Persoonlijk

&C versus LINDA

Je kunt het haast niet gemist hebben: vorige week lanceerde Chantal Janzen haar eigen mediamerk &C, bestaande uit een magazine, een app en een website. Niet heel origineel – bijna iedere BN’er heeft tegenwoordig een eigen boek of een eigen magazine – maar wel heel leuk. Denk ik.

Chantal Janzen is by far mijn favoriete presentatrice. Ze straalt vrolijkheid en gezelligheid uit, een beetje ondeugend, enorm grappig en (sorry Chantal) behoorlijk girl next door. En daar hou ik dus van. De verwachting van &C (And See) zijn hier dus ook enorm hooggespannen. Al en paar weken volg ik heel de situatie via Instagram en Facebook en ik had afgelopen dagen ein-de-lijk tijd om het magazine (€5,95) met militaire precisie door te nemen. Omdat ik tevens groot fan ben van LINDA (€6,25) heb ik deze vergeleken met &C.

Eerste indruk
Zo op het eerste gezicht is &C net LINDA. Beide magazines hebben de hoofdredactrice pontificaal op de cover geknald en voelen qua papier, grootte en dikte hetzelfde aan. Wat beter kijken leert mij dat er een ieniemienie verschilletje zit in de formaten want &C is wat langer, LINDA wat breder en dikker (180 pagina’s van kaft tot kaft versus 164 pagina’s van kaft tot kaft) – just sayin’. Verder vind ik persoonlijk de cover van LINDA wat prettiger, omdat hier overal hetzelfde lettertype gebruikt wordt en omdat de teasers duidelijker zijn. De cover van &C oogt een beetje rommelig. De roze kleur en de knappe Chantal vind ik dan wel weer heel leuk. Beide dames beginnen met een eigen editorial. Allebei grappig en makkelijk leesbaar geschreven, maar LINDA wint het hier wel. Eigenlijk is de editorial van &C een voorbode voor de rest van het blad: van links naar rechts en met 180 km/u door de onderwerpen.

De advertenties
De eerste de beste advertentie in allebei de magazines is er ééntje met een horloge(merk). LINDA heeft Gassan (met Rolex) weten te strikken voor deze spread en &C moet het doen met Frederique Constant. Beide onbetaalbaar, dus useless voor mij, maar het staat natuurlijk wel sjiek. Verder heeft &C 20 adverteerders en LINDA 32 adverteerders aan de haak geslagen (disclaimer: ik kan verkeerd geteld hebben – dat zou kunnen). Het niveau van de adverteerders is redelijk vergelijkbaar. Geen ‘simpele’ huis-tuin-en-keuken merken, maar veelal merken uit een wat hoger segment. Logisch ook, dat past nou eenmaal bij allebei de bladen. We hebben het hier niet over de Ditjes&Datjes. De advertenties hebben mij in geen geval geïrriteerd, dus een plus voor allebei.

Grotere stukken
Persoonlijk heb ik het concentratievermogen van een visstick en bij wat grotere reportages en interviews haak ik vaak halverwege af (daarom kijk ik ook nauwelijks films en lees ik zelden boeken) dus hoe meer hapsnap er in een magazine staat, hoe vrolijker ik word. Goed, eerst LINDA. Het eerste stuk dat meerdere pagina’s beslaat is het interview tussen Diana en Giel. Omdat er lekker afgewisseld wordt tussen beeld en tekst kom ik hier prima doorheen. Het eerste grote interview in &C is er eentje met Chantal en Eva Jinek. En dat vind ik meteen het aller- aller- allerleukste stuk uit het blad. Het voelt een beetje als een goed gesprek tussen twee vriendinnen waar wij als lezeressen stiekem van mee kunnen genieten. Verder staan er in LINDA wat meer grotere reportages en langere verhalen en wisselt &C de inhoud in sneltreinvaart af. Ik weet eigenlijk nog niet zo goed wat ik nou fijner vind.

Korte portretjes, nieuwtjes en columns
Ondanks dat &C heel veel korte stukjes in het blad heeft staan, kost het me toch moeite om er met mijn hoofd bij te blijven. Het is zó veel (travel, interieur, recepten, korte portretten, real life, BN’ers, niet-BN’ers, mode, columns, beauty en meer). En de onderwerpen vliegen van links naar rechts. Niet alles vind ik even boeiend, maar dat ligt natuurlijk aan mijzelf (n=1). Tijdens het lezen haak ik ergens halverwege af en besluit later verder te gaan. LINDA daarentegen lees ik in één ruk uit. Het is allemaal zo’n bekend terrein en eigenlijk is het dan ook niet eerlijk om &C hiermee te vergelijken. Ik ben benieuwd hoe Chantal in het volgende nummer invulling gaat geven aan al die rubrieken en of er over een tijdje echt een soort lijn in te ontdekken is.

Al met al…
Ik ben nou eenmaal een gewoontedier dus LINDA koop ik volgende maand sowieso weer. Ik weet wat ik kan verwachten, mag de columnisten ongeveer mijn vriendinnen noemen en er wordt zelden een thema aangesneden dat mij niet boeit. Eerlijk: &C  vind ik een beetje een rommeltje en is voor mij niet heel vernieuwend qua magazine. Nou zegt Chantal herself in het interview dat ze ook niet vernieuwend wil zijn. Ze wil mensen vermaken. En ik kan niet anders dan zeggen dat ze dat voor elkaar heeft gekregen. Het heeft me drie dagen gekost om het blad van voor naar achter te lezen. De app is voor mij persoonlijk – meer dan het magazine – een schot in de roos. Ieder uur even kijken wat er nu weer te zien, luisteren of kopen valt. En dat blad? Ach, dat koop ik ook heus nog een keer (#magazineaddict).

Dit vind je misschien ook wel leuk!

2 Comments

  1. Lekker geschreven Anouk, love it!

  2. Noëlle Erhart says:

    Leuk om dit zo te lezen. Ik hou echt niet van lezen en zeker niet online, maar hoe jij het schrijft is het heerlijk om te lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *