Volg je mij al op Instagram?
Volg je mij al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

6 Comments

  1. Nee wij wisten het niet en wij vonden dit super mooi. Des te nieuwsgieriger werden we gedurende ik richting de uitgerekende datum ging. Tijdens de bevalling heb ik mezelf echt afgevraagd wat we zouden krijgen en zo bijzonder om het dan ein-de-lijk te weten; ook een baby-boy voor ons!! En die koopdrift die heb ik dubbel en dwars ingehaald na de geboorte (en nog steeds haha)

    1. Echt respect dat je je zo goed hebt kunnen bedwingen. Ik was zo zo zo bloednieuwsgierig haha. Maar die XXL-surprise tijdens de bevalling lijkt me ook geweldig. Wie weet voor een eventuele volgende keer 🙂

  2. Bij de eerste wisten we het niet, bij de tweede wisten wij het wel een de rest niet en bij de derde wist iedereen het. Zelf vond ik het bij de tweede het leukst, leuk een geheimpje voor iedereen hebben😁

    1. Oh wat grappig, alle varianten gehad! Heb je je ook nooit versproken ofzo? Knap hoor! Dat van een geheimpje hebben begrijp ik wel. Ik had – mits mijn buik niet zou groeien – nog forever geheim kunnen houden dat ik zwanger was. Vond het zó leuk toen alleen wij dat wisten!

  3. Wij wisten het niet en wat was ik nieuwschierig. We hadden het idee dat het een jongen zou zijn, maar de verassing was dus het is een meisje 😍 Zo mooi was dat! Maar bij een eventuele 2e zouden we het wel willen weten maar dan geheim houden voor iedereen. Gewoon omdat ik denk zelf niet meer zo lang kan wachten. Maar wie weet veranderd het nog mocht er een 2e op komst zijn! Eerst genieten van ons meisje die bijna 7 weken is!

    1. Ohhh dan was het écht een verrassing. Ik was er juist van overtuigd dat ik een meisje in mijn buik had, dus toen bij de pretecho bleek dat er wel degelijk iets tussen zijn benen hing, moest ik daar echt eventjes van bijkomen. Moet je nagaan als je dat pas tijdens de bevalling hoort! Bij een tweede is het ook megapraktisch als je het weet. Dan weet je tenminste of je alles opnieuw in een andere kleur moet aanschaffen of niet. Lijkt me een goede reden om die nieuwsgierigheid te laten winnen 😉 Geniet van je kleine meid! X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *