Persoonlijk

Post Pregnancy Tag

Een poosje geleden kwam ik de Post Pregnancy Tag tegen en nam ik me voor om die ook eens in te vullen. Zoals dat met ongeveer al mijn voornemens gaat, kwam er even niet veel van terecht met als gevolg dat ik me er nu pas, na ruim acht maanden, aan ga wagen.

Ik vond het een leuke tag om in te vullen, hoewel de vragen niet heel bijzonder zijn. Als je mij een beetje volgt dan weet je het meeste inmiddels wel (en anders heb je niet goed opgelet). Maar goed, wie weet doe ik nog wel ergens een mega schokkende onthulling 😉

Hoe oud is je kindje nu?
Voor mijn gevoel is hij nog steeds zo’n klein rimpelig vers baby’tje van een paar dagen oud, maar in werkelijkheid zijn we de acht maanden al voorbij. Ticho is geboren op 4 november 2016, na een zwangerschap van 41 weken en 1 dag en sindsdien is de tijd écht gevlogen.

Hoe voel je je?
Supergoed, blij en gelukkig met ons vrolijke ventje en zo dankbaar dat ik zijn moeder mag zijn. Zo voel ik me.

Nog last van kwaaltjes?
Nee, inmiddels niet meer. Hoewel, ik heb nog steeds haaruitval als een malle. Het maakt niet uit waar ik mijn scheiding plaats, overal pieken van die babyhaartjes omhoog. Alsof ik met een ballon over mijn kapsel gewreven heb. Om nog maar de zwijgen over die inhammen en bijkomende fluisharen. Ja, da’s mijn enige ontzwanger-kwaaltje.

Is je eetlust veranderd?
Nee, niet dat ik weet. Tijdens mijn zwangerschap had ik veel last van misselijkheid en maagzuur dus om dat spugen en omhoog komende zuur een beetje draaglijk te maken at ik nonstop McFlurry’s en dronk ik heel veel milkshakes. Maar eigenlijk doe ik dat nu zelden meer. Verder geen gekke of nieuwe eetgewoontes geloof ik.

Zwangerschapskilo’s?
Tsja, zoveel ijs eten gaat natuurlijk op je heupen zitten 😉 Ik ben in de eerste tien weken van de zwangerschap alleen maar afgevallen omdat ik niets binnenhield, maar daarna in totaal zo’n 15 kilo aangekomen. Na de bevalling was ik daar zo’n zeven kilo van kwijt en die overige acht blijven vooralsnog gezellig bij me plakken. Moet kunnen toch. Negen maanden op en negen maanden af, dus…

Hoe kijk je terug op je zwangerschap?
Met gemengde gevoelens wel. Ik vond het superfijn om een baby te verwachten en werd zielsgelukkig van het shoppen van de uitzet en schattige kleertjes, maar de zwangerschap an sich was iets minder rooskleurig. Zoals ik al vaker heb verteld, voelde ik me negen maanden lang vrij beroerd en dat heeft een behoorlijke stempel gedrukt op die periode.

Hoe kijk je terug op je bevalling?
Ik heb het verwerkt 😉 Nee grapje, ik kijk er best positief op terug hoor. Toen ik eenmaal in het ziekenhuis lag ben ik geweldig geholpen door allerlei lieve verpleegsters en verloskundigen en ondanks dat het van begin tot eind 37 uur duurde, heb ik maar een uurtje of drie echt gedacht ‘make it STOP’. Ook de dagen na de bevalling zijn me alles meegevallen. Ik had weinig schade en liep na een dag of vier weer gewoon rond. Ik moet – nu ik zelf ervaringsdeskundige ben – wel altijd lachen om die foto’s van vrolijke newmoms die na een week stralend achter de kinderwagen lopen. Met zwarte kotex. En een netbroekje. En pijn. En gammel.

Liever nog zo’n zwangerschap of liever nog zo’n bevalling?
Liever nog zo’n bevalling. For sure.

Zijn er dingen die je anders had gewild?
Op voorhand wilde ik graag thuis bevallen. Maar nu ik een ziekenhuiservaring heb, lijkt me dat voor een eventuele volgende keer ook wel een fijne plek. Misschien zou ik de volgende keer nog langer wachten met inleiden. Nu werd dat met 41 weken gedaan – omdat mijn misselijke ik helemaal op was en mijn baby een tikkie groot – maar was mijn lichaam daar helemaaaaaal niet klaar voor. Die week extra kan net voldoende zijn voor een natuurlijke start van de bevalling en dat lijkt me prettiger dan zo’n kunstmatige weeënopwekker.

Hoe is het met jullie kindje?
Hartstikke goed. Het is een superlief en tevreden kindje.

Hoe zijn de nachten?
Niks op aan te merken. Hij krijgt rond 19.30 uur zijn laatste fles en wordt dan rond 07.00 uur weer wakker. Hij maakte na ongeveer vier maanden nachtjes van zo’n acht tot tien uur slaap achter elkaar en daar hebben we geluk mee gehad. De eerste vier maanden moesten we er nog wel iedere nacht uit, maar ook dat ging zonder moeite. Ik wilde het liefst helemaal niet slapen en alleen maar in de wieg loeren.

Genietmomentjes?
Iedere seconde dat ik met Ticho ben is een genietmomentje. Cheesy he? Maar het is echt zo. Een hapje eten, samen spelen op het kleed, een rondje wandelen, hem uit bedje halen en ga zo maar door. Als ik één ding moet noemen dan ga ik voor de avondfles. Hij valt dan negen van de tien keer in mijn armen in slaap en dat is zo fijn.

De grootste verandering?
Dat we niet meer zomaar de deur uit kunnen lopen. De volksverhuizing die een baby met zich meebrengt, ik kan er niet aan wennen. En dat we natuurlijk niet meer van verjaardag naar housewarming naar feestje naar festival kunnen. En dat ik nooit meer uit kan slapen.

Aan het werk?
Ja, voor 28 uur per week. Ik werk als redacteur bij CNV Vakmensen en no way dat ik mijn baan op zou zeggen. Ik vind het hartstikke leuk en heb het echt nodig om even niet bezig te zijn met luiers en voedingen. Ik heb zo onwijs veel respect voor thuisblijfmoeders.

Jouw tip voor (aanstaande) moeders?
Koop het boek Buskruit met Muisjes. Daar staan alle tips in. En geniet, want time flies. Het is echt zo!

Dat was ‘m. Voel je vrij om ‘m ook over te nemen en laat mij het vooral even weten als je dat doet want ik vind het superleuk om dit ook bij anderen te lezen. Thanks weer en tot de volgende ronde!


Volg je mij al op Instagram?
Volg je mij al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *