Happy Moments

Happy Moments #6

Hallo goedemorgen, welkom terug. Het is weer maandag dus dat betekent een nieuwe Happy Moments. Afgelopen week was eigenlijk een rustige week in de planning, maar achteraf gezien bleek dat niet helemaal het geval.

Er stonden heel veel leuke dingen op het program. Zo sprak ik meerdere keren af met vriendinnen (what’s new?), had ik een drukke maar productieve week op mijn werk en eindigde het allemaal met een slaappartijtje in de sporthal met HEEL.VEEL kinderen. Lees je weer mee?

We beginnen de week met een redactievergadering. Voor mijn werk schrijf ik een aantal artikelen voor het ledenmagazine en ook dit keer mogen er weer een paar op mijn lijstje. Altijd erg leuk om te doen, omdat ik vaak de ‘interviews’ kies en dus in contact komt met de leukste mensen en mooiste verhalen. De redactievergadering is echter best wel intensief – al duurt het maar twee uurtjes – dus de rest van de dag ben ik gaar en krijg ik met pijn en moeite nog twee artikelen voor de website klaar. Lekker begin van de week!

Fijn thuiskomen! Robert heeft de kleine al opgehaald en eten gekookt. Terwijl ik mijn laatste happen spinazie naar binnen werk, krijgt Ticho zijn toetje. Hij smult er echt van en dat is zo leuk om te zien. Vriendje lust werkelijk alles.

Kijk dat snuitje nou. Alsof we hem heel de dag nog geen eten hebben gegeven. Op Instagram postte ik deze foto ook en vroeg daar naar wanneer kindjes over kunnen op twee flessen per dag (in de ochtend en in de avond). De reden: Ticho krijgt dus ’s morgens een fles (deze gaat schoon leeg), vervolgens slaapt hij weer tot een uur of half 11/11 uur. Daarna krijgt hij fruit, brood en weer een fles en om 13.00 gaat hij weer naar bed (tot 16.30 uur). In die twee uurtjes dat hij dus tussen de middag wakker is, krijgt hij veel te eten. Die fles gaat er daarom met moeite in. Om 17.00-17.30 uur eet meneer groenten en een toetje en dan rond 19.00 uur zijn laatste fles. Op zich een prima schema zo, maar omdat ons kind al redelijk groot en zwaar is, wil ik hem niet ‘volproppen’. Ga dit dilemma dus maar eens voorleggen op het CB volgende week.

Mijn lievelingsmoment. Om 19.15 uur geef ik Ticho zijn laatste fles. Hij drinkt ‘m helemaal leeg en valt vrijwel direct daarna in slaap. Ik laat ‘m even liggen en lees een hoofdstuk uit dit boek terwijl ik af en toe stiekem een kusje geef. Momlife is echt the best life! <3 Dit boek is trouwens een aanrader voor iedereen die soms even niet zo goed weet wat ‘ie nou echt wil. Ik zit dus een beetje in zo’n fase en raak door dit boek fijn geïnspireerd. Ik kreeg ‘m op mijn werk van de uitgever en mag een aantal exemplaren weggeven. Ik zal dat via mijn social media communiceren, dus mocht je ‘m ook willen: hier moet je zijn!

Dit stuurt Robert naar mij als ik onderweg ben naar huis (en weer eens in de file sta). Ticho vindt eten hartstikke interessant, vooral als ‘ie het daarna over zijn hele gezicht, handen, stoel en weet ik veel wat nog meer uit kan smeren. Zoals ik al eerder heb verteld kan Robert niet tegen viezigheid en rommel dus ik moet hier heel hard om lachen.

Hoi vriendje, ik ben weer thuis! Ik ben echt verliefd op die mooie groene ogen, maar vraag me wel af waar zijn wenkbrauwen blijven… We kroelen samen op de bank en meneer valt bij mij op schoot in slaap. Love it!

Als Ticho zijn laatste fles leeg heeft gedronken brengt Robert hem naar bed en rij ik naar Dordrecht om even bij de verbouwing van het huis van een vriendin te kijken. Lekker provisorisch, maar de koffie smaakt er niet minder om.

Er staat niet echt ‘boring’ op het briefje (privacy jongens, privacy) maar allerlei dingen die ze nog moet doen voor heel de verbouwing. “Ja normaal gesproken sla je dat natuurlijk op ín je telefoon, maar omdat ik het dan vergeet plak ik gewoon een briefje óp mijn telefoon.” Logisch toch? Nou, ik vind het dus echt mega stoer hoe ze dat allemaal fikst, zo in haar uppie. Het is fijn om weer even bij te kletsen. Rond 21.30 uur ga ik naar huis en duik vrijwel meteen mijn mand in.

Het is woensdag en ik kijk al weken uit naar deze dag. Vandaag ga ik na maanden mijn lieve vriendin Melanie weer eens zien. Zij is een poos geleden verhuisd naar Qatar en omdat dat helaas niet om de hoek ligt, kunnen we niet zomaar even afspreken. Ik ken haar al heel mijn leven – en dan bedoel ik ook echt letterlijk heel mijn leven – en ben zo blij om haar weer te zien. Zij neemt vandaag de zwemles met Ticho van me over en dat vind ik naast superchill ook superlief!

Na de zwemles gaan we even bij haar ouders langs en daarna is het tijd om lekker te lunchen. Tichootje gaat ook mee en die gedraagt zich eigenlijk wel prima op het terras. Hier bestudeert hij de menukaart en besluit ten slotte maar gewoon om de menukaart zélf op te eten. Kan ook natuurlijk. Mel en ik kletsen uitgebreid bij onder het genot van een boerenpistolet met carpaccio, parmezaanse kaas, rucola, pijnboompitten én truffelmayonaise.

Na de lunch gaat Ticho naar bed en neem ik afscheid van Melanie. Aan het eind van de middag strijk ik nog bij iemand anders in de achtertuin neer (onze eigen achtertuin is nog steeds een soort bossteppe) en terwijl de kinderen in het zwembadje spelen of gewoon relaxen, genieten wij van het zonnetje en een Radler (0,0 procent). Vervolgens gauw naar huis, eten en langs mijn vader en zijn vriendin, want die hebben we ook al een poosje niet gezien. Als ik eindelijk thuis ben, ben ik best wel moe. Ik duik onder de douche en kan na zo’n drukke dag heel erg genieten van fijne verzorgingsproducten. Deze van Uncover zijn torenhoog favoriet.

De donderdag begint om 6.00 uur. Collega Lotte heeft haar laatste werkdag voordat zij met zwangerschapsverlof gaat. Omdat zij altijd vroeg op kantoor is, besluiten collega Kristel en ik nóg vroeger te beginnen zodat we deze ballonnen op haar plek kunnen leggen. Superjammer dat ze weggaat – m’n office friend – maar zo leuk dat haar baby’s (twee ja) er bijna zijn. Het geslacht is nog geheim, maar met deze kleurtjes zitten we altijd goed 😉 (en ik denk helemaal goed).

Het inkoopbeleid was deze week bedroevend dus we eten echt alleen maar makkelijk en afhaal. Dit is het toppunt: thuisbezorgde sushi. Lekker begin van het weekend wel!

Na het eten gaat deze burgerlijke muts lekker een stukje wandelen met man en kind. We halen een ijsje en lopen een rondje langs het water. Ik schreef het twee weken geleden ook al: wat wonen we toch op een mooie plek. Het is superfijn weer en ik geniet.

Vrijdagochtend wordt deze slaapkop pas om iets voor achten wakker. Wat een mazzel, want ik kan dus ook extra lang slapen. Na zijn eerste flesje slaapt meneertje weer door tot elf uur en daarna ga ik samen met lieve vriendin Sifra foto’s maken voor vaderdag en gewoon voor de leuk in de speeltuin. Het resultaat is geweldig. Ik kan er wel heel de dag naar blijven staren.

Helaas heb ik daar geen tijd voor, want aan het einde van de middag vertrek ik met mijn slaapzak en luchtbed richting de sporthal. Aan het eind van ieder seizoen wordt er voor alle kids van vier tot en met tien jaar een slaapfeest georganiseerd en mijn ploegje is er ook, dus de trainers ook. Ik heb te veel schattige foto’s en filmpjes (het thema was ‘Beestenboel’ en de playbackshow was zo leuk) maar in verband met privacy wil ik die niet delen.

Dit is zaterdagochtend, als iedereen zijn spullen weer heeft ingepakt. Er waren maar liefst 110 (HONDERD EN TIEN) kinderen dus je begrijpt dat er van slapen weinig terecht is gekomen. Zelf lig ik om een uur of drie in mijn slaapzak en terwijl de kids nog ‘spookverhalen’ aan het vertellen zijn, pak ik mijn rust. Om iets voor zevenen begint het kussengevecht, dus de rest van de dag ben ik B-R-A-K. Maarrrrr all worth it. Die vrolijke jongens en meisjes (hoewel ze na zo’n nachtje weinig slapen wel een tikkie prikkelbaar zijn), heerlijk!

Aan het eind van de middag, als ik thuis mijn zooi heb opgeruimd en heel lang onder de douche heb gestaan, gaan we WEER naar de korfbal voor de zaterdagmiddagborrel. Ik doe aan ‘drank-balans’ tegenwoordig en wissel een Radler af met Ice Tea.

’s Avonds geef ik deze Buddha zijn laatste fles. Genieten hoor. De laatste weekenden was ik continu weg en ook volgend weekend staat er weer een druk programma op de agenda en soms is dat best wel %^$*%$. Ik weet dat het een kwestie is van prioriteiten stellen, maar ik vind dat dus lastig. De momenten met Ticho en Robert zijn het aller- allerfijnst, maar ik kan ook niet zonder al die leuke uitstapjes. Toch heb ik me voorgenomen om het in juli, augustus en september behoorlijk rustiger aan te doen. Niet alleen omdat ik dan meer qualitytime met de mannen heb, maar ook voor mezelf.

Afijn, van qualitytime komt zaterdagavond in ieder geval weinig terecht. Ben ik een keer thuis, valt dit knappe kind tijdens zijn flesje in slaap. Ik laat ‘m nog even lekker liggen <3

Zondag is de allereerste échte vaderdag voor Robert. Op het kinderdagverblijf hebben ze dit kunstwerk gemaakt en daar is ‘ie uiteraard dolgelukkig mee 😉

Ticho heeft ook nog wat cadeautjes voor papa, waaronder deze foto (die we vrijdag stiekem maakten) in het groot in een lijstje. Die krijgt natuurlijk een mooi plekje in huis. Uiteraard staat Aap er ook op, want Aap is altijd overal bij. Had ik al wel eens verteld dat mij aangeraden werd om een extra Aap te kopen voor als deze kwijtraakt? Nou, dat wilde ik dus doen, maar we hadden Aap als kraamcadeau gekregen en na het zien van de prijs voor deze knuffel (een KNUFFEL) was ik eerder in staat om de originele Aap in een glazen stolp te zetten.. Deze kunnen we dus niet kwijtraken want er is geen reserve-Aap in huis.

De rest van de middag ligt het hele huishouden hier te slapen. Ik ben nog zo moe van vrijdag- op zaterdagnacht en moet dus even wat inhalen. Als we allemaal weer ontwaakt zijn gaan we eerst langs Robert zijn vader en daarna naar mijn vader. We eten met zijn achten (papa, zijn vriendin en haar drie (schoon)kinderen, Robert mijn zusje en ik) patatjes en da’s allemaal reuze gezellig.

Tichootje speelt ondertussen rustig in het gras en als het opeens verdacht stil is, ligt meneer lekker te pitten. Echt, dat kind van ons heeft twee hobby’s: slapen en eten. Niet normaal. Rond 19.15 uur zijn we thuis, krijgt hij zijn laatste fles en daarna valt hij meteen weer in slaap.

Het is nu bijna half negen. Mijn laptop gaat zo dicht, dan ga ik nog even mijn to-do-list voor komende week schrijven, lekker douchen en naar bed. Ik merk dat mijn batterijtje een beetje leeg aan het raken is en daar gaan we wat aan doen. Tijd voor meer rust.

Die rust voer ik komende week ook aardig door. Maandag en dinsdag werk ik beide dagen vanuit huis, omdat ik hier in de buurt allerlei interviews voor mijn werk heb. Dat betekent dat die ellendige wekker niet om 06.15 uur gaat en da’s zo chill. Verder ga ik woensdag weer op pad met mijn ploegje – nu echt voor de allerlaatste keer -, heb ik vrijdag het concert van Céline Dion en zaterdag een reünie van mijn HBO-opleiding. Mijn avondjes zijn voor de verandering eens een keertje niet helemaal volgepland dus wie weet trek ik die hardloopschoenen weer eens aan. Je ziet het volgende week!

Bedankt voor het lezen!


Volg je mij al op Instagram?
Volg je mij al op Facebook?

 

Dit vind je misschien ook wel leuk!

1 Comment

  1. Ohh het slaapfeestje van pkc! Ik heb vroeger ook op korfbal gezeten en het was altijd zo spannend om te logeren daar haha.
    Leuke week!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *