Happy Moments

Happy Moments #5

Zo, we zijn weer rond, het is weer maandag. Ik neem je as usual mee door onze afgelopen week aan de hand van wat (crappy) foto’s die ik maakte.

Afgelopen week was qua werk een korte. Door Pinksteren verviel mijn monday-at-the-office en moest ik dus al mijn werk in twee dagen proppen. Woensdag en vrijdag deed ik thuis ook nog wat voor de baas en al met al was ik mega productief. Fijn. Verder weinig spannends. Ticho knapte op van zijn koortsaanval, mijn auto moest naar de garage en ik mocht wéér een weekend met vriendinnen op pad. Het kan niet op he?

Het is op dinsdag altijd loeidruk op de weg, maar deze dinsdag is écht niet oké. Bij Papendrecht is een vrachtwagen met wasmachines gekanteld dus voordat ik überhaupt het dorp uit ben, zijn we al een half uur verder. Vervolgens sluit ik aan bij Gorinchem, daarna bij Lexmond en uiteindelijk ook nog bij Nieuwegein. Een uur en drie kwartier zit ik in de auto. Gelukkig neem ik altijd een halve liter koffie mee en ik grijp het fileleed maar aan om een beetje wakker te worden.

Na mijn werkdag wil ik gauw naar huis want mijn kleine vriendje is nog steeds ziek, maar heel de snelweg staat – met dank aan het noodweer – wederom helemaal vast. Soms wil ik mijn werk echt optillen en wat dichterbij huis weer neerzetten. Rond 18.00 ben ik bij mijn schoonouders, waar ik mee kan eten. Mijn avond ziet er verder ongeveer zo uit. Met deze snottebel op schoot op de bank. Ticho heeft nog steeds een beetje koorts en piept eigenlijk non-stop. Zo sneu vind ik dat.

Als we ’s avonds de brievenbus legen vinden we deze. Robert opent de envelop en bromt meanwhile iets van: “Zal wel van dat stink Feyenoord zijn.” Meneer is voor PSV, maar zijn zoon heeft nu al meer verstand van voetbal 😉 Anyways, hij heeft gelijk en Ticho krijgt namens de Kameraadjes dit certificaat omdat de club kampioen geworden is. Leuk!

We beginnen op woensdag wederom met een ziekig kind. Omdat mijn afspraak bij de garage al een keer verplaatst was en mijn bolide echt een onderhoudsbeurt nodig had, trommel ik een vriendin op om even bij Ticho te blijven. Zij is huisarts dus een betere oppas kan ik me in dit geval natuurlijk niet wensen (nogmaals bedankt Es <3). Ik klap bij de garage mijn laptop open en ga aan de slag met een stevige tekstklus van mijn werk. Na een kleine anderhalf uur is de auto klaar. Kan weer van de to-do-list!

In de middag lijkt het iets beter te gaan met meneer want de koorts is ineens helemaal weg, hij heeft weer energie om te zitten en er kan een lachje vanaf (niet voor deze foto, helaas). De gekke uitslag op zijn lijfje is echter nog lang niet weg. Ticho heeft overal rode bultjes en blaasjes (geen waterpokken) en het is zeer waarschijnlijk de zesde ziekte. Zielig, maar hoort erbij.

’s Middags gaat hij voor het eerst sinds een paar dagen weer rustig in zijn eigen bedje slapen en heeft moeders dus tijd om wat nuttigs te doen. Ik ga nog even aan het werk en als dat allemaal gelukt is moet ik door naar mijn tweede baan: koken. De voorraad babyhapjes is op en aangezien ik het weekend weg ben en Robert goed achter wil laten, knutsel ik zes groenten- en fruithapjes in elkaar. Kunnen we weer even vooruit.

Het eindresultaat. Het is altijd even een gedoe om alles te snijden, te koken en te verdelen, maar het eindresultaat geeft me echt het huisvrouwengevoel (en dat ervaar ik zelden). Kan ik mooi weer een weekje op teren!

Yes, eindelijk een office-foto. Hij is wel een beetje donker maar het is een begin toch? Op donderdag moet ik dus weer op kantoor in Utrecht werken en is het best wel druk. Hier zie je mijn lieve collega Lotte – die niet met een zijaanzicht op de foto wilde – terwijl we druk bezig zijn met het inrichten van de tool die wij op kantoor gaan gebruiken voor alle social media. Een gedoetje, maar wel leuk!

Ik deelde dit snoetje ook op Instagram en kreeg zulke lieve reacties daar, waarvoor dank! Onze Ticho werd geboren met heel veel blonde haren en het was na zeven maanden echt hoog tijd voor een knipbeurtje. Vooral het haar langs zijn oren moest getemd worden want dat groeide alle kanten op. Hij werd er zelf een beetje verdrietig van, want zijn Suske&Wiske-kuif is zijn handelsmerk. Ik smelt van dit snuitje.

Vrijdagochtend werk ik wat aan de blog en doe ik nog een laatste klusje voor de baas en dan is het weekend. Ik breng Ticho naar mijn moeder – die past vandaag even op – en rommel zelf nog wat in huis. Regel gauw wat laatste dingen voor de vakantie (we hebben dus ein-de-lijk geboekt en ik heb er superveel zin in), pak mijn tas in en vertrek voor een meidenweekend naar Maastricht. Alweer meidenweekend. I love meidenweekend!

Mijn eerste tussenstop richting het zuiden is in Eindhoven. Op het vliegveld haal ik deze knappe dame op. Wij hebben samen gestudeerd en inmiddels woont en werkt zij in Dublin. Zo leuk dat ze dus speciaal voor ons weekendje over komt!

We logeren met z’n zessen in het huis van een zus van één van de meiden (snapt u het nog?) en dat ziet er ongeveer zo uit. Zo’n enorme flashback naar jaren geleden, toen we geregeld op luchtbedjes in een veel te kleine studentenkamer slumberparty’s hielden. Gezellig! Van de rest van de avond heb ik geen foto’s. We borrelen wat, we eten wat, we kletsen heel veel bij en dan is het ineens al best wel laat…

Tijd om te gaan slapen. Wat liggen we er keurig bij he?!

Wij kennen elkaar uit onze studententijd – toen we Commerciële Economie studeerden en nog jong en wild waren – en het is deze zomer exact tien (TIEN!) jaar geleden dat we bij elkaar in de klas kwamen (hashtag oma). We hebben vriendjes zien komen en gaan, avondjes doorgehaald, tentamens verziekt, colleges overgeslagen, elkaar geholpen met samenvattingen, oneindig vaak wraps gegeten, we hebben onze diploma’s met elkaar gevierd, zijn op elkaars bruiloft geweest en nu ieder echt zijn eigen kant op is gegaan, hebben we nog steeds veel contact. Zo bijzonder. Ik zou ze voor geen goud willen missen <3 Nog minimaal tien jaar erbij meiden!

Op zaterdag gaan we na de brunch de stad in. We shoppen wat, eten een echte Limburgse vlaai, doen een drankje op het terras en eten bitterballen (ein-de-lijk bitterballen). Het is bloedje heet en dus rokjesdag. Doe mij maar altijd rokjesdag in Maastricht met deze meiden 😉

Remember de boekenwinkel tijdens mijn vorige meidenweekend in Zwolle? Deze lijkt er behoorlijk op. Moeten we natuurlijk even naar binnen. Ik duik gauw in de hoek met kinderboekjes maar weet me te beheersen. Ticho heeft in principe genoeg boeken voor de komende twaalf jaar.

Zaterdagavond eten we bij Lumière. Mocht je ooit in Maastricht zijn, dan is dat best wel een aanrader. Het restaurant zit op een leuk plekje aan een haven dus je kunt er fijn buiten zitten. Het eten is ook lekker. Vooraf had ik Vitello Tonnato en echt, goddelijk. Die tonijn. Het water loopt me weer in de mond als ik eraan denk. Goeie foodblogger als ik ben heb ik er geen foto van gemaakt, maar deze biefstuksalade mag er ook wezen toch? Beetje te zout door de teriyaki – wat volgens ons meer soja is – maar dit etentje is wat mij betreft geslaagd.

Van de rest van de avond heb ik geen blogwaardige kiekjes. We strijken na het eten neer in een cocktailbar en verplaatsen ons later nog naar één of andere kroeg. Hartstikke gezellig. Als de lichten aangaan is het voor ons tijd om naar onze luchtbedjes te wandelen. Mooi geweest. Het was alweer even geleden dat ik echt ben wezen stappen, dus ik ben ook behoorlijk kapot. Kan niks meer hebben he, tegenwoordig 😉

Het anti-kaderontbijt. Nee hoor, volgens mij wordt niemand wakker met hoofdpijn. We hebben ons keurig gedragen. Na het ontbijt is het tijd om alles op te ruimen, de spullen te verzamelen en afscheid te nemen. De andere meiden gaan nog even shoppen en van het weer genieten bij een meertje in de buurt van Maastricht, maar ik ga naar huis. Het is mooi geweest na al die weekendjes weg. Ik wil even op de bank liggen, met Ticho kroelen en stukjes schrijven. Rond 13.00 rijd ik weg en om 15.00 ben ik thuis.

Daar is ‘ie weer: mijn lieve blije Ticho! Zo leuk om hem weer te zien. Hij is zelf ook blij, lacht even lief naar me, roept iets in de trant van ‘dadadada’ en strekt dan zijn armpjes weer uit naar zijn vader. Papa’s kindje hoor, niet normaal.

Maar goed, hij kan allemaal wel naar papa willen, ik laat ‘m gewoon niet los <3 We kroelen samen onder een kleedje op de bank, rollebollen wat over de grond, ik geef ‘m zijn hapje en toetje én rond 19.30 zijn avondfles en dan is het tijd om hem in bed te stoppen. Tot morgen lieverd!

En als Ticho lekker slaapt dan is het tijd voor koffie. Ik heb een grote mok en die kan ik wel gebruiken want jeetje wat ben ik moe. Ik denk dat ik echt oud aan het worden ben. Dansen tot het weer licht wordt: ik ben het gewoon verleerd. Tijdens het maken van deze Happy Moments zit ik wel continu met een grote glimlach op mijn gezicht hoor. Zo. Enorm. Genoten.

Goed, dat was ‘m weer. Komende week wordt eindelijk eens ietwat rustiger. Uiteraard moet ik maandag, dinsdag en donderdag werken. Vrijdagochtend heb ik ingeruimd voor wat thuiswerken. Verder ga ik weer babyzwemmen – afgelopen week skipten we in verband met die stomme zesde ziekte – en daarna heb ik met een vriendin afgesproken die ik al heel lang niet gezien heb omdat zij naar Qatar verhuisd is (hoi Mel ik heb zin in woensdag en Ticho en ik gaan je dood knuffelen). Verder heb ik nog twee afspraken met vriendinnen staan en ben ik vrijdag op zaterdag weer een nachtje weg. Daarover volgende week meer!

Bedankt voor het lezen!


Volg me op Facebook!
Volg me op Instagram!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

2 Comments

  1. Leuke samenvatting van je week! ik vind Ticho echt om op te vreten! Komt vast door z’n naam xD

    1. Hihi dankje <3 Jaa maar jij hebt mij gewaarschuwd voor de naam he 😉 Alle jongens die Tygo/Tycho/Ticho heten die jij kent zijn ondeugend!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *