Momlife

Ticho’s Toestand: 8 maanden

Hupsakee, weer een maand voorbij. Ik kan er maar niet over uit hoe belachelijk snel dit allemaal gaat. Vandaag is onze Ticho alweer acht maanden oud. Acht maanden, waar blijft de tijd?

Ik heb het al veel en veel vaker geschreven hier, maar het is zo bizar hoe de tijd vliegt als je een kleintje hebt. Hoe het komt, geen idee. Misschien omdat je weinig tijd hebt om op je gemak dingen heel bewust te ervaren ofzo? Ik bedoel, tussen 07.00 uur en 20.00 uur is het eigenlijk continu spitsuur en daarna ben ik dan zo doodop dat ik niet veel later dan mijn baby naar bed ga. En dan is er dus zomaar een dag voorbij.

Afijn, acht maanden Baby Ticho dus. De afgelopen acht maanden is ons ventje uitgegroeid van een klein mormeltje van 55 centimeter lang en vier kilo zwaar, tot een grote vent van ruim 72 centimeter en bijna tien kilo. Hij heeft zich in razend tempo – maar wel zijn eigen tempo – ontwikkelt. Zo is hij een paar maanden terug gaan rollen, vorige maand gaan zitten en deze maand doet hij aan tijgeren. Weliswaar achteruit, maar hij beweegt zich voort. Natuurlijk waren er nog een paar andere (mooie) ontwikkelingen afgelopen maand.

  • Begin juni werd Ticho ineens wakker met koorts. Zo snel als de koorts kwam, zo vlug verdween het ook weer. In plaats van die hoge temperatuur, kreeg meneertje nu last van allerlei rode blaasjes, bultjes en vlekjes. Ik dacht eerst aan de waterpokken, maar het bleek de zesde ziekte te zijn. Kun je maar vast gehad hebben.
  • Andere mensen zijn ineens heel erg spannend geworden. We merkten de laatste tijd steeds vaker dat hij wegdook in onze armen als ‘vreemden’ tegen hem begonnen te kletsen, maar sinds een week of drie is dit behoorlijk verergerd. Het duurt gelukkig niet lang, want na een minuutje of wat vertrouwt hij het allemaal wel, maar het is wel heartbreaking om je kindje huilend achter te laten op de crèche. Dat hadden we immers nog nooit meegemaakt.
  • Ticho eet na het avondeten een toetje met papa en mama mee. Yoghurt vindt hij heerlijk en het is echt genieten geblazen als hij in zijn kinderstoel bij ons aan tafel zit.
  • Bij onze laatste check op het consultatiebureau woog hij 9,5 kilo en was hij 72 centimeter lang. Qua gewicht is hij de afgelopen acht maanden dus ruimschoots verdubbeld. Bijzonder!
  • Ondanks de eenkennigheid laten we hem met een gerust hart achter bij vrienden en familie. Afgelopen maand is hij, buiten de standaard oppasdagen om, bij mijn moeder geweest, heeft een vriendin een middag opgepast én ging hij logeren bij zijn oom en tante. Iedereen was het erover eens: het is een supermakkelijk kind.
  • Zijn dutjes overdag duren echt eeuwen. ’s Ochtends slaapt hij ongeveer twee uur en in de middag ligt hij rustig bijna vier uur in coma. Heerlijk natuurlijk, zeker omdat ik ook nog wat uurtjes thuis werk. Ik ben benieuwd wanneer dat minder gaat worden.
  • Slapen met dat warme weer ging in eerste instantie prima, maar na een paar dagen was Ticho er wel klaar mee. Het was in zijn kamertje inmiddels 28 graden en dat is natuurlijk niet te doen. Weinig slaap bij hoge temperaturen dus. Dat zijn we niet gewend van onze marmot.
  • Ticho is voor het eerst naar het strand geweest. Het was te fris om lekker aan het water te spelen, maar hij heeft wel vol verbazing vanuit zijn wagen naar al die kokmeeuwen liggen kijken.
  • Misschien is het heel normaal, maar de laatste dagen vertoont hij een beetje opstandig gedrag. Misschien zit er een tandje dwars, is hij gefrustreerd dat het vooruit tijgeren nog niet wil lukken of heeft ‘ie iets onder de leden, maar grappig is het niet. Hij zeurt en piept eigenlijk non-stop. Inmiddels zijn we op het punt gekomen dat we hem maar even laten spartelen.
  • Eten gaat hartstikke goed. Werkelijk alles gaat erin. Superfijn natuurlijk en heel makkelijk. Stukjes brood, stukjes vlees, komkommer, tomaat, groenten en fruit, koek en ga zo maar door. Het is wel leuk om het eten in je mond te kauwen, dan uit te spugen en dat spuugsel vervolgens over heel je gezicht te smeren. Pffff.

Ik geloof dat we zo wel weer in grote lijnen de afgelopen maand doorgenomen hebben. Nog een maandje en dan is meneer net zo lang uit mijn buik als dat hij in mijn buik gezeten heeft. Ik kan er maar niet over uit. Die pauzeknop, heeft iemand die al uitgevonden?


Volg je mij al op Instagram?
Volg je mij al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *