Momlife, Persoonlijk

Groeicurves, tabellen en andere cijfertjes

Zodra je in verwachting bent kom je in aanraking met allerlei enge groeicurves, berekeningen en gemiddelden. Als nieuwbakken mommy-to-be lijkt dat heel fijn – want het is je houvast in deze superspannende en onbekende tijd – maar als je niet oppast word je horendol van al die stomme cijfertjes en grafiekjes. 

Je zult het vast al wel eens gehoord hebben: trek je niets aan van wat ze op het consultatiebureau zeggen. Nou ben ik het daar niet helemaal mee eens want de dames bij mij op het bureau geven altijd antwoord op al mijn vragen, zijn vriendelijk en behulpzaam én houden er naar mijn idee geen hele vreemde opvoedmethodes op na. Ik heb één keer een vervelende ervaring gehad maar dat was helemaal in het begin en toen was ik echt zo fel als een havik tegen iedereen die een mening had over mijn kind. Inmiddels gaat het beter met mij en mijn hormonen. Toch is het ook mijn ultieme tip aan andere moeders: jij kent je eigen kind het beste, doe wat voor jou goed voelt en laat je niet teveel leiden door wat anderen (lees: de cb-dames) zeggen, vinden en denken.

On the other hand: op datzelfde consultatiebureau wordt je baby om de paar weken vakkundig gemeten en gewogen. Deze cijfertjes worden in een computer gezet en met een simpele druk op de knop verschijnt er een grafiekje met een grote stip die jouw kind weerspiegelt, het gemiddelde gewicht of de gemiddelde lengte van alle Nederlandse baby’s met dezelfde leeftijd en een onder- en bovengrens. Nou zie ik heus wel dat onze Ticho een gezonde Hollandse uit de kluiten gewassen reus is, zo verblind door moederliefde ben ik niet. Toch vind ik het best confronterend dat het stipje van mijn kind aan alle kanten uit die curve knalt.

En dat is eigenlijk best stom. Ik kan er namelijk helemaal niets aan doen dat het joch zo groot is. ‘Tsja, je kunt er geen stukje tussenuit halen of hem laten Sonja Bakkeren’, zei de CB-arts. Ik kon de vrouw wel zoenen. Want eerlijk, al die cijfertjes en grafiekjes kunnen je heel erg onzeker maken. Hoe vaak mensen ook zeggen dat het wel goed komt als je baby gaat kruipen en lopen, je ziet misschien toch stiekem het liefst dat je baby gewoon lekker gemiddeld is.

Of je, zoals veel mensen beweren, die cijfers naast je neer moet leggen? Mwah, I don’t think so. Het lijntje van Ticho ligt een aardig stuk boven het gemiddelde, maar vertoont geen vreemde afwijkingen omhoog en omlaag. Hij volgt – zoals ze dat zo mooi zeggen – zijn eigen groeilijn. En dat stelt mij als immer bezorgde moeder best wel gerust. Dat die groeilijn evenwijdig aan het gemiddelde loopt, maar dan drie centimeter hoger, dat zal dan wel. Toch kan het ook zomaar zijn dat de groeilijn bijvoorbeeld ineens flink afbuigt of juist steil oploopt. Dan is ‘de cijfers naast je neerleggen’ wellicht niet zo’n goed idee en is het misschien zelfs wel heel fijn dat ze daar op dat bureau alles nauwlettend in de gaten hebben gehouden.

Nu kan het natuurlijk ook gebeuren dat je baby niet ver boven maar ver onder het gemiddelde zit. In dat geval is het vast niet zo makkelijk praten, want met ieder griepje of verkoudheidje lopen je zorgen op. Krijgt mijn kind wel genoeg binnen? Heeft mijn kind genoeg voedingsstoffen om te groeien? En ga zo maar door. Gelukkig heb ik daar dan weer geen ervaring mee. Hoe gaat of ging dat met jouw baby? Keurig gemiddeld of uit de curve? En in het geval van dat laatste: hoe ging jij daarmee om? Ik ben benieuwd!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *