Happy Moments

Happy Moments #8

Zijn we weer! Het is maandag dus je krijgt vandaag een nieuwe Happy Moments voorgeschoteld. Nummertje acht om precies te zijn. Lees je mee?

Afgelopen week was enerzijds heerlijk rustig maar anderzijds behoorlijk chaotisch. In de avonduren had ik alle tijd van de wereld om nieuwe blogposts te schrijven – which I did – maar overdag vloog de stress me regelmatig naar de keel. Ik weet niet hoe het komt want je zou denken dat het komkommertijd is, maar op de één of andere manier komen bij mij alle deadlines nu samen. Afijn, onder druk wordt alles vloeibaar dus gas erop en gaan met die banaan. Deze week veel werk-foto’s dus.

Zo, we beginnen met deze: een blog voor NEXTNOW, geschreven nadat ik vorige week de meest vreemde kledingstukken voorbij heb zien komen. Alsof het zonnetje een vrijbrief is voor de campinglook naar kantoor.

De rest van de dag vlieg ik van hot naar her maar eerlijk, ik vind het echt heerlijk om zo flink door te werken. Om 16.15 uur taai ik af en sluit ik aan de file (ik heb ff gecheckt of er geen politie in de buurt was toen ik deze foto maakte). Soms word ik zo moedeloos van al die ellende op de weg, maar vandaag vind ik het eens een keertje niet zo erg. Ruim anderhalf uur krijg ik de tijd om mijn hoofd leeg te maken, mijn werk te vergeten en gewoon even niks te moeten.

En dit maakt mijn fijne stemming helemaal compleet. Niet de meest charmante foto, maar wel zoals ‘ie is. Met twee ondertandjes, een ondeugend smoeltje en een platte kuif.

Kind aan het spelen, man aan het koken. Wat wil een mensch nog meer?

Deze lieverd ligt pas rond 20.15 uur in zijn bedje. Hier kijkt hij erbij alsof hij nog niet van plan is om te gaan slapen, maar volgens mij was ‘ie al in dromenland voordat ik überhaupt zijn slaapkamertje uit was. De schat.

De rest van de avond ben ik druk met het sorteren van alle foto’s die we van Sifra gekregen hebben. Ik ben zo blij met het eindresultaat. Het is onvoorstelbaar waardevol om zulk soort mooie plaatjes te hebben. Nu nog beginnen aan dat fotoboek…

All I need op dinsdagochtend. Ik werk vanuit huis, omdat mijn keuken vanmiddag als locatie voor een fotoshoot fungeert. Ik begin met koffie en ga daarna direct als een malle aan het typen.

Een voordeel van thuiswerken: je kunt de pakketjes van de postbode aannemen. Kijk eens dames en heren, ons kind heeft nieuwe schoenen. Ik vond het maar lastig om wat uit te kiezen, maar heb me uiteindelijk door de prijs laten leiden. Aangezien meneertje toch nog niet loopt, komt die diepte-investering later wel. Deze exemplaren komen beide van Next Direct.

Op dinsdag is Ticho altijd bij zijn oma. Ik kreeg dit fotootje doorgestuurd. Het is echt al een hele bink zo he?!

De middagsituatie. Gezellig, wat mensen over de vloer. Er worden foto’s gemaakt voor bij het artikel dat ik vorige week schreef voor het ledenmagazine van CNV Vakmensen. Volgens mij is het eindresultaat hartstikke leuk!

Aan het eind van de dag – rond 17.45 uur – ga ik mijn kleine vriend ophalen. Hij vermaakt zich tot een uurtje of zeven met deze blokkenkar en gaat vervolgens na zijn laatste flesje rustig slapen. Tot morgen lieverd!

Zo, ik heb een begin gemaakt. Zoals je ziet ben ik nog bij de periode van voor de bevalling, dus ik heb een aardige inhaalslag te maken. Voornemen is om eerst even alles fatsoenlijk te sorteren en de pagina-indeling te maken, zodat het daarna een kwestie van slepen is. Om 23.00 uur ben ik hier klaar mee (op beide manieren) en duik ik mijn mand in. Uiteraard kan ik niet slapen door dat felle licht van mijn laptop – ernstig gebrek aan melatonine -, mijn hersenen die overuren maken (‘zal ik die foto daar doen?’ ‘heb ik die foto wel gebruikt?’ ‘kan ik het toch niet beter zo doen?’) en het vooruitzicht op een drukke dag morgen. Uiteindelijk zie ik het 01.00 uur worden en vlak voor ik in slaap val, besluit ik om een dikke vette streep door mijn programma van morgen te zetten. Dat slaapt een stuk relaxter 🙂

Goedemorgen deze woensdagmorgen. Vandaag is mijn vrije dag en die beginnen we heerlijk met een flesje in het grote bed. Lekker wakker worden zo! Na het flesje doen we altijd even honderd keer ‘kiekeboe’ en dan is het tijd om onze spullen te verzamelen.

We gaan namelijk weer zwemmen. Ik zie er iedere woensdag tegenop, want het is echt een enorm gedoe en gesjouw, maar als we eenmaal in het water liggen ben ik dat allemaal weer vergeten. Zo gezellig, Ticho spettert er vrolijk op los en ik doe gewoon net of dat water niet vol zit met vieze zooi als ik fonteintjes moet maken… Volgende week mag deze kanjer ‘afzwemmen’ voor zijn eerste diploma. Hoe leuk is dat?!

Zwemmen maakt hongerig, dus meneer krijgt twee boterhammen met sandwichspread, een fruithap én een fles. Gaat er allemaal prima in bij onze bootwerker. Na deze kingsize lunch leg ik hem op bed en aangezien hij zijn ochtendslaap volledig heeft overgeslagen, verwacht ik dat hij zeker vier uur onder zeil is.

Heb ik mooi wat tijd om aan de blog te werken. Ik schrijf maar liefst drie blogposts, waaronder deze met foto’s van zijn rommelige kamer en een kijkje in zijn kasten. Altijd fijn om weer wat voorraad te hebben qua artikelen. Verder doe ik nog wat voor mijn werk én maak ik weer een aantal pagina’s van zijn fotoboek. Dat laatste is dus echt een hell of a job. Tip voor iedere newmom: houd dit bij. Gewoon even één keer per maand ofzo.

Dit moet ook nog gebeuren: verse fruithapjes. Dit keer met perzik, peer, banaan, avocado en mango. Ik maak ook wat groentenhapjes, maar niet zoveel. Eigenlijk gebruiken we hier altijd de restjes van ons eigen eten voor. Het werkt voor ons prima op deze manier, al grijp ik ook regelmatig naar Ella’s Kitchen hoor.

Van het avondprogramma heb ik geen foto’s. Mijn opa komt gezellig eten en daarna ga ik een theetje drinken bij mijn lieve vriendinnetje Sandra. Rond 21.30 uur ben ik thuis en ligt Robert op de bank naar deze voetbalwedstrijd te kijken. Geen flauw idee waar deze wedstrijd om gaat, maar spannend is ‘ie wel.

Donderdagochtend, met mijn halve liter koffie op weg naar Utrecht. Ik bedacht me afgelopen week tijdens het maken van de Happy Moments dat ik zelf eigenlijk zelden op een foto sta, met als resultaat deze #shamelessselfie. Hebben we dat ook weer gehad.

Tussen de middag besluiten collega Kristel en ik dat we toe zijn aan een lunch buiten de deur. We gaan naar CoffeeMania op station Overvecht (da’s om de hoek van onze werkplek) en doen een dish-switch. We eindigen dus ieder met een Turkse Tosti Vega (met kaas, feta en chilisaus) en een boterham met kroket.

Vervolgens besluiten collega Kristel en ik (oké, ik was het) ook nog dat we halverwege de middag wel wat lekkers hebben verdiend. Kristen gaat naar het automaat en stuurt deze foto door. Doe maar nummertje 65 en 67 por favor!

Na een lange maar productieve werkdag heb ik weekend. We schuiven bij mijn moeder aan voor het avondeten en ploffen daarna thuis op de bank. Ik kijk RTL Boulevard en daarna mag Robert de baas over de afstandsbediening spelen. Ik doe nog wat op mijn laptop maar ben eigenlijk best wel moe. Rond 22.30 liggen we in bed. Heerlijk!

Op vrijdag ben ik altijd vrij, dus wij worden lekker samen wakker. Flesje doen we in het grote bed. Daarna spelen en kroelen we nog wat en als meneertje teruggaat voor zijn ochtenddut kan ik even lekker douchen en ontbijten.

Dat laatste doe ik onder het genot van een kop koffie en Pretty Little Liars. Ik ben al sinds jaar en dag verslaafd aan deze serie en er komt nu een einde aan. Na dit seizoen is het klaar met mijn vriendinnen uit Roosewood. Ik weet niet of ik dat nou verschrikkelijk vind of dat ik stiekem ook wel een beetje opgelucht ben…

Ik zie ik zie wat jij niet ziet en het zijn… SCHOENEN! Ja, hij heeft ze vandaag aan hoor, zijn nieuwe schoenen. Hij is er zelf ook erg blij mee zoals je ziet.

Rond 12.00 uur gaan we samen met mijn zusje naar de kinderboerderij. Ticho vindt het volgens mij allemaal wel best maar persoonlijk vind ik het echt een deceptie. Zelden zo’n kansloze kinderboerderij gezien. Alleen deze beesten zijn leuk.

We kijken ook nog even bij de geitjes en in principe hebben we dan alle dieren – op de tropische vogels en de cavia’s na – wel gehad. De geiten staan dus in deze schuur, waar je als kind nauwelijks door de spijlen kunt kijken en je mag er ook niet bij in de hokken. Buiten heb je een hek met een paar geiten en schapen waar je wél goed doorheen kunt kijken, maar ook hier geldt: je mag er niet bij. Ik weet niet of dat heel normaal is trouwens, maar bij een kinderboerderij iets verderop mag je wel tussen de beestjes lopen. Daar gaan we dus voortaan maar naartoe.

Kijk dit wortelmonster. Niet te doen. Bij iedere hap die ik hem geef, spuugt hij een restje uit op zijn hand en dat smeert ‘ie over zijn gezicht. Hoe die daar nu ineens bij komt, geen idee, maar smerig is het wel. De eerste vijf keer ga ik nog fanatiek met een doekje aan de haal, maar daarna vind ik het wel gezegend. En dan eindigt Ticho dus met wortelpuree in zijn haren en op zijn voorhoofd.

’s Avonds eet ik niet thuis, zoals je waarschijnlijk wel zult vermoeden aangezien er dus allemaal culinaire hoogstandjes op de foto staan en wij thuis absoluut niet in staat zijn om zoiets te maken. Ik ben na drie gangen gestopt met de foto’s maar ook de overige vijf hapjes waren goddelijk. Ik eet voor het eerst van mijn leven haring (ja echt) en dat is samen met de tonijn meteen mijn lievelingsgerechtje tijdens dit diner. En de witte chocolademousse met een macaron. Daar heb ik er zelfs stiekem twee van op.

JOEHOE HALLO! Deze foto lijkt een kopie van vorige week zondag, maar is het absoluut niet. Ons vriendje wordt gewoon mega blij wakker. Fijn begin van het officiële weekend.

Na zijn ochtenddut – van half negen tot half elf – krijgt meneertje zijn fruit. Als dat op is, besluit ik om hem stukjes tomaat te voeren. Ik lust zelf absoluut geen tomaat – kokhalzen als ik eraan denk – en dat is dus bloedirritant want wherever je ook gaat eten, je moet ALTIJD moeilijk doen door te vragen of het eten ook zonder tomaat geserveerd kan worden. En ik weet heus dat dat een kleine moeite is, maar toch. Tomaat is gewoon handig om lekker te vinden.

Kijk ze eens joh, Buurman en Buurman. Robert doet wat kleine dingetjes in huis – blij mee!- en Ticho kijkt toe. Net als zijn moeder. Beginnen jullie al een beetje te wennen aan die mess all over onze woonkamer?

Rond half twee, als we onder andere boodschappen gedaan hebben, breng ik het kind naar zijn bed en ga ik zelf onder het genot van worstenbroodjes even werken aan de site. Dit zijn vrij spaarzame vrije uurtjes en gelukkig worden ze heel goed besteed. Ik schrijf wat posts vooruit én werk weer aan het fotoalbum. Die is na zo’n vijftien uur bloed, zweet en tranen EINDELIJK bijgewerkt. Note to self: nu gewoon iedere maand even updaten.

Zoals jullie aan het begin van de week zagen, schreef ik een stukje over wat voor type kleding je niet naar je werk kunt dragen, ook al is het warm. Eigenlijk ga ik er dan stiekem vanuit dat mensen wel een beetje sense of humor hebben, het niet allemaal zo serieus nemen en bovendien begrijpen dat het logisch is dat een badmeester niet in driedelig pak naar zijn baas hoeft te gaan. Maar ja, daar zit ik dus naast. Het stukkie staat online, werd gedeeld via FB en inmiddels stromen de verwensingen weer binnen. Ik heb al een paar keer tot tien moeten tellen. Some people…

Aan het eind van de middag gaan we even borrelen en een hapje eten en als we weer thuis zijn, Ticho hebben gebadderd, gevoed en op bed hebben gelegd én zelf koffie hebben ingeschonken, lees ik deze LINDA. Ik vind het sowieso al een supermooi magazine, maar met dit onderwerp is het inhoudelijk ook onwijs boeiend. Ik had me nooit zo in online shaming verdiept (die filmpjes van Patries zijn ook niet rondgestuurd in mijn groepschats, gelukkig), maar men, da’s heftig hoor. Ik lees met open mond verschillende verhalen en teken uiteraard de petitie!

Zijn we weer. We beginnen de zondagochtend met een aflevering Pretty Little Liars. Ik heb er nu nog eentje te gaan en die ga ik strakjes kijken. Daarna is het klaar. Ik heb wel even nodig om dit te verwerken, maar het geeft ook weer tijd om bijvoorbeeld ons huis eens fatsoenlijk op te ruimen HAHA. Volgens mij is het wel normaal toch, dat er overal speelgoed ligt?

Na Ticho zijn ochtendslaap gaan we naar Hoek van Holland. Op de heenweg in de auto regent het, maar als we daar eenmaal arriveren begin het zonnetje aardig te schijnen. Genieten!

Het eerste stuk lopen we over de pier, daarna over het strand. We zijn nog nooit met onze kleine vriend op het strand geweest dus we hebben een primeurtje. Niet dat ‘ie er wat van meekrijgt want hij heeft het veel te druk met zijn boekje op de grond gooien, gaan huilen, boekje terugkrijgen en weer op de grond gooien.

We eten een lekker broodje op het strand en het is heerlijk met dat zonnetje erbij. Ticho geniet ondertussen van een soepstengeltje. Kleine vuilnisbak hoor, dat kind.

Geen succes, die kusjes van mama.

Rond 14.30 zijn we weer thuis, leggen Deze knapperd op bed en genieten van de rust. Ik ga zelf ook even liggen want ik ben weer doodmoe. Als Ticho wakker wordt speelt hij heel even met de blokkenkar, maar daarna begint de ellende. Hij is mega ontevreden, ligt heel de tijd te huilen en te piepen, wil niet kroelen, niet rollen, niet spelen en zelfs als ik een eindje ga wandelen staat zijn gezicht bijna continu op onweer. Tja, wie heeft er nou nooit zo’n dag?

Ik eindig deze zondag met een milkshake en kruip daarna op het bankie. Nog even niksen voordat er een nieuwe week losbarst.

Komende week heb ik het in de avonduren niet megadruk, maar overdag wordt weer rennen en vliegen. Op mijn werk liggen er nog wat klusjes te wachten, ik moet hoognodig een nieuwe voorraad blogs voor NEXTNOW schrijven en de laatste stukjes voor het magazine moeten getypt worden. Woensdag ga ik met mijn kleine Flipper afzwemmen en vrijdag wordt mijn verstandskies verwijderd door de kaakchirurg. Daar zie ik best een beetje tegenop. Volgende week dus misschien wel wat foto’s met een dikke wang 😉

Bedankt voor het lezen en tot morgen, voor de Ticho 8 maanden update!


Volg je mij al op Instagram?
Volg je mij al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *