Happy Moments

Happy Moments #7

De tijd vliegt voorbij hoor. We hebben vandaag nummertje zeven uit de serie Happy Moments. Al zeven weken lang vertel ik op maandagochtend hoe onze week eruit zag. Dus dat gaan we vandaag ook maar eens doen. Ready?

Afgelopen week was niet zo hysterisch druk en dat is me echt onwijs goed bevallen. De maanden april, mei en juni waren wat mij betreft een beetje too much qua activiteiten en dat ging ik merken. Moe, prikkelbaar, laag in energie et cetera. Goed, deze week viel het dus allemaal mee en had ik veel vrije avonden. Ik ging met mijn moedertje naar het concert van Celine Dion en hoewel ik vooraf enorm sceptisch was, ben ik nu toch best wel fan. Die vrouw kan zingen, niet normaal. Verder heel veel qualitytime, een teamuitje en een update van het consultatiebureau.

Maandagochtend: normaal een tikkie zwaar met zo’n vroege wekker maar vandaag dus niet. De wekker gaat pas om 07.15 uur want ik werk vandaag vanuit huis. Vanmiddag heb ik een interview hier in de buurt en dan is het een beetje zonde van mijn tijd om naar Utrecht heen en weer te rijden, toch? Om iets over achten gaat de laptop open en pak ik mijn to-do-list erbij. Yep, wat dat betreft ben ik een controlfreak.

Thuiswerkende mensen laten op Instagram altijd hun fabulous lunch zien met yoghurt en heel veel fruit of zo, maar bij mij krijg je gewoon een aangevreten tosti uit de koekenpan met een klodder mayonaise hoor.

In de middag heb ik een superleuk gesprek met Corine. Zij begeleidt jongeren in onder andere hun studiekeuze en weet mij ook weer te inspireren. Dit is een quote uit het boek ‘Is dit het nou?’ waar ik vorige week al over schreef en aangezien alles in dit boek zo bij haar past, geef ik haar het recensie-exemplaar cadeau. Wil jij ook kans maken op dit boek? Hier laat ik je weten wat je daarvoor moet doen!

Deze feestneus heeft nog even niet zoveel zin om te gaan slapen. Jammer voor hem, maar het is inmiddels 20.00 uur geweest dus écht babybedtijd. Uiteraard duurt het hele circus met krokodillentranen nog geen dertig seconde en dan ligt meneer in diepe coma. Vind het trouwens wel lastig wat ik hem aan moet trekken voor de nacht. Ik heb hier gekozen voor enkel een luier en dit dunne slaapzakje. Ben zo bang dat hij ’s nachts afkoelt in alleen een luier of een luier met romper. Hoe doen andere moeders dat?

Joehoe goedemorgen! Het is dinsdag en ik werk wederom vanuit huis in verband met een interview hier in de buurt. Thuiswerken vind ik zo fijn. Omdat ik geen afleiding heb – het is doodstil in huis en alle luxaflex zitten dicht – kan ik in moordend tempo stukken tikken. Aan het eind van de dag zijn alle vakjes voor mij taken dan ook mooi ingekleurd. High five!

’s Middags heb ik wederom een heel prettig interview. Dit keer met Esther, die haar vaste baan achter zich liet en haar eigen bedrijf startte. Wat mij betreft het allerleukste aan mijn werk: de meest inspirerende verhalen van de meest inspirerende mensen opschrijven en delen met de wereld. Op de terugweg in de auto moet ik ineens denken aan vorig jaar, toen ik ongeveer dertig weken zwanger was en de temperatuur ook zo idioot hoog opliep. Ik ging toen hele dagen rondjes rijden met de airco aan. Herkenbaar?

Om iets na half zes vind ik het mooi geweest en sluit ik mijn laptop af. Ik ga Ticho halen, kroel wat met hem en leg hem dan te spelen op het kleed. Zelf maak ik een begin in dit boek en kijk ik wat afleveringen van Ex On The Beach (ja, ik houd van zulke slechte drama televisie). Ticho valt na zijn laatste fles in mijn armen in slaap en omdat het in zijn kamertje 28 graden is (HOE DAN?!) leg ik hem over in de box. Als wij zelf naar bed gaan – rond 22.00 uur – leggen we hem over en eigenlijk gaat dat zonder problemen. Ideaal kind!

Goedemorgen deze woensdagmorgen! Na het eerste flesje van de dag blijven we altijd nog eventjes samen in het grote bed liggen. Deze marmot valt vrij snel weer in slaap en ik kan hier wel uren naar blijven kijken.

Na het ochtenddutje brengen we een bezoek aan onze vriendinnen op het consultatiebureau. Ik schreef het op Instagram al: Ticho zijn lijntje duikt weer binnen de marges en dat vind ik stiekem hartstikke prettig. Ook al weet ik dat ieder kindje op zijn eigen manier groeit en zich ontwikkelt. Ik ben zo trots op deze bink. Hoe hij van klein rimpelig hulpeloos baby’tje is veranderd in een grote vent die al tandjes heeft, kan zitten, kan brabbelen, probeert te tijgeren: ik vind het oprecht een wonder.

In de middag ga ik voor de allerlaatste keer met mijn ploegje op pad. Dit keer niet richting een wedstrijd, maar richting een klimpark. Ik blijf zelf veilig aan de grond – ik ken mezelf en weet uit ervaring dat ik na drie obstakels zuchtend en steunend sta te klungelen en er dan helemaal klaar mee ben maar dan dus niet meer van die stomme lijn af kan – maar de kids hebben het uitstekend naar hun zin. Het lijkt ze weinig te kunnen schelen dat het dertig graden is.

Na het klimmen hebben ze wel een verfrissende duik verdiend. Dit is de Kurenpolder, vlakbij Gorinchem. Hartstikke leuk en wat mij betreft echt een aanrader als je in deze omgeving woont. Je kunt er dus klimmen, zwemmen (binnen en buiten), van glijbanen (in het water en op het droge) voetballen, basketballen, skaten, friet eten, trampoline springen en ga zo maar door. Je ziet het niet op deze foto, maar er zit nog een heel stuk (diep) water aan vast. Het is niet alleen voor kleine kinderen dus.

’s Avonds komt de hovenier op bezoek. Hij heeft ons een aantal weken geleden een voorstel gedaan voor de tuin en dat moeten we even finetunen en bespreken. Het kost een enorme smak geld, dus we willen wel dat het voor ons perfect is. Verder hebben we gedoe met Ticho, die voor het eerst weigert te slapen. Rond 22.00 gaat hij eindelijk gestrekt en ik duik er vrijwel meteen achteraan!

Donderdag is echt een &#^$%*! dag. Op mijn werk heb ik het loeidruk. Mijn agenda staat vol met afspraken maar ik heb ook nog zo-veel werk te doen dat ik er bijna van in de stress schiet. Als ik aan het eind van de dag naar huis rijd, sta ik in een dramatische file en terwijl ik Robert even gauw app wat we eten zie ik ineens STOP POLITIE (op dat moment maakte ik daar nog even gauw een foto van maar het is nog te pijnlijk om die hier te delen). Kan er ook nog wel bij. Ik weet dat het stom is om achter het stuur met je telefoon te zitten en er is geen enkel excuus om het goed te praten, maar ik zat al zo gruwelijk lang in de auto, stond ongeveer stil en tja, dat eten moest toch geregeld worden. Afijn, dikke vette bekeuring natuurlijk, dus het werd een droge boterham for dinner. Als ik na ruim twee uur rijden bloedchagrijnig thuiskom ben ik in staat om gelijk naar bed te gaan.

Gelukkig word ik hier weer vrolijk van. Mijn yoghurt-monster en zijn vader (die om mij op te vrolijken mijn lievelings pizza carpaccio gaat halen, de schat). De rest van de avond kijk ik weer Ex On The Beach (…) en ga ik op tijd naar bed. Dromen over al die leuke babykleertjes die ik had kunnen kopen van die TWEEHONDERDVIJFTIG eurootjes die nu naar mijn vrienden van de politie gaan.

Vrijdagochtend worden we hier in Huize De Jong rond half acht wakker. Om 09.00 uur leg ik Ticho even terug in bed en om 11.00 uur is meneer weer wakker. Tijd voor boodschappen. Onderweg naar de supermarkt kom ik langs de Zeeman en aangezien ik na gisteren bankroet ben, koop ik daar drie shirtjes voor Ticho. Ruim 75 procent goedkoper dan alles van Feetje of Z8, maar wat mij betreft net zo leuk.

Kijk ‘m nou zitten, in zijn nieuwe spijkerbroek. Nog ietsje te lang, maar vooruit. Het schoenenprobleem is nog steeds niet opgelost (hashtag loedermoeder). Ik beloof jullie bij dezen dat ons kind in de volgende Happy Moments schoenen aan zijn voeten heeft.

Aan het eind van de middag vertrek ik samen met mijn moeder naar Arnhem, want in het Gelredome treedt Celine Dion op en wij zijn daarbij. Ik ben geen fan van haar, maar door een samenloop van omstandigheden was er een kaartje over en besloot ik mee te gaan. Afgelopen week heb ik iedere dag even wat muziek van mevrouw Dion afgespeeld en eenmaal in het Gelredome kan ik best aardig wat meezingen. En fan of niet, deze vrouw heeft een strot, niet normaal. Ze geeft echt een goed concert en wij genieten!

We spoelen even door naar zaterdagmiddag. Ik eet samen met deze kleine knappe vent een boterhammetje met Sandwichspread en dat gaat erin als zoete koek. Het is echt fijn dat het eten hier zo goed gaat en dat we ons wat dat betreft eigenlijk nog nooit zorgen gemaakt hebben. Ik zal binnenkort – ik denk rond negen maanden – weer eens een schema-update schrijven 🙂

Na het boterhammetje duik ik lekker op de bank en kijk een aflevering Ranking The Stars terug. Ik vind dat een bijzonder programma. Soms wel leuk, maar soms totaal niet. Vandaag is het totaal niet. Alleen Ryanne vind ik leuk. En mijn uitzicht daar op dat kleedje op de grond. Onze woonkamer is trouwens standaard een rommel en nog steeds niet helemaal klaar, but I couldn’t care less.

’s Middags gaan we uiteraard weer even een drankje doen bij de korfbal, daarna halen we friet en als Ticho op bed ligt vertrek ik naar Rotterdam. Ik heb afgesproken met een paar studiegenoten van toen ik nog in Rotterdam studeerde (2007-2011). Het is echt een hele gezellige avond en ik vind het zo zo zo leuk om ze weer te zien. Alsof het helemaal geen tien jaar geleden is dat we bij elkaar in de klas kwamen.

Goedemorgen blij (en kwijlend) ei! Deze foto maak ik rond 11 uur zondagochtend. Meneer is net wakker uit zijn ochtendslaap en ik schrik iets voor elven wakker. Robert heeft vanmorgen even alle zorg op zich genomen, zodat ik kon bijslapen. Die man verdient een standbeeld. Blijkbaar had ik dus wat slaap nodig, want ik kan me echt niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo lang geslapen heb. Heerlijk. En als je dan wakker wordt met dit vrolijke kind bij je in bed, dan kun je de wereld weer aan hoor 🙂

Kijk ze nou, Peppie en Kokkie. Robert is heel de zondag druk met het kijken van één of andere vage serie en Ticho weet toch het verschil niet tussen Bumba of deze ongein, dus die kijkt lekker mee. Nu ik deze foto zie, besef ik me ineens dat we nog steeds onze woonkamer moeten finetunen. We hadden wel een toffe bank gezien, maar die is lichtgrijs en dat lijkt me voor nu niet zo heel handig. Ik had ook een tof kleed gezien, maar die is hoogpolig en dat lijkt me voor nu óók niet zo handig. Lekker babyproof hier allemaal, dat wel. Alles op z’n tijd zullen we maar denken.

Terwijl de mannen zich beneden vermaken, ga ik even aan de slag op de kamer van Ticho. Ook deze ruimte is nog steeds niet helemaal klaar. Ik wil zijn geboortekaartje nog in het groot aan de muur boven de commode, er moet eigenlijk nog een wat groter kleedje in en ik twijfel of er niet alsnog gordijnen moeten komen. Afijn, ik ruim de bende op – bij wie lijkt de commode nog meer op een oorlogsgebied? – en mest zijn kledingkast uit. Geeft ruimte om te shoppen!

Na zijn middagslaap zetten we deze blokkenkar in elkaar. Dit leuke exemplaar is van Little Dutch en kregen we cadeau van Melanie, die helaas weer terug is naar Qatar. Hij kan er natuurlijk nog niet zelf achter lopen, maar erop zitten en je dan rondjes laten duwen door mama is ook hartstikke leuk. We vermaken ons op deze manier een poosje en de middag vliegt voorbij. Ticho kwijlt trouwens weer als een malle en ik overweeg om toch maar van die puntslabbers te kopen. Vind het er behoorlijk boers uit zien maar soms gaat het gemak boven de looks toch?

De rest van de zondag doen we niet veel meer. We eten lekker makkelijk tosti (uit de pan, uiteraard), rommelen nog wat in huis en ik ga zometeen (het is nu 20.00 uur) lekker naar boven en naar bed. Ondanks mijn lange nacht ben ik nog steeds moe. Morgen en donderdag ga ik weer naar Utrecht, dinsdag werk ik wederom vanuit huis in verband met een fotosessie voor een blad waar ik voor schrijf en verder zien we wel wat de week ons brengt. Afgelopen week had ik in de avonduren nauwelijks plannen en dat beviel me uitstekend, dus die lijn trekken we lekker door.

Bedankt voor het lezen weer en tot volgende week (of eerder natuurlijk).


Volg je mij al op Instagram?
Volg je mij al op Facebook?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *