Happy Moments, Persoonlijk

Frankrijk in Foto’s

Als je mij volgt op Instagram dan weet je dat ik afgelopen week op vakantie ben geweest. Met de schoonfamilie naar de Dordogne, om precies te zijn. Normaal gesproken vind ik (of denk ik) dat mijn leven niet boeiend is om fotodagboekjes te maken, maar afgelopen week heb ik uiteraard heel wat kiekjes verzameld. Vandaag een fotoverslag van ons weekje Frankrijk.

Op de dag voor vertrek heeft ons vriendje koorts, is hij erg hangerig en wil meneer niet slapen. Omdat Robert gewoon moet werken en ik echt even de tassen moet inpakken, parkeer ik ‘m in zijn wipstoel voor de televisie. Die Bumba is bloedirritant maar wel een lifesaver hier hoor. Ticho is stil en wordt vermaakt en ik race als een idioot door het huis.

In de auto richting Besse in de Dordogne. We moeten ruim duizend kilometer rijden en gebruiken dan graag zo’n spiegeltje om Ticho een beetje in de gaten te houden. Het werkt ook perfect om ‘kiekeboe’ te spelen als ‘ie een beetje begint te jengelen. Over het algemeen gaat autorijden met onze baby heel goed. Gelukkig maar!

Na een lange reis zijn we allemaal veilig aangekomen in een zonnig Frankrijk. Even met zijn grote nicht bespreken hoe dat allemaal was in de auto en wat de plannen voor komende week zijn.

Ticho is dol op zijn neef en nicht. Tijdens de vakantie kwam meneertje absoluut geen aandacht tekort en hij is as we speak een beetje aan het afkicken. Deze drie op een kleedje in de zon, daar word je toch vrolijk van?

Na zo’n ritje in de auto zit ons kleine spook helemaal onder de melkvlekken, kwijlplekken en restjes fruithap. Niet zo fris. Papa bedenkt dat het wel een leuk idee is om ‘m in een zelfgemaakt badje te stoppen. Ticho vind het allemaal prima. Smelt!

Dit is het huis waar wij heel de week verblijven. Het ligt dus in de Dordogne in een mooie groene omgeving. Helaas werden wij niet getrakteerd op een week vol zon en was het qua temperatuur geen zwem-weer (tenminste, niet voor mij) maar in de omgeving (op ongeveer een half uurtje rijden) was voldoende te doen.

Het dorpje Besse was niet zo groot en hadden we met één wandeling wel gezien. Hier lopen Robert en Karsten achter de kinderwagen. Drie knappe mannen (eentje zie je niet want die ligt uiteraard in de wagen) op één foto 🙂

Die Franse straatjes en weggetjes zijn niet gemaakt voor een wandelwagen. Overal liggen van die irritante straatstenen en ieder gebouw moet je via een trap in. Zucht.

De volgende dag is het echt gedaan met de zon en gaan we op pad. We bezoeken de tuinen van Marqueyssac. Een groot oerwoud aan buxussen en andere bomen en planten. 

Onderweg of niet, dit moet ook gewoon gebeuren. Met dit mooie uitzicht een flesje krijgen is volgens mij nooit een slecht idee. Ik kijk tevreden toe, dat begrijp je. Ticho is trouwens supermakkelijk als het om dit soort uitstapjes gaat. Hij drinkt keurig overal zijn fles leeg en blijft of (vrolijk) wakker of gaat rustig slapen in zijn wagen.

Als we terug zijn bij het huis duikt Robert samen met nichtje Britt de keuken in en maken ze voor twee dagen hapjes voor Ticho (dit is wortel met courgette). We hebben tijdens de vakantie de meeste hapjes vers gemaakt – ik had de mixer en wat bakjes meegenomen – maar we zijn ook een aantal keer gezwicht voor de zakjes van Ella’s Kitchen. Ik schreef het hier al eerder: die zakjes zijn echt een uitvinding. Er zit geen toegevoegde rotzooi in en je hebt honderdmiljoen soorten en smaken. Ik ben echt fan en Ticho wordt ook enthousiast als ‘ie zo’n zakje aan ziet komen. We hebben verder geen aandelen hoor 😉

De volgende dag (dinsdag) brengen we een bezoekje aan Sarlat. Zo in dit grauwe weer ziet het er best troosteloos uit he? Maar ik kan me helemaal voorstellen dat dit stadje in de zomer, als het wat drukker is en de zon schijnt, hartstikke gezellig is. Overal zitten leuke kleine winkeltjes, gezellige restaurantjes op pleintjes en die kleine Franse steegjes vind ik ook te schattig. Wij vermaken ons prima!

Deel twee in de serie ‘Overal de Fles’.

En even kroelen met mijn vriendje. Robert en ik hebben tijdens vakanties ALTIJD discussie over het maken van foto’s. Ik loop continu met de camera en de camera is wel het laatste waar hij aan denkt. Dat resulteert dus in duizend-en-één foto’s van hem (en Ticho) en zero van mij (en Ticho). Zijn excuus: jij vindt toch nooit een foto goed genoeg. Afijn, dit plaatje werd dus door ons nichtje gemaakt. Kind is een natuurtalent want ik vind het een erg leuke foto.

We brengen nog een kort bezoekje aan deze bierbrouwerij om een fles speciaalbier te scoren. We rijden met de kinderwagen naar binnen maar na drie tellen staan we weer buiten. De lucht in die brouwerij is niet te doen, zo vies. Volgens mij wordt Tichootje er spontaan bezopen van. Op de achtergrond zie je dus hoe hij in de frisse buitenlucht door zijn tante geëntertaind wordt.

De volgende dag (woensdag) doet het zonnetje heel erg zijn best, maar in de ochtend wil het nog niet helemaal lukken. De zwembad-sessies worden dus nog even uitgesteld en we gaan naar een kasteel ergens hoog op een berg. De auto’s worden helemaal beneden geparkeerd (op de onderste foto zie je ze in de verte staan) en we wandelen naar boven. Met een kinderwagen is dat echt horror, maar het uitzicht maakt het wel goed.

En nog een plaatje in het kader van ‘Overal de Fles’. Wederom met een mooi uitzicht.

KIEKEBOE! Ons kind is kampioen gekke gezichten trekken en ik moet er altijd heel erg om lachen. Liefde!

Als we terug zijn bij het huis is de zon zijn werk gaan doen en kunnen we Ticho lekker buiten op zijn Play&Go mat leggen. Het zwembad is zo onwijs koud, daar durf ik hem niet in te doen. Gelukkig wordt meneer van alle kanten vermaakt. Zijn tante heeft echt het allerbeste haar om aan te trekken!

Kind van zijn vader: helemaal in de ban van flesjes bier. Zodra hij zo’n groen flesje tevoorschijn zag komen was al zijn aandacht meteen daarop gericht. Nog maar even een jaar of 18 wachten, vriendje!

HOERA! Het is donderdag en vandaag is deze knappert exact zes maanden oud. Ik heb het volgens mij al heel vaak gezegd en het is een onwijs cliché maar man, wat is de tijd voorbij gevlogen. Het lijkt wel gisteren dat ik met een 41-weken-zwanger-buik dat ziekenhuis binnen waggelde en hoopte diezelfde dag nog mijn baby vast te houden. Dat bleek een behoorlijke illusie want het duurde nog 37 uur. De afgelopen zes maanden waren soms zwaar en vermoeiend, maar meestal geweldig. De eerste nacht doorslapen (vooral dat), hoofdje optillen, de eerste keer samen zwemmen, de eerste keer omrollen en een paar weken later ook terugrollen, de eerste hapjes, de eerste vakanties en het brabbelen: het was echt een groot feest en ik kan niet wachten tot de volgende zes maanden met nieuwe hoogtepuntjes. Zo, genoeg emotioneel gedoe.

Voor Ticho zijn halve verjaardag bestelden we een zonnetje. Heerlijk toeven zo, aan het zwembad, met een blaadje, een biertje en de baby in de schaduw op zijn Play&Go speelkleed. Het is onze laatste dag want op vrijdag zit het er voor ons alweer op. De week is hartstikke snel gegaan en ondanks het ietwat tegenvallende weer hebben we ons uitstekend vermaakt. De Dordogne is een mooie omgeving en een aanrader voor mensen die houden van natuur, cultuur en rust.

De laatste in de serie ‘Overal de Fles’ 🙂 De terugweg verloopt wat moeizamer dan de heenweg. We hebben vanaf Parijs tot huis aardig wat files en Ticho is er op een gegeven moment helemaal klaar mee. Robert voelt zich ook niet helemaal fit en het laatste stuk mag ik dus achter het stuur. Rond 19.30 zijn we thuis, halen we gauw de spullen uit de auto, vlieg ik even naar de supermarkt voor wat boodschapjes, doen we Ticho onder de douche en zodra hij vervolgens zijn flesje leeg heeft gedronken duiken we alledrie in ons eigen heerlijke bedje.

Goedemorgen deze zaterdagmorgen, Toos Make-uploos hier. Het allerleukste aan thuiskomen is dat we ’s ochtends weer lekker lang in het grote bed kunnen knuffelen. We hebben alledrie als een roosje geslapen en kijken met plezier terug op afgelopen week.

De rest van het weekend doen we de was, ruimen we op, halen we boodschappen, maken we babyhapjes, doen we een zaterdagmiddagborrel, gaan we naar een verjaardag en kijken we met vrienden naar Excelsior – Feyenoord (wat aan afgang). Morgen mogen Robert en ik allebei weer aan het werk en gaat Ticho naar de oppas. Dat zal wel weer even wennen worden!

Goed, als deze photodiary in de smaak valt dan kan ik dit in de toekomst wellicht nog eens doen. Laat me maar weten of dat leuk is of dat je denkt ‘kind ga weg met je foto’s’. Ook goed!

Bedankt voor het lezen!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

1 Comment

  1. Heel leuk! Zeker vaker doen 🙂 jullie hebben duidelijk een heerlijk weekje gehad! je hebt trouwens een hele leuke schrijfstijl!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *