Persoonlijk, Zwangerschap

Vaderschapsverlof

Nederland is in heel veel opzichten erg ruimdenkend en vooruitstrevend, maar de afgelopen maanden heb ik aan den lijve ondervonden dat er één ding is waarmee we hier in ons Holland hopeloos achter lopen: vaderschapsverlof.

Het is in Nederland namelijk zo geregeld dat de man na de geboorte van zijn kind slechts twee dagen betaald verlof krijgt. Twee hele dagen. Natuurlijk zijn er daarna nog een aantal opties, zoals drie dagen onbetaald vaderschapsverlof of een paar weken ouderschapsverlof, maar dat brengt geen geld in het laatje en de schoorsteen moet toch roken. Helemaal met een kersverse baby.

Om het Hollandse probleem even in perspectief te plaatsen heb ik onderzocht hoe vaderschapsverlof (dat is dus de variant waarin papa gewoon doorbetaald krijgt) in andere Europese landen geregeld is. Hier kun je een simpel overzicht vinden (onderaan de pagina). Conclusie: it’s a sad sad situation hier.

Oké, ik begrijp heus dat de economie draaiende moet blijven en dat dat min of meer onmogelijk – of op z’n minst heel lastig – wordt als (bijna) alle mannen en vrouwen tussen de 25 en 35 één of meerdere keren voor een aantal maanden hun carrière on hold zetten. Tuurlijk begrijp ik dat. Maar het lukt ze in Scandinavië ook. En in Duitsland. En in Portugal. En in Frankrijk. En in IJsland. Eigenlijk in ongeveer heel Europa, behalve in Nederland.

Een vader die in de eerste weken en maanden wat vaker aanwezig is dan enkel tussen 18.00 en 07.00 – waarvan acht uur slapend – zou op zich een goed idee zijn, al zeg ik het zelf. Niet alleen omdat het de hechting ten goede komt en zodat de moeder wat meer ontlast wordt, maar vooral omdat papa dan een heleboel kan leren. Want laten we eerlijk zijn, hoe vaak worden wij moeders niet witheet van woede als manlief smeekt om hulp bij het verschonen van de luier of voor de honderdste keer vraagt hoeveel schepjes poeder er ook alweer door de fles moeten?

Maar daar kunnen die mannen dus niks aan doen. Zij krijgen namelijk helemaal geen tijd om te leren hoe dat werkt, papa zijn. En dat is toch raar. Want hoe veel geld de vader per maand ook binnen harkt, de job van vader is altijd belangrijker. En daarom pleit ik voor een nieuwe verlofregeling voor de man. Laten we zeggen een week of drie betaald verlof en daarna nog een week of drie met zeventig procent doorbetaling van het salaris.

Dat scheelt ons moeders heel veel tijd en stress. Kunnen wij ook gewoon weer aan het werk. Win-win!

PS. Ticho heeft wel de allerleukste vader, met of zonder langer verlof (klik, klik, klik) <3

Dit vind je misschien ook wel leuk!

2 Comments

  1. Leuk geschreven Anouk! En ik ben het helemaal met je eens!

  2. Lidy de Jong says:

    Leuk verhaal Anouk. Uit de praktijk! Met de laatste zin ben ik t helemaal eens😍
    Ps: gelukkig heeft ie ook een leuke moeder👊

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *