Momlife

Lieve kleine Ticho – deel 1

Lieve kleine Ticho,

Natuurlijk hoop ik met heel mijn hart dat je de komende tien jaar alleen maar met je moeder wil trouwen, dat je aan mijn kusjes en knuffels genoeg hebt, dat ik je grote liefde ben. Dat is voor jou én voor mij lekker overzichtelijk.

Er komt namelijk een tijd dat de liefde wat minder overzichtelijk zal zijn. Er komt een tijd dat trouwen met je moeder stom is, dat kusjes en knuffels van mij niet meer cool zijn, dat je hartjes zult breken en dat jouw hartje gebroken wordt. Er komt ook een tijd dat ik je ergens uit een steeg moet plukken omdat je allang binnen had moeten zijn, maar je het even te druk had met een meisje. Of met een jongen. Want dat kan natuurlijk ook he, lieve kleine Ticho, verliefd worden op een jongen.

Tegen de tijd dat jij voor het eerst écht verliefd wordt, zijn we natuurlijk weer een jaar of vijftien verder. Dan is het helemaal geen issue meer of je nou heteroseksueel, homoseksueel of biseksueel bent. Kun jij het je voorstellen dat er afgelopen week twee mannen met een betonschaar toegetakeld zijn omdat ze hand in hand liepen? Dat deze twee mannen niet veilig over straat kunnen omdat zij verliefd op elkaar geworden zijn, simpelweg omdat de natuur dat zo bepaald heeft? Dat er homo’s en lesbiennes worden weggepest door hun buren? Dat er jongens en meiden, onzekere pubers, doodongelukkig in een kast zitten en daar niet uit durven omdat hun seksuele voorkeur voor problemen kan zorgen en zij niet zo’n zin hebben in een betonschaar op hun gezicht of een doos eieren tegen het keukenraam? Ik hoop het niet. Het is namelijk één van mijn grootste angsten: niet dat jij op jongens valt, maar dat jij niet durft te zijn wie je bent omdat dat onveilig is.

Lieve kleine Ticho, eigenlijk wil ik maar twee dingen: dat jij een ander nooit zult veroordelen om wie hij of zij is, om afkomst, om religie of om seksuele voorkeur én ik hoop dat jij je nooit belemmerd zult voelen om verliefd te worden, op wie dan ook. Het kan mij namelijk absoluut niet schelen of je nou thuiskomt met een jongetje of een meisje. Ik zal er altijd alles aan doen om jou het gevoel te geven dat het goed is, dat het goed komt en dat je veilig bent. Ik hoop dat jij je dat heel goed beseft tegen de tijd dat je daar in dat steegje staat. Maar de komende tien jaar mag je alleen met mij trouwen. Deal?

Dit vind je misschien ook wel leuk!

2 Comments

  1. Angela Veth says:

    Wauw Anouk, met een brok in mijn keel heb ik je blog gelezen, want wat verwoord je dit super! Als alle papa’s en mama’s nou eens zouden beginnen met deze boodschap hoop ik dat onze kinderen zich straks idd 100% veilig voelen om te zijn wie ze zijn.

    1. Wat een lieve reactie van je 🙂 Dankjewel! Ik hoop het heel erg met je mee!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *