Wat wil ik ons kind meegeven?

Mijn aller- aller- allerlievelings programma op televisie is definetly die serie met Nanny Jo. Je weet wel, die opvoedkundige die totaal ontspoorde dreumessen, peuter en kleuters weer in het gareel brengt en ouders een handje helpt bij de opvoeding.

Ik vind het altijd zo bijzonder om te zien hoe zij met een paar ingrepen zo’n gezin weer in balans brengt. En dan bedoel ik niet met die naughty chair – daar geloof ik niet zo in – maar bijvoorbeeld met beloningssystemen of bijzondere vormen van quality time. Natuurlijk dacht ik tijdens het kijken van dit hoogstandje op nationale televisie ook wel eens na over hoe ik mijn toekomstige kind zou opvoeden als het zover was. En inmiddels is het zover.

Er zijn een paar dingen die ik heel belangrijk vind in dat hele raising a child verhaal. Sommige aspecten hebben te maken met normen en waarden, anderen met de kijk op de wereld en de rest met hoe mijn kind in het leven staat. Ik weet dat dit voor iedereen anders is. Robert en ik verschillen zelfs op sommige punten van mening. Iedere ouder heeft andere prioriteiten, maar iedere ouder maakt elke keuze met de volle overtuiging dat het de juiste is. Dat gezegd hebbende, dit wil ik onze Ticho meegeven.

Altijd beleefd zijn
Vroeger werd er bij ons thuis heel erg gehamerd op beleefd zijn. Je spreekt iedereen die (significant) ouder is aan met ‘u’, je zegt netjes alsjeblieft en dankjewel en kijkt mensen aan als ze tegen je praten. Nu hoor ik je denken: da’s toch logisch? Maar nee, dat is het niet. Er zijn zat kinderen die deze in mijn ogen simpele regeltjes niet kennen óf niet uitvoeren. Ik kan nog duizend dingen noemen die ik – vergelijkbaar met deze voorbeelden – belangrijk vind en geloof me, hier ben ik streng in. Noem me een ouderwetse muts, prima, maar alles beter dan dat je mijn kind(eren) onbeleefd kunt noemen.

Sociaal zijn
De eigenschap waar vaders in dit huishouden om bekend staat: sociaal zijn. Nooit, maar dan ook nooit, zal hij iemand weigeren, niet uitnodigen of overslaan. Ik vind het ook altijd gezellig – hoe meer zielen hoe meer vreugd, niewaar? – maar ben er wel wat minder alert op dan Robert. Anyways, ik wil graag dat Ticho een sociaal kind wordt, dat omkijkt naar andere mensen, niemand buitensluit en niet vies is van een feestje. En als dat feestje hier thuis is, dan zal zijn vader dat alleen maar gezellig vinden (en mama stiekem ook wel).

Tevreden zijn
Niets zo lelijk als ontevreden mensen. Mensen waarbij het nooit goed genoeg, snel genoeg, slim genoeg, duur genoeg of groot genoeg is. Ik ben daar allergisch voor. Als ik sommige mensen hoor zuchten en steunen over enorm vervangbare dingen, moet ik écht mijn best doen om daar niets van te zeggen. Wees blij met wat je hebt, denk ik dan. Ik hoop dat Ticho tevreden zal zijn met alles wat hij in zijn leven zal krijgen, in de breedste zin van het woord. Als er minder leuke dingen op zijn pad komen, wat natuurlijk heel goed mogelijk en heus niet altijd leuk is, hoop ik dat hij er toch een (positieve) les uit weet te trekken. Als het niet om je gezondheid, veiligheid of familie gaat: hoe erg kan het dan zijn?!

Doorzetten
In principe ben ik niet echt een doorzetter. Ik probeer wel altijd alles, maar als het niet lukt dan heb ik daar vrij snel vrede mee. Toch weet ik als geen ander dat je voor sommige dingen in het leven moet knokken, je uiterste best moet doen en even door de zure appel heen moet. Een mooi voorbeeld daarvan is een studie. Toen ik na mijn HBO-opleiding begon op de Universiteit had ik het enorm zwaar. Ik snapte er geen bal van, had weinig vriendinnen, haalde alleen maar onvoldoendes. Toen ik ermee wilde stoppen besloot ik: ik ga nog één keer alles geven. En jawel, al mijn vijfjes werden zesjes (mager maar genoeg) en na twee jaar kei- en keihard mijn best doen, stond ik weer buiten. Mét mijn master op zak. Of ik qua kennis nou echt zoveel wijzer ben geworden, I don’t know, maar ik heb daar wel geleerd om door te zetten. En ik hoop dat Ticho dat ook gaat doen.

Draag wat bij
Misschien wel de belangrijkste van alles: draag wat bij. Op welke manier dan ook. Ga vrijwilligerswerk doen, zet je in voor de sportclub, voor een mooi goed doel, loop collectes, geef bijles aan kinderen die dat nodig hebben. Er zijn duizend-en-één manieren om je hand uit te steken. Deze wereld draait niet alleen om jou. Ik hoop dat Ticho zich dat beseft.

Wat vind jij belangrijk om je kind(eren) mee te geven? Waar wil jij tijdens de opvoeding extra aandacht aan schenken?

Bedankt voor het lezen!


Volg je mij al op Instagram?
Volg je mij al op Facebook?

Geef een reactie