Persoonlijk

Recensie: Het Beste Voor Je Kind

Een paar jaar geleden schreef ik zo nu en dan een recensie van een (meestal behoorlijk idioot) televisieprogramma, serie of film. Door drukte en een zwangerschap ben ik daar toen mee gestopt, maar het lijkt mij best een leuk idee om dat recenseren weer een beetje op te pakken. Daarom vandaag mijn kijk op het nieuwe televisieprogramma ‘Het Beste Voor Je Kind’.

Laat ik beginnen met een kleine disclaimer vooraf: zelf ben ik nog maar net begonnen met het opvoeden van een kind, dus absoluut geen ervaringsdeskundige hier. Wat ik wel weet is dat geen enkele ouder willens en wetens verkeerde keuzes voor zijn of haar kind maakt. Ik ben er dan ook van overtuigd dat alle deelnemers aan dit programma oprecht geloven dat hun manier van opvoeden écht het beste is voor hun kind.

Goed, Het Beste Voor Je Kind dus. Een programma dat op dinsdagavond om 20.30 uur uitgezonden wordt op RTL4, waarin diverse gezinnen worden gevolgd die een nogal bijzondere manier van opvoeden hanteren. Ik weet niet hoe ze het doen, maar bij RTL weten ze altijd weer een blik ietwat vreemde mensen open te trekken. Nou wil ik vooraf wel onderscheid maken tussen twee soorten bijzondere gezinnen. Je hebt gezinnen waarin gewoon een ietwat vreemde opvoedingsstijl gehanteerd wordt – ik bedoel, van een aura boenen met lavendel raak je niet per se direct getraumatiseerd en je leven compleet in Gods handen leggen lijkt me ook niet per definitie heel schadelijk – en je hebt vreemde mensen die hun realiteitszin totaal verloren zijn.

Zo was er in de eerste aflevering alleenstaande moeder Carmen, die absoluut niet wil dat haar zoontje een loser wordt. Neen, haar Nicola moet profvoetballer worden. “Hij heeft talent”, kirde ze terwijl Nicola als een soort Pietertje uit de Calvé-reclame op het voetbalveld stond. Om hem vast voor te bereiden op het luxeleventje dat hij uiteindelijk zal gaan leiden (of lijden) brengt ze hem ontbijt op bed (OP BED), betaalt ze 800 euro (ACHTHONDERD EURO) voor nieuwe kleding (en nee, dat was niet voor een garderobe voor de komende drie jaar) en gaat ze samen met haar vierjarige lunchen in het Amstel Hotel. Niks geen boterham met hagelslag voor Nicola. Want daar wordt hij dik van en tsja, volgens Carmen ben je dan een loser. Redelijk vergelijkbaar met de hysterie van Carmen is Mounira. Mounira is momager (HA-HA) van haar twee kids. Ze sleept ze van fotoshoot naar zangles en van zangles naar de pedicure (ja ja, de baby van Mounira gaat naar de pedicure). “Mijn gezin is een brand, net als de Kardashians. Ik wil ook graag dat mijn kinderen influencer worden. Dat ze anderen kunnen beïnvloeden.” Dusssss.

Dacht ik alles gehad te hebben, was daar ook nog familie Radstake. Vader, moeder en dochter Lelie wonen ergens in de bossen en doen net of ze nog in het jaar 1650 leven. Niks geen verwarming of stromend water. Een riool? Zó 2017. Dochter Lelie krijgt een ‘antiautoritaire’ opvoeding. Dat betekent zoveel als dat dit driejarige kind alles zelf mag bepalen. “Ze is haar eigen mens”, aldus haar ouders. Wil kleine Lelie in haar uppie door het donkere bos naar haar vriendinnetje? Geen probleem. School? Niet nodig, kunnen ze zelf. Wil kleine Lelie nog niet slapen? Hoeft niet, ze bepaalt haar eigen slaaptijden. Nou bepaalt mijn vier maanden oude baby ook zijn eigen slaaptijden, maar ik kijk echt reikhalzend uit naar het moment waarop ik om 19.00 uur slaap kindje slaap voor hem mag zingen en hij daarna – of ‘ie nou wil of niet – tot de volgende ochtend gevangen zit in zijn ledikant. Niks eigen mens hier hoor.

Of het écht het beste is voor hun kind? Mwah, ik weet het niet. Kinderen hebben regels nodig, moeten leren wat normaal is en wat niet en een beetje normaal sociaal contact met de buitenwereld kan volgens mij ook geen kwaad. Anders krijg je van die losers…

Heb je dit hoogstandje van RTL 4 nog niet gezien? Het is de moeite waard hoor. Heerlijke wegkijk-tv wat mij betreft!

Dit vind je misschien ook wel leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *