Momlife, Persoonlijk

Slapen (of niet slapen) met een baby

Nachtrust en een baby, da’s geen match made in heaven. Natuurlijk bestaan er baby’s die binnen een paar weken lekker doorslapen maar over het algemeen kun je er tijdens je zwangerschap wel op rekenen dat je nachten de eerste maanden na de bevalling uit meerdere sessies van zo’n drie uur bestaan.

De eerste weken is dat allemaal nog wel te overzien. Je leeft een beetje op je eigen planeet (bestaat er echt nog een wereld buiten je eigen babybubbel?) en de adrenaline van de bevalling raast nog door je lichaam. Dat die baby om twee uur ’s nachts, vier uur ’s nachts en zes uur ‘s nachts begint te huilen (of alleen maar bij jou op de borst wil slapen), dat is hartstikke leuk en lief en schattig en logisch en he-le-maal niet erg.

Maar goed, die eerste weken gaan voorbij, je hechtingen lossen op, de kraamverzorgster vertrekt en je partner gaat gewoon weer werken (en sporten en bier drinken en en en). En dan komt er dus een moment dat je tijdens een nachtelijke huilbui van je baby overweegt om gewoon de deur dicht te trekken, de babyfoon uit te zetten en te doen alsof je doof bent (dat doe je natuurlijk niet, nee, nee, nee, maar je overweegt het wél).

“Je ziet er moe uit zeg, allemachtig”, sprak een vriendin zonder kinderen. Nou, dacht ik, dat kan goed kloppen want ik bén ook moe. HONDSMOE. Niet te doen moe. Ik ben een soort wandelend spook met een chronisch gebrek aan nachtrust. Voor iemand die in haar vorige leven ongetwijfeld een marmot was en altijd en overal kon slapen, is zo’n slaapritme met baby (lees: slaapgebrek met baby) best wel pittig. Resultaat: wallen tot de grond, vermoeidheid in optima forma en een slaapdelier op de loer.

Uiteraard heb ik me niet laten kennen en stond ik wekenlang iedere nacht (knikkebollend) een flesje voor mijn allerleukste baby te maken. Ondertussen speurde ik naar slaapschema’s van baby’s en tips om kleintjes te laten doorslapen. Ik kwam tot de conclusie dat de baby op slaapgebied volledig de dienst uitmaakt en ik tot in den treure slaapschema’s kan bestuderen, maar als meneer niet wil slapen, dan wordt er niet geslapen. Lekker overzichtelijk wel.

Mocht jij nou ook op het randje van een slaapdelier balanceren, adem dan diep in en rustig uit en herhaal samen met mij: het is maar een fase, het gaat over…

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *