Happy Moments

Happy Moments #1

Vorige week deelde ik voor het eerst een fotoverslag hier op anoukzwager.nl. Dit leidde tot hele leuke en lieve reacties, dus ik heb besloten om vaker in fotovorm te bloggen.

Nu lees ik natuurlijk ook andere blogs en daar zie ik vaak allerlei lange verslagen met tientallen mooie foto’s voorbij komen. Dat is dus niks voor mij, maar ik denk dat ik mijn persoonlijke juiste vorm wel gevonden heb. Vanaf nu deel ik iedere maandag mijn Happy Moments van de week daarvoor (dus van maandag tot en met zondag). Gewoon simpele plaatjes van dingen die gebeurd zijn en waar ik blij van werd. Hier is de allereerste. Veel plezier!

Op maandag moet ik altijd werken. Mijn wekkertje gaat om 06.15 uur en da’s dus geen Happy Moment. De eerste werkdag na de vakantie is altijd een beetje hectisch met een overvolle inbox, veel klusjes op stapel en genoeg kletspraatjes met collega’s. Geen tijd voor het maken van foto’s dus. Rond 18.00 uur ben ik weer thuis, eten we vlug wat en vervolgens gaat Robert sporten. Rond 19.30 uur geef ik Ticho zijn laatste flesje en leg hem vervolgens op bed. Rust. Koffie. Toen wij terugkwamen van vakantie, lagen deze superhandige stickers van My Nametags in de brievenbus. Ik gebruik mijn vrije maandagavond om de stickers op alles te plakken wat Ticho (lees: mama) kwijt kan raken. Zijn rugzak, zijn flesje, zijn schriftje, zijn knuffel. Voor zo’n sloddervos als ik is dit echt een uitvinding. Dank, My Nametags!

Ook op dinsdag werk ik. Wederom zo’n gruwelijk vroeg wekkertje, maar na al die jaren ben ik het wel redelijk gewend. Gisteren heb ik heel veel rotklusjes gedaan en vandaag kan ik écht aan de slag. Mijn werk is simpelweg schrijven. Voor CNV Vakmensen schrijf ik artikelen voor het ledenmagazine, blogs voor NEXTNOW en doe ik wat losse (marketing)projecten. Superleuk en afwisselend en ik ben echt een lucky bastard met deze baan die ik direct na het behalen van mijn master vond. Afijn, dinsdag ga ik als een raket. Ik schrijf allerlei stukjes en ben weer helemaal bij. Ook lees ik weer twee hoofdstukken uit dit boek, dat ik van de uitgever kreeg. Ik heb tevens vijf exemplaren gekregen om weg te geven dus dat ga ik binnenkort doen. Fijne werkdag, prima boek, kortom: een Happy Moment. ’s Avonds ga ik mijn ploegje trainen geven en zelf sporten. Dinsdag is altijd druk, maar ook altijd fijn.

Woensdag is geen werkdag. Normaal gesproken gaan wij dan altijd babyzwemmen, maar vandaag slaan we even over. Ik word wakker met hoofdpijn en heb geen zin om te haasten na het zwemmen. We mogen ons namelijk om 11 uur melden bij het consultatiebureau. De verhalen die ik over het CB hoorde toen ik nog zwanger was, waren zelden positief. Toch heb ik helemaal geen slecht gevoel bij zo’n bezoekje. Ik vind het fijn dat ze mijn smurfje even checken, dat ‘ie gewogen en gemeten wordt en dat ze al mijn vragen beantwoorden (voor de mensen die mij niet kennen: ik heb altijd drie miljoen vragen, altijd, maakt niet uit waarover en aan wie, ik wil gewoon alles weten). Deze keer krijgt Ticho geen prikjes dus dat scheelt weer. Hij weegt ruim negen kilo, is zeventig centimeter lang en doet het verder allemaal super. Trotse mama hoor.

Donderdag heb ik een dikke vette Happy Moment. Terwijl ik weer aan het werk ben – ik heb vandaag een workshop in Amsterdam – krijg ik een berichtje van Robert dat mijn pakketje bezorgd is. Ik bestelde deze Nikes en ben zo onwijs benieuwd naar hoe ze er in het echt uit zullen zien. Persoonlijk vind ik ze supertof en ik ben er vet blij mee. Toch vraag ik nog even aan een paar mensen in mijn directe omgeving wat ze ervan vinden en eigenlijk (en gelukkig) reageert iedereen hetzelfde: houden. Deze gaan dus in de schoenenkast. Nadat ik er natuurlijk nog honderd keer naar heb gekeken en ze liefkozend heb geaaid. Dat snap je.

Op vrijdag ben ik vrij. Extra lang weekend dus en daar ben ik wel aan toe na deze week. Robert heeft drie avonden op de beurs gestaan dus die was nauwelijks thuis en ik moest ook gewoon werken. Overdag doen we eigenlijk niet veel bijzonders. Of nou ja, ik moet in de ochtend naar de tandarts (ik heb nog nooit wat aan mijn gebit gehad, maar ik had nu ineens drie (DRIE) gaatjes) en dat eindigt met een verwijsbrief voor de kaakchirurg. In de avond – als de verdoving van de tandarts is uitgewerkt – ga ik met twee vriendinnen een hapje eten in de Markthal. We eindigen bij de Sumo en hebben een hele fijne avond.

Op een gegeven moment komt de serveerster ons vertellen dat we nog één ronde mogen bestellen en dat onze tijd daarna om is. Oeps, we hebben zo zitten kletsen dat we dat helemaal niet meer in de gaten hielden. We bestellen dus in onze laatste ronde zo onwijs veel food, dat we in ieder geval nog zeker een uur aan tafel zitten. Echt, ik hou van zulke avondjes, ik hou van eten en in het bijzonder sushi en ik hou van mijn lieve vriendinnen! Happy Moment 2.0 dus.

Nou gaat mijn wekker op maandag, dinsdag en donderdag al hondsvroeg in verband met mijn werk, ook deze zaterdag is het vroeg dag in Huize de Jong. Om 06.00 uur staat er een vrachtwagen in onze ‘achtertuin’ om de eerste stappen richting een fatsoenlijke tuin te zetten. Het wordt nog een hele klus, maar het feit dat er nu iets gebeurt en we hoogstwaarschijnlijk op redelijk korte termijn in ieder geval een terras hebben zodat ik lekker in de zon kan zitten, maakt dat deze toestand een Happy Moment is. Dat het eigenlijk geen normaal tijdstip voor in het weekend is vergeten we gewoon even.

Onder het mom van ‘jong geleerd is oud gedaan’  neemt Robert onze Ticho ook even mee naar buiten. In zijn slaapzak ja. Hij vindt het allemaal maar wat interessant.

Om 08.15 uur sta ik gedoucht en wel bij de korfbalclub. Ik coach in mijn vrije tijd de E1 en die moeten vrij vroeg spelen. Het coachen van die kids vind ik hartstikke leuk om te doen. Ik geloof dat ik nu aan mijn vijfde seizoen met de E1 bezig ben en heb de afgelopen jaren dus aardig wat kinderen voorbij zien komen. Het is zo leuk om ze een betere korfballer te maken en ik vind het altijd jammer als het seizoen weer ten einde is. Deze wedstrijd speelden we gelijk, nadat we vrij snel op een 4-0 achterstand kwamen. Prima gedaan dus. Definetly een Happy Moment.

Mijn eerste moederdag! Ticho heeft goed zijn best gedaan. Ik krijg een frutsel van de kinderopvang, een mooie kaart met lieve woorden, een bladcadeau (#magazinejunkie) en nog wat dingetjes. Heel veel waarde hecht ik niet aan moederdag, maar zo’n allereerste is toch wel erg leuk. Ik vind het soms nog steeds een gek idee dat ik echt moeder ben. Dat ik echt zo’n lief en leuk kind op de wereld heb gezet.

Kijk nou naar die onwijs dikke handjes met plooien in de polsen en de vingers. Te schattig, toch? Als ‘ie in het weekend zijn eerste fles heeft gehad en in zijn slaapzak bij ons komt kroelen dan kun je me opvegen hoor. Zo erg Happy Moment.

We eindigen, hoe kan het ook anders, met de titel van Feyenoord. Hier in huis zijn de favorieten een tikkeltje verdeeld want papa is voor PSV (yep, I can’t help) maar ik ben hartstikke voor Feyenoord en daarom Ticho natuurlijk ook. Hij is lid van de Kameraadjes en we oefenen met enige regelmaat ‘hand in hand’. We kijken deze wedstrijd bij vrienden met vrienden. Hartstikke gezellig.

Kampioen Eredivisie, het staat er echt. Lijkt me een mooi plaatje om deze eerste Happy Moments mee af te sluiten. Het is nu zondagavond iets na achten, Ticho ligt lekker te slapen en ik zit met koffie op de bank dit stukje te knutselen. Morgen begint een nieuwe werkweek en er staan weer genoeg andere activiteiten op het programma. Maar dat zie je natuurlijk volgende week 😉

Mocht je meer foto’s willen zien of mij nog beter willen bespioneren dan kun je hierrrrrrrr terecht!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

1 Comment

  1. Hanneke says:

    Nice shoes 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *